Another breath taken...

နားခုိရာ - ၇

2011-11-27T08:26:00.000-08:00

ေနာက္္ေန႔ မနက္ခင္း နုိးထလာခ်ိန္တြင္မေတာ့ သူမ ေခါငး္မၾကည္လွ။ စိတ္ရွုပ္ေနသလိုလည္း ခံစားရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္မွ ကီပိုက ဖုန္းဆက္လာေသာအခါ စိတ္ကြက္ေနေသာအခ်ိန္နွင့္ အံကိုက္ပင္ၿဖစ္သြားသည္။
"ကီပို၊ ငါ့ကို ဘာလို႔ အသင္းရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ဘာေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ မေၿပာၿပတာလဲ.."
ဖုန္းအကိုင္တြင္ပင္ ရန္ေတြ႔ပစ္လိုက္သည္မို႔ ကီပိုလည္း လန္႔သြားရွာပံုေပၚပါသည္။
"ဟိုးအရင္တုန္းကေတာ့ အခ်ိန္မတန္ေသးလို႔ပါ.. ငါတို႔ မဂၤလာပြဲကိစၥ မစီစဥ္ခင္က နင့္ကို ေၿပာၿပဖို႔ စိတ္ကူးၿပိးသား။ ဒီလုိ ရန္ေတြ႔ပံုေထာက္ရရင္ ဖိတ္စာရလို႔ သြားလို႔ေတာင္ၿပီးၿပီထင္တယ္။ ငါက အဲလို ဖိတ္စာမရခင္ နင့္ကို ေၿပာၿပမလုိ႔ပဲ။ မဂၤလာပြဲကိစၥ ေခါင္းထဲ၀င္သြားတာနဲ႔ ေမ့သြားလို႔.. "
သူမ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ေၿပသြားပါသည္။ ကီပိုလည္း သူ႔မဂၤလာပြဲအတြက္ စိတ္ရွုပ္ေနေပမည္ပဲ။ မီဒါဧ။္ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္း သူ႔အတြက္ အေတာ္ေလး ေခါင္းစားေလာက္သည့္ အေနအထားမို႔ သူမလည္း ဆက္မေၿပာေတာ့ဖို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္သည္။ ကီပို မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဖုန္းဆက္သည္ ဆုိသည္ကို သူမ မသိရေသး။
"ေအးပါ ေအးပါ.. ရပါတယ္.. သြားၿပီးၿပီပဲ။ ကိစၥေတာ့မရွိပါဘူး။ င့ါအတြက္က အဆင္ေၿပပါတယ္။ ဒါနဲ႔ နင္ဘာေၿပာမလို႔လဲ.."
ကီပို တစ္ေယာက္ ယခုမွပင္ အေတြးစၿပန္ရွာရ်္ရသြားသလို ေပ်ာ္ၿမဴးေနသည္႔ ေလသံၿပန္ထြက္လာသည္။
"မီဒါက သတို႔သမီးအရံ၀တ္စံုေတြ ေရြးၿပီး ၀တ္ဖို႔ နင့္ကို ဖိတ္ခိုင္းလို႔.. အဲတာ နင္အားတဲ့ေန႔ေၿပာပါဆိုလို႔ေလ.."
သတုိ႔သမီးအရံအၿဖစ္ပါ၀င္ေပးရမည္ဟု ကီပိုတုိ႔ ႏွစ္ဦးက ဆိုခဲ့ၾကေသာ္သည္း သူမကိုကွ်္ကဲ့သို႔ အမွန္တကယ္ပင္ ေမးၾကလိမ့္မည္ဟု မေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ေသာေၾကာင့္ အံ့အားပင္သင့္သြားမိသည္။
"အင္း၊ နင္တုိ႔ အဆင္ေၿပတဲ့ေန႔ပဲ ေၿပာၾကပါ။ ငါက အားပါတယ္.. ဒါနဲ႔ ဘယ္သူေတြက အရံလုပ္ၾကမွာလဲ။"
"မီဒါ့ဘက္က သူ႔ ၀မ္းကြဲအစ္မရယ္ နင္ရယ္ေပါ့ဟာ.. ငါ့ဘက္ကအရံကေတာ့ ကိကိေလးနဲ႔ မီဒါ့အစ္ကို ၀မ္းကြဲေပါ့.."
"ေၾသာ္..အင္း"
"ဒါဆို ေနာက္တစ္ပတ္ စေနမွာအဆင္ေၿပမယ္ဆိုရင္ နင့္အိမ္ေအာက္မွာ ေစာင့္ေနေနာ္။ ငါတို႔ လာေခၚမယ္။ အကုန္လံုးနဲ႔လည္း မိတ္ဆက္ေပးတာေပါ့.."
"အင္း အုိေက။"
"အိုေက.. ဒါဆိုရင္ စေနေန႔မွပဲ ေတြ႔မယ္..ဘိုင့္ဘို္င္"
ကီပို ဖုနး္ခ်သြားေတာ့မွပဲ သူမဧ။္အေတြးစေတြကို ၿပန္ေကာက္ရသည္။ ကီပိုသည္ သိနွင့္ေပေသာ္လည္း သူမအား မဖြင့္ဟခဲ့။ သူမကလည္း အၿပစ္မတင္လိုပါ။ သူမဆိုလ်င္လည္း အသိေပးမိမည္မဟုတ္။ ေၿပာၿပရန္ လြယ္ေသာ္ၿငား ရွင္းၿပရန္ကား ခက္သည္ေလ။
အေတြးစထဲ ေမ်ာပါေနရင္း စိတ္ညစ္ညဴးလာသၿဖင့္ အရာအားလံုးကို သူမဧ။္ေခါင္းထဲမွ ေခတၱထုတ္ထားနိုင္ရန္အတြက္ အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္ေနရန္ ၿပင္ဆင္လုိက္သည္။ သူမ အလုပ္သြားရဦးမည္။ သူမသည္ ရက္သတၱပတ္ဧ။္ တခ်ိဳ႔တရက္တို႔တြင္ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ကေလးတစ္ခု ၀င္လုပ္ထားမိသည္မို႔ ထိုအလုပ္အားလည္း မပ်က္ကြက္ခ်င္လွ။ ယခုအခ်ိန္လိုမ်ိဳး သူမတစ္ေယာက္တညး္ မတူညီေသာ္လည္း အတူတြဲရွိေနၾကသည့္ ေလာကနွစ္ခုၾကားတြင္ ဗ်ာမ်ားေနသလို ခံစားေနမိသည္႔ အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္ေနရၿခင္းက သူမစိတ္ခ်မ္းသာမွဳအတြက္ အေရးပါလွသလိုပင္ ခံစားရမိသည္။ မိမိနွင့္ မသိကၽြမ္းသူမ်ားၾကားတြင္ ေခတၱက်င္လည္ကာ သူမဧ။္စိတ္ကို လမ္းလႊဲေပး၇ဦးမည္။ ယေန႔ေတာ့ ေက်ာင္းသြားစရာမလိုသလို စာေမးပြဲမ်ားကလည္း ေ၀းေနေသးသည္။
ထိုေန႔တစ္ေန႔လံုးနီးပါး သူမဧ။္ အလုပ္ထဲတြင္ စိတ္ႏွစ္ထားလိုက္ပါသည္။ အနည္းဆံုးေတာ့ သူမ မေတြးခ်င္သည္႔ ကိစၥမ်ား မေတြးမိေတာ့။
ထိုေန႔ညေန အိမ္ၿပန္ေနာက္က်သြားသည္။ သူမကလည္း လမ္းတြင္ စားေသာက္ဆိုင္အသစ္တစ္ဆိုင္ကို ကားေပၚမွလွမ္းရ်္ေတြ႔သည္နွင့္ ကားေပၚမွဆင္းကာ ၀င္ရ်္ ညစာစားၾကည့္လို္က္မိသည္ကိုး။ အိမ္အၿပန္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္တြင္ ကားေပၚမွဆင္းသည့္အခါ မည္သည့္လမ္းသြားလမ္းလာကိုမွ် မေတြ႔ရေတာ့။ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ေနၿပီ။ ေနာက္ဆံုးထြက္သည့္ ရထားကို ေၾကၿငာေနသည့္အသံကို ဘူတာ အေပၚထပ္မွ ၾကားလိုက္ရသည္။ ယေန႔တြင္ေတာ့ ပင္ပန္းသည့္ဒဏ္နွင့္ နွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့မည္ေပါ့။
ထိုခဏတြင္ သူမဧ။္မ်က္လံုးေထာင့္မွ ဖ်တ္ခနဲၿမင္လိုက္ရေသာ ဘူတာရံု အနီးရွိအရိပ္လိုလိုကို လွမ္းေတြ႔လို္က္သည္နွင့္ သူမ တစ္ခဏမွ် စူးစိုက္ၾကည့္လို္က္ေသာ္လည္း မည္သည့္အရာကိုမွ် မၿမင္ရသည္ေၾကာင့္ အိမ္အၿပန္လမ္းကို တစ္လွမ္းခ်င္းလွမ္းလုိက္မိေလသည္။ သူမဧ။္စိတ္ထဲတြင္ မိမိကို တစ္စံုတစ္ရာက ဆက္လက္ရ်္ ေစာင့္ၾကည့္ေနသလို ခံစားေနရေသးသည္နွင့္ ပတ္၀န္းက်င္တစ္၀ိုက္ကို ရွာၾကည့္မိေသာ္လည္း မည္သည့္အရာကိုမွ် သံသယရွိေလာက္ေအာင္ မေတြ႔ရ။ သူမလည္း စိတ္ထင့္သလိုလိုၿဖစ္လာမိသည့္အတြက္ ခပ္သြက္သြက္လွမ္းလိုက္သည္။ ဒုတိယေၿခလွမ္းမွာပင္ ေလေအးတစ္ခ်က္ေၾကာင့္ သစ္ပင္မ်ားယိမ္းနြဲ႔သံကို ၾကားလိုက္ရစဥ္ ၾကက္သီးေမြးညင္းမ်ား ထသြားမိသည့္အတြက္ မိမိကိုယ္ကို စိတ္ထဲမွတစ္ခ်က္ ရယ္လိုက္မိေသးသည္။ တခဏအၾကာတြင္ လမ္းအကြယ္မွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ နွင့္ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ စကားတုိးတိုးေၿပာရင္း ထြက္လာသည္ကို ေတြ႔ရသည္ေၾကာင့္ သူမလည္း အားတက္သြားကာ ၄င္းတို႔ မ်က္စိကြယ္ရာသို႔ မေရာက္ခင္ပင္ ေနထိုင္ရာ တိုက္ေအာက္သို႔ ေရာက္ရွိသည္အထိ သြက္သြက္လွမ္းခဲ့ေလသည္။
ထိုကေန႔ညကေတာ့ သူမအတြက္ နုိ႔ပူပူတစ္ခြက္ မလုိအပ္ခဲ့ပါ။ ေရေႏြးၿဖင့္ ခ်ိဳးကာ အိပ္ယာေပၚ လွဲမိလုိက္သည္နွင့္ သူမ တခါတည္း အိပ္ေမာက်သြားခဲ့ပါသည္။ ထိုညက ထူးဆန္းစြာပင္ သူမ မည္သည့္အိပ္မက္ကို မွ် မမက္ခဲ့ပါ။

================================================

ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

The Inevitable..

2010-11-16T03:45:00.001-08:00

I feel like a grown up.. & I do not want to be one!

I still want to swim near the pool ground like a 13 year old.. without getting everyone looking at me.

I still want to have the desire to giggle..

I still want to smile without having to wonder what it could mean or what the consequences of any type of gesture would be..

I still want the liberty to ignore the things that I want to ignore...

I still want to watch 3D & 2D animations without having someone looking at me with questioning eyes when I go into the theater. The main reason for me to watch movies is to relax, not to think. So, I don't like movies that make me think. If I wanted to think, I would have chosen to study.

Getting mature enough to be considerate of others, having the courage to take responsibility, & knowing that no matter how much you dislike this state, it is going to last... is such a pain sometimes..

Feeling oh-so feather-headed..

2010-08-06T02:03:00.000-07:00

I woke up around 8:00 am today, thanks to the alarm. Had a terrible headache accompanied with a kind of trance putting me into a zombie mode. But I did get up.

It's been quite sometime since I've been to any seminar. This time it was about implantable devices and host responses. The talk's related to immune responses on the foreign device implanted into the body. It was simple enough to understand, considering the fact that I wasn't fully woken. Dr. Anderson did mention that the talk was very superficial. My attention span lasts about 5 minutes 80% of the time. So, it's kind of unusual for me to be interested and pay attention to something for more than 30 minutes. I suppose the zombie trance has its benefits. The mind's too tired to go elsewhere. :P

I yawned 10+ times during the seminar. It wasn't because I wasn't interested. I just couldn't help feeling sleepy. To make it all worse, yesterday I was pretty downsome. People tend to feel sleepy when they're depressed. Anyhow, I managed to keep myself awake.

I had to take a cab to get there. Didn't want to be late or loose my way. It was at the Institute of Microeletroncis. Nano devices are so frigging interesting. Drugs given in combination with the implants like dexamethazone which is a form of steroid were mentioned as well.

So I walked out from the hall, said bye to my school-mates at the entrance and went off to find Pasir Panjang road. I knew it was somewhere close but I didn't know the direction. So, I just walked to the nearest bus-stop and looked through the names and Voila! I saw it. I waited for the bus patiently (it took about 30 minutes). And when I was finally on the bus to Pasir Panjang road, I found out that it loops back and passes the bus-stop on the other side of the road. GREAT!

Pasir Panjang road was 1 stop away from that bus-stop. I could have walked down the street and found the road. Just coz laziness won me over, I had to spend more $ for bus fares.

"The Alpha" was the stop before the one I had to step off & switch onto 51. Turned out "The Alpha" was right across the road from where I was standing. I just couldn't see the building name coz the stop on the other side of the road was shielding it from my view.. Just great!

Oh well.. I was sleep-walking. I went straight back home and slept. No noise was able to make me stay awake. I was too sleepy. Talk to me when I'm dozing off and I'll hug & squeeze you and rest my head on you that you won't make a sound again till I'm sound asleep.. :P

The downsome-ness is somewhat wearing off. Talking about hugging & squeezing, I want the huge fluffy stuffed dog that I saw in Orchard Centrepoint 7-11. It's 29.90S$. It's supposed to be ~60S$. Now it's on discount. But my birthday's far away. It's humongous and it's cute! Phewww.. But I'm so buying it next month! :P

ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္..

2010-08-05T09:42:00.000-07:00

ခုတေလာ အရမ္း စိတ္ဓာတ္က်ေနပါတယ္။ စိတ္မညစ္ေအာင္ စိတ္ညစ္စရာမေတြးပဲ ေၿဖေတြးရတယ္လုိ႔ ေၿပာၾကေပမယ့္လည္း ေၿဖေတြးရေပါင္းမ်ားလာေတာ့ မေတြးခ်င္ေတာ့ဘူး။ Ignore လုပ္တာေတြလည္း မ်ားလာေတာ့ တခါတခါက်ေတာ့လည္း ငါဂ၇ုတစိုက္ထားတာ ဘာရွိပါလိမ့္လုိ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးမိတယ္။

တခါတခါလည္း ေမးမိတယ္။ ေလာကၾကီးမွာ ေနရထိုင္ရတာ အသက္ရွင္ရံုေလးရွင္ရတာ ဘာအဓိပ္ပါယ္ ရွိသလဲလုိ႔။

ေမာတယ္...

~ရင္ထဲ ေမာ ေနပါၿပီ... တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ တကယ္ အၾကာၾကီး...~

Late Night Supper

2010-06-19T11:28:00.000-07:00

So I just had my supper, chicken kabab with white rice. Bought it from this 24-hr indian shop, where the brayani is fantasmic. I guess I'll have to sit and read now. I can't sleep with stomach full of food. I doubt if sleeping would increase the amount of fat added up, but none the less I don't like waking up feeling like a polar bear awaken half-way from their winter-long slumber.
Talking about staying up, I'm starting to feel sleepy now. I wonder if eating has anything to do with it. It seems as though the food is being digested faster than usual.
So I am still behind my own schedule. I haven't read much these days, which has been bugging me whole day. I can't seem to concentrate for more than a few seconds, worse when I'm being disturbed. But none the less, I still need to study. All the more since I couldn't concentrate well.

Well.. better get back since Red Bull ain't going to let me sleep anyway...

Ear plug..

2010-06-18T02:15:00.000-07:00

I bought a couple of pairs of rubber chewing-gum-like ear plugs a few months ago. I'm using the last pair, which now smells like a ball of old ear-wax. :D

I just found out that these earplugs tend to block out all the background noises around, but they couldn't block people talking. Worse if they're near. I was using it in class this morning and I found out that all the surrounding noises ceased while I could still hear my classmates. It's like the earplugs filtered the background noise. So I turned out to be using earplugs just to get a clear version of chatters. LOL..

I wonder if I have some super hearing..:O. Seems like I'm never going to have any peace and quiet when I'm around people. Coz as long as there are individual rights to be considered, a simple "shut the fuck up!" wouldn't do..

What cures you..

2010-06-17T08:55:00.000-07:00

Getting away won't cure you, letting go will...

Sometimes when secrets you are morally-obliged to keep for the sake of others get too unbearable, simply letting them be known without doing anything what-so-ever to hide them & accepting that you too are human, would let you be comfortable in your own skin again...as long as you're not the one revealing them. :D

As the old saying goes, the truth shall and will, set you free..

Forensics..

2010-06-17T08:26:00.000-07:00

Went to a seminar today at Astar about forensic science. Pretty interesting. That was the first time I've been inside biopolis, the matrix building to be exact. Everything was great, the lecture, the hall, the place, the buildings.. amazing.. It really is inspiring to see a hall-full of professionals from bio-related fields. Everyone's got a tag with a strap on their chest. It's also disheartening in a way, I don't know why. :)

I was only disappointed with one thing at the seminar. I didn't wait to eat the foods.. :D

It's inborn!

2010-06-16T10:35:00.000-07:00

I've been trying to allocate time to finish my first draft of dissertation. A few days ago, after almost loosing my sanity over a few hours of reading off the references, I had finally admitted to myself that my mental capacity is definitely not one of the top breeds. So I've decided to systemically plan ahead, which I have never done once in the past, before I loose my mind literally.
Counting the days till the draft due date and realizing that there is a term exam in between had got me asking myself what I have been doing these days. It's hard to believe that I haven't studied the lecture handbook, not even a bit. Well, may be not as hard to believe as I like to think so... :D
Though I know that now is the time to decide what should be done and how many hours should be allocated a day for which task, I just can't seem to put my mind to it. I can't even seem to write a proper blog post tonight. (I am sounding formal if you haven't noticed!)

I am in desperate need of having to constantly remind myself that I've got loads to be lifted off in the near future. And I am not even a little prepared for it yet. Sometimes I wonder if I have some inborn mechanism of wasting time so naturally.

Put me back in place..

2010-06-15T05:57:00.001-07:00

Be thankful for what you've got.. that's what I've been saying to myself lately. :)
Went back to lupusforums. Read some new research infos. Lupuzor has successfully passed Phase II clinical trials. My depressed mode was lifted up solely by that news.
What a wonderful world!

Confessions of a confused heart

2010-06-14T10:09:00.000-07:00

I never thought I would actually be emotionally attached to my inner conscience. I Love it. I wonder if this is even healthy... It seems as though I'm in constant need of something to be obsessed about... I suppose it's a kind of cure... hmm?

Oh It's Nothing.

2010-06-13T23:31:00.000-07:00

So I've got about 30 minutes before I go off to class. So I thought I'd spend this little while blogging. Haven't been able to blog anything in these months, with all the disturbances, physical & mental exhaustion and all the work loads of final year. Been pretty much occupied within my own little world, facing and fighting nonsense childish ridiculous bullshits for quite sometime now, which I think is pretty retarded in every way. But I've been feeling as if being surrounded by feather-brains so much that I think I'm becoming one of them. :) Yea, I know, I sound delusional, but who isn't?

It seems as though all my passions have flown away and are nowhere to be found lately. I still remember the way the actress in the Notebook said, "I don't draw.. anymore." to her fiancee. I think I could say the same thing for drawing and writing, and I wish my problem is as easy as being irreversibly broken-hearted.

I do try to write but I couldn't find the right emotion to pin the words. It seems as though there's nothing strong enough to urge me to write. It's not that I've got nothing to say. I've got loads, and trust me that there actually are LOADS with capitals, to say.. I just don't know if it's the right time or if I'd be able to say it the right way. So.. I'm stuck in a muted mode. I'm hoping someone would be able to click my volume up. Well.. I guess I'm hopeless.

Now I'm living in a life that feels like and reeks of high-school everyday. I know. I'm 23, and I never thought I'd have to deal with such immaturity at this age! It's almost like I'm handling Down's children. You can't stop it. You can't solve it. You can't even find the reason why. You simply can't do anything about it, but to let them keep doing what they're doing if it makes them happy.

Sometimes questions like whether a government would actually support an immense immaturity based on extreme stupidity illegally, seems to have no answer. Or is it the case that there's no one who wants to answer such nonsense? But considering the fact that my origin ain't really a paradise, I suppose it's very literally possible.

So, tell me.. is an SOS too late?

Le Missionnaire.. 10/10

2010-05-14T05:11:00.000-07:00

I went to watch a french movie this evening.. I've been wanting to watch it so much but I couldn't get anyone to accompany me, because it's not a western movie and french movies aren't really everyone's taste(?). So after some contemplation, I finally decided to just go and watch it.
Beside the lovely pronunciation, I loved the script. It was something new from the usual movies that I used to watch. Everyone was cracking up all the way till the end. But I was cracking up from the moment I went into hall 12. Coz there was nobody! LOL.. The hall was empty except for myself when I got in. So I started waiting for the movie from 5:37 (The movie timing on the ticket was 5:30. :P) After 30 minutes or so, two aunties came in, and later a girl with Nachos and a coke, and then another girl who suddenly came up to sit beside me in the middle of the movie. A couple, two american girls. a guy in his teens, and an uncle all came in one after another after a few minutes. Everyone was laughing throughout. So, I spent a great friday evening watching the best movie I've watched in months!

Ciao!

ၾကက္ဆီ ထမင္း

2010-04-12T22:34:00.000-07:00

ၾကက္ဆီထမင္းက စာေရးသူအၾကိဳက္ဆံုး စားစရာေတြထဲမွာ ပါပါတယ္။ အဲတာမို႔ အရင္ရက္ေတြက ၾကက္တစ္ေကာင္၀ယ္ၿပီး စာေရးသူ ၾကက္ဆီ ထမင္း အ၀ ခ်က္စားပါတယ္။ တစ္ခါခ်က္ရင္ ၾကက္အေကာင္တစ္၀က္နဲ႔ေပါ့။

ၾကက္ဆီထမင္း ခ်က္ရတာက Chicken Rice Paste ကို ကိုယ္ၾကိဳက္တတ္တဲ့ အရသာေရြး၀ယ္ၿပီး ထမင္းေပါင္းအိုးထဲ ေရာထည့္ခ်က္လုိက္ရံုပါပဲ။ Chicken Rice Paste က တံဆိပ္နဲ႔လိုက္ၿပီး အရသာကြဲတတ္တာမို႔ Paste အေရာင္ကို ေ၇ြးရပါတယ္။ အေရာင္ပုိမည္းရင္ ၾကက္သြန္ ပိုပါတတ္ၿပီး အန႔ံပိုၿပင္းပါတယ္။ အေရာင္ၿဖဴရင္ ဆုိင္ Chicken Rice နဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးရတတ္ပါတယ္။ ဆန္တစ္လံုးကို Paste သံုးဇြန္းေလာက္ပဲ စာေရးသူကထည့္ပါတယ္။ အန႔ံသင္းသင္းေလးပဲလုိခ်င္လို႔ပါ။

ၾကက္သားခ်က္နည္းကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲပါတယ္။ တခ်ိဳ႔က အဆာပလာေတြ နယ္ၿပီး oven နဲ႔ေပါင္းပါတယ္ (ကင္တဲ့သေဘာေပါ့)။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ စည္ပုိငး္၀က္ အၿပတ္မ်ိဳးနဲ႔ မီးၿမွိဳက္တာလည္း ရွိပါတယ္။ အဲတာကေတာ့ ၁၀ေကာင္ ၁၅ေကာင္ေလာက္ တၿပိဳင္တည္း ကင္တာမ်ိဳးပါ။ ဆုိင္အရသာရတယ္ဆုိပါေတာ့။ အဲတာက တစ္ညေလာက္ မီးမ်ဥ္းမ်ဥ္းနဲ႔ ကင္ရပါတယ္။ အၿပင္ အေရၿပားကို အနီေရာင္ရေအာင္ကေတာ့ အခ်ိဳပါတဲ့ အေရာင္တင္ေဆးတစ္မ်ိဳးနဲ႔ လူးေပးရပါတယ္။ ဖတ္ဖူးတာပါ။ အဲတာမ်ိဳးေတာ့ မကင္ဖူးေသးပါဘူး။

ၾကက္ဆီထမင္းနဲ႔ တြဲဖက္ရတဲံ့ ၾကက္သားခ်က္နည္းက တရုတ္ၿပည္ ၿပည္နယ္အလိုက္ကြဲၾကပါတယ္။ တစ္ၿပည္နယ္ နဲ႔ တစ္ၿပည္နယ္ တစ္ပိုင္းနဲ႔ တစ္ပိုင္း receipe မတူၾကပါဘူး။ စာေရးသူအခုေရးမွာက စီခၽြမ္က နည္းလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အလြယ္ဆံုးနည္းေပါ့။ သူက ၾကက္သားကို ၿပဳတ္ေပါင္းေပါင္းလုိက္တာပါ။ ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ။
ပုံမွန္အိုးနဲ႔ ဂက္စ္မီးဖိုေပၚထည့္ၿပဳတ္ရင္ေတာ့ အၿပဳတ္အရသာရပါလိမ့္မယ္။ ထမင္းေပါင္းအိုးထဲ ထည့္လိုက္၇င္ ေပါင္းထားတဲ့ အရသာေလးရပါတယ္။

အရင္ဆံုး ၾကက္သားကို ထက္၀က္ၿခမ္းၿပီး ပဲငံၿပာရည္ အခ်ိဳ၊ ငံၿပာရည္နဲ႔ နယ္ထားလိုက္ပါ။ ဂ်င္းတစ္တက္ ခပ္ၾကီးၾကီးကို ႏွုတ္နွုတ္စင္း သို႔ ေထာင္းထားပါ။ ဂ်င္းမ်ားမ်ားထည့္ဖို႔လုိပါတယ္။ ၾကက္သားက အညွီနံ႔ထြက္တတ္လို႔ပါ။ ၾကက္အေရၿပားက အေရာင္ခပ္ညိဳညို စြဲသလိုၿဖစ္ေနၿပီဆိုရင္ ပဲငံၿပာရည္ ထမင္းခပ္ဇြန္းနဲ႔ သံုးဇြန္းေလာက္ထည့္ၿပီး ေရကို ၾကက္သား အေပၚယံေပၚရံုထိ ၿဖည့္၊ ဂ်င္းနွုတ္နွုတ္စင္းကို ထည့္ေရာၿပီးတာနဲ႔ ထမင္းေပါင္းအိုးထဲ ပစ္ထားလိုက္ပါ။ ၾကက္သားက အနူးလြယ္တာမို႔ အေမႊးနံ႔ထြက္ရင္ က်က္ပါၿပီ။ ၾကက္သားေပါင္းထားတဲ့ အရည္ကလည္း ထမင္းေပၚဆမ္းၿပီး စားဖို႔ သံုးရပါတယ္။ ရန္ကုန္က ပီကင္းဘဲကင္မွာ ထည့္ေပးတဲ့ ပဲငပိ အစိေလးေတြနဲ႔ အရည္က်ဲေလးကို သိတဲ့သူေတြလည္း သိၾကမွာပါ။ အဲဒီလို ခပ္ခ်ိဳခ်ိဳအရသာရပါတယ္။ ပဲငပိကေတာ့ ဘယ္နား၀ယ္ရမွန္းမသိလုိ႔ စာဖတ္သူမ်ား သိရင္ လမ္းညႊန္ၾကပါဦးလို႔။

ဓာတ္ပံုကေတာ့ မရိုက္လိုက္မိတာမို႔ မတင္ေတာ့ပါဘူး။

New Term

2010-03-28T21:10:00.000-07:00

Okie.. So the new term started again with Statistics (yea, tell me about it)... & the next one in line's Toxicology & Oncology.. which I'm still blurred about. But no worries.. it too shall pass.. haha. :)

Oncology is not so boring, considering the fact that I'm 80% bored at all times. Most of the initial infos are neoplasm intros.. but tis oncology, so..

Seems like there's nothing much to write about school.. yet.

So, "How to Train Your Dragon" is out in the theatres. I was thinking about watching it with Dad. But I didn't get to do it cause the shopping took the whole day. We didn't have much time. Besides, I doubt Dad would like 3D animations.

Hmm.. there's nothing left worth mentioning here... so I guess that's it for today.

Boredom Kills Me..

2010-03-05T20:01:00.000-08:00

So I've been at home just resting and waiting.. Tis been quite a bore since the exam finished..
Set myself a max of 3 days to relax and play... come to think of it, there's nothing much to play anyway..
Been dying to watch Alice in Wonderland.. At first when A told me about it, I thought it's in cartoon.. Checked the trailer online and found out it JOHNNY DEPPP is in it.. M so watching it.. ;) Plus, it's in 3D.. Talking about 3Ds, I haven't watched 9 either.. The Tim Burton film on 2009.. think it's 2D.. not sure though.. but I think I like the story line..

Somehow this is quite boring.. even blogging is.. right now, right here..

I want to go to PaintBall Park or WaveRiding House Sentosa.. but none of my girl friends are interested in those kind of stuffs.. considering we all are over 20's.. :D But I believe in nuturing your inner child.. Everyone's got to have some fun once in a while..

So there's almost nothing left to write here.. I have my second Ham plate right beside me.. Eating's been making me worry 'bout me weight.. I am sure I've gained more than 4 lbs already.. I ate quite a lot during the study period and exam days.. not to mention the sugar intake & constant coffee stream..

So.... well I guess that's it..

Till I write again....
===============

Exam....

2010-03-04T22:00:00.000-08:00

So it was over.. yesterday.. Disorders of Blood & Immune System.
Had a horrible heache & heard ringing in my ears.. definitely sure tis ain't schizophrenia..
Couldn't surpress the tendency to vomit.. did so twice before going into the exam room.. must be the wonderful works of Redbull..
Bloated stomach was bothering me the whole exam.. had to extremely control the deepest urge to fart..

Gonna be attending the Biomed Asia forums/synposium this year.. Should have attended them the previous years, but I don't know why I missed all of them... I mean... ALL! how stupid was that..
Gonna miss the dentistry forum inevitably.. :(.. really want to be there but the schedule's tight..

Life's a bit tough n hush right now.. and.. loving it.. :)

No Strange.

2010-02-11T09:15:00.001-08:00

If you remember everything everytime, nothing would be able to amaze you...

It'd be quite a bore then :).

Child-like...

2010-02-09T06:42:00.000-08:00

Thinking whether we all should use quoram sensing like mechanisms to initiate biofilm formation around the student circle to promote teacher resistance.. :D

Just a funny thought..

Ink!

2010-02-08T10:11:00.000-08:00

Was checking out printer cartridges a few weeks ago, coz the printer ran out of the bloody ink within one freaking week. Shocked to see the cartridge prices.
I seem to print a lot, and I mean "a lot".. might actually become a burden to print if I'm to buy cartridges everytime. Thankfully, found another option, ink refilling.
Bought one refill set from SingInk, costed 55S$. Been using it since then, and tis working perfectly.
Color refill seems to need a few test runs to set the colors back to normal. Black refill is excellent. Had to refill the Black ink for about 5 times already now.
Hope it'd work at least till the bottles are empty.

*sigh..

2010-02-07T23:30:00.001-08:00

one.. by one.. by one.. :)

~your faith was strong.. but you needed proof.. ~

Span Me Around...

2010-02-06T01:35:00.001-08:00

Lately been depressed about my desperate need to brush up on the microbio stuffs...

Aren't really in the mood for emotional puff...

*sigh...

so I smile...

Underdog Lament..

2010-02-02T12:08:00.001-08:00

Is it really about the winning? Or should it be about the journey?

I know people can't wear each other's shoes, simply because they aren't supposed to. So I guess it's not really a strange thing to not care about nothing much other than yourself. I suppose I am doing the same.

I guess I'm always asking the questions with no answers... in the same way a five-year old asks her mother when she tells her that God is looking down on us, "Mommy, why is he doing that? Why can't I see him?"

Positive or Negative?

2010-02-02T11:44:00.001-08:00

I was in the Lab today, for the lab volunteering project. We were assembling and setting up labs for the practical sessions scheduled. After a few hours spent setting up and tidying the lab, we were up for Gram staining. The lab tech, Annie, wanted to see our staining skills. So she gave us the staining sets, slides and bacteria broths, one for each. We started staining. I chose E coli. When I was finished with staining, our lab tech, Annie, checked my slides & asked me whether E. Coli is Gram-positive or Negative.
I said "Pink Positive.. so positive..". I was only considering the the stain color, forgetting to take into account the location and the shape of the bacteria and I wasn't even sure whether what I memorized, "PP = Pink Positive" was right or wrong. So basically I kind of was lost.. It was on the back of my mind to check it again when I get home.. So I did, and there it was... E. coli is "Negative, Rod, Enterobacteria"... DAMN!

Stupid...

Boring Word List 2

2010-01-02T02:29:00.000-08:00

argot = speech spoken and understood by only a small group of people, esp criminals
lucubrate = write in scholarly fashion
soot = black powder in smoke
limn = to describe, to point or draw
ruffian = voilent cruel man
cantankerous = disagreeable to deal with
phlegamatic = calm and unexcitable
myriad = very great number
gallant = brave, behaves well with women
astute = clever, quick at seeing an advantage
discourse = speech lecture
quandary = a state of uncertainty or perplexity
excoriation = to express a very bad opinion of
aversion = strong dislike
quixotic = trying to do the impossible, often so as to help others, while getting oneself into danger, fanciful, fantastic, imaginary
dexterity = skill (in handling)
stygian = hence, dark, gloomy
castigate = to punish or speak to severely, to express a strong disapproval
stint = to give too small an amount, to be thriftily to set limits
imperative = urgent, essential, which must be done
disconcert = upset the self-possession of
invincible = too strong to be defeated
mettlesome = courageous, high-spirited and active
fidget = to make someone nervous and restless
inveigh = to attack strongly with words
benign = kind, gentle, mild
quirk = habit or action peculiar to somebody or something
grumble = to complain
flax = a plant with blue flowers, grown for its stem and oily seeds
cornucopia = a horn-shaped decorative container full of flowers, fruit, grain etc, used in art as a sign of having plenty of everything, abundantly supply
temperance = abstinence from alcohol, self-control, moderation
rite = a ceremonial act with a fixed pattern
rife = common, widespread
profilgate = carelessly and foolishly wasteful, esp of money
coy = showing a pretended lack of self-confidence, to avoid dealing with difficult situations
epithet = a descriptive phrase, esp of praise or blame, used about a person
graze = to touch something lightly while passing
importune = beg, to make repeated requests to, often in annoying or troubling way
deferential = show respect
propitous = advantageous, favourable
finicky = too concerned about unimportant details, small likes and dislikes
chastisement = punishment
resort = to frequently visit
proscribe = to state publically that a person is outside the protection of the law, denounce as dangerous, to forbid
sundry = various
reproach = scold, upbraid
upbraid = to speak angrily to someone because they have done something wrong
interdict = an order not to do something
poignant = producing a sharp feeling of sadness or pity
gush = burst out suddenly or talk ardently
churl = bad-tempered person
belligerent = waging war
veneer = surface appearance covering TRUE nature
skiff = small boat
denouement = an outcome or solution; an unravelling of a plot
prevaricate = to tell lies, to equivocate to stray from the truth
agog = eager, excited
coda = passage that completes a piece of music
rapacious = greedy (esp for money)
regale = to delight, to entertain
extol = to praise highly
innocuous = cauing no harm
umbrage = offense, resentment
lithe = bending, twisting
crass = without refinement, delicacy, or sensitivity; gross; obtuse; stupid
propitiatory = conciliatory, appeasing, mitigating
mitigating = to lesson the seriousness of
quell = extinguish, crush, quiet, suppress
didactic = intended to instruct
ossify = to turn to bone
tautology = a repetition, a redundancy
efface= rub or wipe out, obliterate
obliterate = to remove or destroy all traces of; do away with; destroy completely
secular = concerned with nonreligious subjects
refractory = stubborn, unmanageable, untractable
voluble = talkative
recidivism = the chronic tendency toward repetition of criminal or antisocial behavior patterns
equanimity = serenity
inured = adopted, accustomed
rift = split, crack, dissension
dissension = strong disagreement; a contention or quarrel; discord
discord = disagreement; difference of opinion
misanthrope = person who hates mankind
punitive = punishing
exhaustive = complete, thorough
savour = taste, flavor
tout = to solicit customers, votes or patronage
solicit = to ask for help from a person
nibble = to bite off small bits
provisional = of the present time only

Boring Word List

2010-01-02T01:20:00.000-08:00

retrograde = seeming to show a return to an earlier or worse state.
impugned = challenged to be doubted
venal = ready to do something dishonest
shrill = sharp; piercing.
jocular = meant as a joke
embezzle = steal money that was put under care
sanctity = holiness; sacredness.
picket = a small pointed stick fixed into the ground
flout = to treat with respect
scurrilous = making or containing very rude, improper or evil, usually untrue, statements
pander = to provide something that satisfies an undesirable wish of a person or group
menace = a threat or danger
repercussion = far reaching effort of some action or event
flaunt = show off complacently
complacently = pleased or satisfied with oneself or a situation, without good reason
boisterous = loud, noisy, rough, lacking constraint
obsequious = too eager to obey or serve; having too little self-respect
quiescent = at rest; dormant
torpid = lazy or inactive; moving or thinking slowly
perfidious = disloyal
sporadic = happening from time to time
eulogy = high praise of a person or their achievements
turgid = excessively ornate, swollen, bloated
macerate = make or become soft by soaking in water
teetotal = pledged to total abstinence from intoxicating drink; complete; absolute;
hirsute = hairy; shaggy
evince = to show clearly to indicate
trifling = unimportant; of slight importance or little value
incipient = beginning
nascent = coming into existence
trite = not new
provident = careful and sensible in providing for future needs
frugal = not wasteful; careful in use of money/food
esoteric = obstruse; intended only for a small circle
obstruse = difficult to understand
nonchalant = showing calmness; lack of anxiety; often lack of interest
expedient = useful for a purpose, although not necessarily morally correct
swerve = to turn suddenly to one side; to change idea/purpose
resolute = firm; determined in purpose
recalcitrant = refusing to obey or be controlled; even after being punished
heinous = extremely wicked or shameful
gauche = awkward, esp in social behaviour, doing or saying wrong things
inasmuch = owing to the fact that, to the degree that
irascible = tending to get angry easily
ascetic = avoiding physical pleasures or comforts, for religious reasons
mien = a person's expression or appearance, as showing a particular feeling
pusillanimous = cowardly and weak; frightened of taking slightest risk
tenous = insubstantial; flimsy; weak
quell = to bring to an end by force
inculcate = to fix ideas or principles in the mind of someone
boggle = to be very surprised; in shock, owing to fear or surprise
succor = help given to someone in difficulty
disdain = complete lack of respect; the feeling that someone or something is worthless or not important enough to deserve one's attention
scalding = hot enough to boil
decorum = the decorative furnishing and arranging of a place/ room/ house/ stage
incite = stir up; rouse
prosaic = dull; uninteresting; lacking feeling and imagination
sullied = to spoil or reduce the high value or perfection of
accretion = the growing of separate things into one
aspersion = slander; an unkind remark or unfavourable judgement
pillage = to steal things violently from
puissance = power or strength, esp of a king
insipid = lacking a strong character, taste or effect
macabre = gruesome, suggesting death
discomfit = confuse; embarrass
flak = severe disapproval or opposition
irksome = tiresome
sobriquet = an official name or title
picaresque = telling the story of adventures and travels of a character of whom one rather disapproves but who is usually not wicked
tarnish = to dull the luster of (a metallic surface), esp. by oxidation; discolor
regicide = crime of killing a king

My first experience in joint inflammation..

2009-11-30T00:01:00.000-08:00

So I was thinking what to write today.. & got bemused by the recurrent flash memory of my first experience with inflammed joints. It happened several years ago while I was on the journey of getting dx-ed with SLE. For those of you who don't know what "dx" means, it's "diagnosed". I have fought a long, thankfully not unbearably hard, journey with the disease. I'm thankful that I have got it under control and very grateful for the fact that I have the access to the necessary therapies and treatments. Nonetheless its a chronic disease and since there's no "definite" (with the two fingers bended and straightened action**) cure, every one of us (lupies) are defined to a journey of compromise and caution. So yea, my first joint inflammation was an experience that I wouldn't forget. So, the memory still lingers..

One morning when I woke up, I was kind of amused to find that one of the joints on my right hand, the first joint on the small finger, was inflammed. It wasn't really hot as it's supposed to be for all inflammations, but rather cold. I had the misknowledge then that Arthritis or Joint Inflammation only happens in old people. I chuckled and got out of bed that morning to show it to mom, then dad. I guess it's just normal for us to experience that at one point of time or another. But I didn't know it then. I don't exactly remember what meds I was on-ed then; partly because I had no idea what was wrong. I didn't even have the desire to find out about it. I thought it would go away like a flu.

So, the joint pain went away after bothering me quite annoyingly for a few days but that amusing memory somehow was stored in the back of my head. I accidentally stumbled onto it when I took a walk on the old memory lane. So I thought I'd write it down here, for my own amusement. I don't know how you'll find it nor do I care. It's just one of the little things that I wouldn't choose to forget coz.. those little things make you who you are.

နားခုိရာ - ၆

2009-11-11T08:58:00.000-08:00

သူမတို႔အားလံုးေပါင္းမွ ခုနွစ္ေယာက္သာ ရွိသည္ကို ခန္းမထဲတြင္ေတြ႔ရေလသည္။ ရွင္းလင္းၿပသည္အရကေတာ့ သူမတို႔ ၀င္ေရာက္ထားေသာ ကမာၻေလးသည္ သူမထင္ထားခဲ့သလို ၀ါသနာတူ၊ ဘ၀တူ လူငယ္မ်ားကို စုစည္းထားၿခင္း သက္သက္ မဟုတ္ပဲ၊ အၿခားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားလည္း ရွိေနေသးသည္ဟု သိရေလသည္။

...ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေစာေစာက ေၿပာတာကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ နိဂံုးသတ္ရရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ လံုး၀ ဆန္႔က်င္ကြဲၿပားေနတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လုိ ဘ၀တူမ်ား စုစည္းထားတဲ့ ေနာက္တစ္ဖြဲ႔ရွိေသးတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အေနနဲ႔ လုပ္ရမွာက အဲဒီလို လူငယ္ေတြကို ေတြ႔ၾကံဳသိကၽြမ္းခဲ့ရင္ၿဖင္

့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ရွင္းၿပေၿပာဆို သိမ္းသြင္းဖုိ႔ပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေစာေစာက နားလည္ထားတဲ့အတိုင္းပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြက မ်ိဳးရိုးဗီဇကို အေကာင္းဆံုး ၿဖစ္ေစခ်င္တာပါ။ အဲဒီအဖြဲ႔ရဲ႕ အဖြဲ႔၀င္မ်ားက ဟိုယခင္ ေရွးဦးတည္စက ၿဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇကြဲမ်ိဳးကို ၿပန္ဖန္တီးၿပဳလုပ္ လိုခ်င္ၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ လံုး၀ ဥသံု ဆန္႔က်င္ဘက္ ၿဖစ္ေနတယ္ဆုိပါေတာ့...

...ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုေမးပါရေစ... အစြန္မွ လူတစ္ေယာက္က ေၿပာရင္း ေနရာမွ ထလိုက္သည္။

...ေမးပါ။ မရွင္းတာ ရွိရင္ ေၾကလည္ေအာင္ ေမးၿမန္းနုိင္ပါတယ္.. ရိုင္နီယာက ၀င္ေရာက္ေၿပာဆုိလိုက္သည္။

...ပထမေမးခ်င္တာက အဲဒီေနာက္ထပ္ရွိေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမွာ ပါ၀င္တဲ့သူေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္န႔ဲ လံုး၀ ဆန္႔က်င္ဘက္ ဆႏၵေတြ ရွိမေနနုိုင္ဘူးလား။ ဒုတိယေမးခ်င္တာက ဘာၿဖစ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို အစကတည္းက ဒီလုိဆႏၵရွိတယ္ဆိုတာကို အသိမေပးခဲ့တာလဲ။ ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တာက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လို ေရြးခ်ယ္ခံရပါတယ္ဆိုတဲ့ သူေတြ အေနနဲ႔ကေရာ ဆႏၵရွိရာကို ဆံုးၿဖတ္ပိုင္ခြင့္ မရွိေတာ့ဘူးလား ဆိုတာပါ...

...ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အေနနဲ႔ မိတ္ေဆြက ဆႏၵမရွိဘူး ပါ၀င္လုိစိတ္မရွိဘူးဆုိရင္ၿဖင့္ ခ်က္ခ်င္း ထြက္ခြာသြားနုိင္တယ္လုိ႔ပဲ အသိေပးေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆက္လက္ရွင္းၿပတာကို မိတ္ေဆြအေနနဲ႔ နားေထာင္ၿပီးမွ ဆံုးၿဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။...

ေစာေစာက ရွင္းၿပေနသူ noble က ရိုင္နီယာ ေၿဖၾကားၿပီးသည္ အထိ ေစာင့္ဆုိင္းေနၿပီးေနာက္မွ ၿပတ္ေတာက္သြားေသာ စကားစကို ၿပန္ရ်္ ဆက္ေလသည္။

...ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေၿပာစရာရွိတာေတြကေတာ့ ကုန္ခါနီးပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေၿပာခ်င္တာက မိတ္ေဆြတို႔ကိုယ္တိုင္ပဲ ဘယ္လိုမ်ိဳးရိုးဗီဇကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္သလဲဆိုတာ ဆံုးၿဖတ္ၾကပါလုိ႔။ လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက မ်ိဳးရိုးဗီဇဟာ အခုဆုိရင္ ၂/၃ အထိ ၿပင္ဆင္ၿပီးေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာလည္း ပံုမွန္လူသားေတြလုိပဲ အသက္ရွင္ေနထိုင္ ေနနုိင္ၾကၿပီဆုိတာ မိတ္ေဆြတို႔လည္း အသိပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္အၿမင္အရေတာ့ အရင္ေခတ္ကလို ပ်က္စီးေနတဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇနဲ႔ ဆံုးရွဳံးမွဳေတြကို ပိုက္ထားရတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးေတြကို ၿပန္မလိုခ်င္ပါဘူး။ မိတ္ေဆြေရာ ၿပန္လိုခ်င္သလားလို႔ ေမးခ်င္ပါတယ္။...

...ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ယခုလို ေခၚယူရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို ရွင္းၿပၿပီးၿပီမို႔ ေမးခြန္းမ်ားကို ေၿဖၾကားဖုိ႔ အသင့္ပါပဲလိ႔ု ေၿပာပါရေစ။ ေစာေစာက မိတ္ေဆြ ေၿပာေနတာကို ေအဗယ္္က အနည္းငယ္ ရွင္းၿပၿပီးပါၿပီ။ က်န္တဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အတတ္နုိင္ဆံုး ေၿဖၾကားေပးပါ့မယ္။ အခုလို ေရြးခ်ယ္ခံရတဲ့ မိတ္ေဆြတုိ႔ကသာ အဲဒီလို စညး္ရံုးဖို႔ တာ၀န္ကို တစ္ဘက္တစ္လမ္းက ယူရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ပံုမွန္ အဖြဲ႔၀င္ေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို သိၿပီးၿပီလို႔ ထင္မိပါတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာရရင္ ခင္ဗ်ာတုိ႔ ၇ ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေနာက္ဆံုး ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ သူေတြဆုိပါေတာ့ဗ်ာ။ အၿခားသူေတြ အကုန္လံုးက ခင္ဗ်ားတို႔ အရင္ သိႏွင့္ေနၾကပါၿပီ။ သူတုိ႔ တာ၀န္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကိုလည္း ယူႏွင့္ၿပီးသူအမ်ားအၿပားရွိသလို ဆႏၵမတူလို႔ မပါ၀င္ခ်င္ဘူးဆိုတဲ့သူမ်ားကလည္း လမ္းခြဲသြားၾကပါၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ၀င္ေရာက္လာမယ့္ လူသစ္ေတြကလည္း ခင္ဗ်ားတုိ႔လိုပဲ သင့္ေတာ္မယ့္ အခ်ိန္မွာ ေရြးခ်ယ္ခံရမယ္ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ...

ရိုင္နီယာရွင္းၿပေနသည္ကို သူမတုိ႔အားလံုး နားစိုက္ေထာင္ေနမိၾကသည္။ သူမ၏ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ သူမအား ထိုအေၾကာင္းကို ေလသံပင္ မဟခဲ့သည့္ ကီပိုအား အားပါးတရ က်ိန္ဆဲေနလိုက္သည္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မီဒါ... မီဒါသည္ ကီပို၏ စည္းရံုးေရးမွ ေအာင္ၿမင္မွဳ တစ္ခုေပပဲလား။

...အခုအခ်ိန္မွာ ထြက္ခြာမယ္ဆုိရင္ မိတ္ေဆြတုိ႔ ဆႏၵရွိတဲ့အတုိင္းပါပဲ..

ရိုင္နီယာက ထိုသို႔ ေၿပာရင္း သူမအား တစ္ခ်က္လွမ္းရ်္ ၾကည့္လိုက္သည္။ ယခုအခ်ိန္ေရာက္ၿပိးမွေတာ့ လံုး၀မထြက္ခြာသင့္ေတာ့ေၾကာင္း သူမ တိတ္တဆိတ္ နားလည္လိုက္မိသည္။ မည္သည့္ေမးခြန္းမွ ထြက္မလာသလို မည္သူမွ်လည္း ထမၿပန္ၾကပါ။ သူမလိုပင္ စိုးရိမ္စိတ္ေၾကာင့္ေပလား၊ တကယ္ပင္ ထိုသို႔ ဆႏၵမ်ိဳးရွိၾကသည္လား ဆုိသည္ကို သူမ ေတြးေနမိသည္။

...ဒါဆုိရင္ေတာ့လည္း ယေန႔ ရွင္းၿပစရာရွိတာ အားလံုးကုန္ဆံုးသြားၿပီလို႔ ေၿပာၾကားပါရေစ။ မိတ္ေဆြတို႔အေနနဲ႔ ဘ၀တူမ်ားကိုေတြ႔ရင္ စည္းရံုးေပးၾကဖု႔ိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ပန္ၾကားလိုပါတယ္။ အားလံုး ထမင္းစားခန္းမကို ၾကြေရာက္ၾကပါ။ ယေန႔ အစကနဦးတည္ေထာင္သူထဲက သက္ၾကီး၀ါၾကီးတခ်ိဳ႔ကို ဖိတ္ၾကားထားပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။...

ထိုသို႔ေၿပာဆုိၿပီးေနာက္ ရိုင္နီယာနွင့္ ေအဗယ္ဆုိသူတုိ႔ ပါ၀င္ေသာ noble မ်ားပါ၀င္သည့္ လူစုက ထုိအခန္းမွ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။ ထမင္းစားခန္းကို သူမတိ႔ုအားလံုး သိနွင့္ေနၿပီးမုိ႔ မည္သူမွ် လမ္းၿပစရာမလိုေတာ့ပါ။ သူမလည္း ရွုပ္ေနေသာအေတြးမ်ားနွင့္ စိတ္ကို ေခတၱ အနားေပးခ်င္ေသးသည္မို႔ အခ်ိဳ႔ေသာ သူမ်ားလိုပင္ ထိုအခန္းကို မခြာေသးပဲ မွန္ခ်ပ္မ်ားကာရံထားသည့္ နံရံမွ တဆင့္ အၿပင္သို႔ ေငးေနလိုက္မိသည္။ မဆာေသးပါဟု ေၿပာရ်္ ၿငင္းလွ်င္ေတာ့ မည္သည့္ၿပႆနာမွ် မၿဖစ္နုိင္ေလာက္ပါေစနွင့္ဟု သူမဆုေတာင္းလိုက္မိသည္။

...ဂ်င္း...

...အမ္၊ အဲ.. ဟုတ္ကဲ့ ေၿပာပါ။ ကၽြန္မနာမည္ အင္ၾကင္းပါ.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...

စိတ္နည္းနည္းကြက္ခ်င္ေနသည္မို႔ သူမ၏ ေလသံက ခပ္ၿပတ္ၿပတ္ၿဖစ္သြားသည္။ စိတ္ကြက္သည္ထက္ သတိထားရမည္ဆုိေသာ အသိက သူမ၏ ဦးေႏွာက္ထဲတြင္ တတီတီ ၿမည္သလို အခ်က္ေပးေနေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၵာကပင္ အနည္းငယ္မတ္သြားသည္။

...ေၾသာ္၊ ဒီဘက္ေလွ်ာက္လာရင္းနဲ႔ အင္ၾကင္း စားေသာက္ခန္းမကို မသြားေသးတာ ေတြ႔လို ေခၚလိုက္တာပါ။...

... ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္မ မစားေတာ့ဘူးလားလို႔.။ မစားမေနရေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ ကၽြန္မ မဆာလို႔ပါ...

...ဗ်ာ! မဟုတ္ပါဘူး၊ မဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ား အၿမင္မွားေနၿပီထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ လူမွဳေရး အဖြဲ႔အစည္းပါ။ ခင္ဗ်ားထင္သလို ဆႏၵမရွိပဲ တိုက္တြန္းတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ေနပါဦး၊ ခင္ဗ်ားအၿမင္ကို တစ္ခ်က္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေၿပာၿပပါဦး။ ကၽြန္ေတာ္ရွင္းၿပနုိင္တာရွိရင္ ရွင္းၿပပါ့မယ္...

...မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မ မဆာဘူးလုိ႔ ေၿပာတာပါ... သူမ နည္းနညး္ေတာ့ လန္႔သြားသည္။ ၿခံ၀င္းတံခါးလည္း မဖြင့္ေသး။

...ကၽြန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားအၿမင္မွားေနတယ္လုိ႔ ထင္မိတယ္ဗ်။ ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ။ အဖြဲ႔၀င္ေတြအေနနဲ႔ ၾကိဳက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ေရြးခ်ယ္မွဳအရၿဖစ္ေစ၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ၿဖစ္ေစ ထြက္ခြာနုိင္တယ္လုိ႔ အတိအလင္း ေၿပာၿပီးသားပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အတင္းမတိုက္တြန္းပါဘူး။...

...ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မ စိတ္နည္းနည္းရွုပ္ေနလို႔ပါ။ ဒါနဲ႔ ေစာေစာက ေၿပာေနတာက? ... သူမ စကားလမး္ေၾကာင္းလႊဲရန္ စဥ္းစားလိုက္မိသည္။ ယခုလို ဆက္စခန္းသြားေနလို႔ကေတာ့ သိပ္အဆင္ေၿပမည္မဟုတ္။

...ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မနက္က စားၿပီးၿပီဗ်။ စကားေလးဘာေလးေၿပာတာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ အေအးယူလာတယ္ဗ်။ ထုိင္ပါဦး။...

သူမ စိတ္အေတာ္ညစ္သြားသည္။ သူမတစ္ေယာက္တည္း ေနခ်င္သည့္ ယခုလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မည္သူႏွင့္မွ် စကားေၿပာရန္စိတ္မပါ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ယဥ္ေက်းမွဳအရ မၿငင္းသင့္။

...ေက်းဇူးပါပဲ။... သူမ ေရလည္း မဆာပါ။

...ကၽြန္ေတာ္လညး္ ခင္ဗ်ားအၿမင္ကို သိခ်င္ေနတာဗ်။ ေစာေစာက ခင္ဗ်ား စကားစလိုက္ေတာ့ ပိုေကာင္းသြားတာေပါ့။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ အဖြဲ႔၇ည္ရြယ္ခ်က္ကို ဘယ္လုိၿမင္လဲ ဆုိတာ သိခ်င္တယ္ဗ်ာ...

သူမ မည္သုိ႔မွ် မၿမင္မိပါ။ သူမ၀င္စကလည္း ထိုမွ်ေလာက္ ရွဳပ္ယွက္ခတ္ေနမည္ဟု မထင္မိသည္မို႔ ၀င္ခဲ့မိၿခင္းပင္။

...ကၽြန္မကေတာ့ ေကာင္းတယ္လုိ႔ပဲ ၿမင္ပါတယ္။ ဗီဇေတြ အကုန္ေကာင္းေအာင္ လုပ္လို႔ရသြားေတာ့လည္း အားလံုး ၿပန္ေကာင္းကုန္ၾကမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ရတာေပါ့။ ၿဖစ္ေနသမွ် ၿပႆနာေတြအားလံုးက ဒီ မ်ိဳးရိုးဗီဇ တစ္ခုတည္းေၾကာင့္ ဆုိရင္ေပါ့ေလ။...

...အဲလိုဆုိရင္ ေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲလိုၿမင္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ဒီအဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ နွစ္ထားတာေပါ့...

...ေၾသာ္...

...အင္း၊ ဟုတ္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေၿပာသြားတဲ့ အထဲမွာ ေနာက္တစ္ဖြဲ႔ဆိုတာ ပါသြားေသးတယ္ေနာ္။ သူတို႔က ဗီဇကို နဂိုမူလကလို အေတာ္ၾကီးကြဲၿပားေနၿပီး လူမွဳေရး နဲ႔ က်န္းမာေရး ဆိုပါေတာ့ အဲလိုခ်ိဳ႔ယြင္းခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိတဲ့ အေၿခအေနမ်ိဳးအထိ ၿပန္ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္ၾကတာဗ်။ အင္ၾကင္း ၾကားဖူးမလားေတာင္ မသိဘူး...

...အခုမွ သိတာပါ...

သူမ စိတ္ညစ္သည္။ ထိုကိစၥ သူမ လံုး၀ဆိုလွ်င္ လံုး၀ကို မသိခ်င္။ ေလာေလာဆယ္အေနနွင့္ေတာ့ သူမ ၾကံဳေတြ႔ရသည္က ယေန႔အတြက္ အေတာ္မ်ားေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကုသိုလ္ကံက ေကာင္းေနသည္ထင္သည္ ေအဗယ္ဆုိေသာသူ အခန္း၀တြင္ေပၚလာကာ ရိုင္နီယာအား လွမ္းရ်္ မ်က္ရိတ္ၿပလိုက္သည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သူမ မၿမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ အၿခားသူတစ္ေယာက္ အနားေရာက္လာကာ ရိုင္နီယာကို လာေရာက္ေခၚငင္သည္။ စားေသာက္ခန္းမတြင္ ရွိေနရမည္ဆိုပဲ။

...အင္း အင္း၊ အင္ၾကင္း ဒါ ဂြန္ခို၊ သူလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ ၿပင္ဆင္ေပးတဲ့ သူေတြထဲက တစ္ေယာက္ပ။ဲ ဂြန္ခိုကေတာ့ ခင္ဗ်ားကို သိၿပီးၿဖစ္မွာပါ...

noble တစ္ေယာက္ ၿဖစ္ရမည္ဟု သူမနားလည္လိုက္ပါသည္။ ရိုင္နီယာ အၿပင္ထြက္သြားၿပီမို႔ သူမ စိတ္ေအးသြားသည္။ အၿခားေသာ သူမ်ားကို လွည့္ပတ္ရွာလိုက္သည့္အခါ သူမ အပါအ၀င္ သံုးေယာက္သာ အခန္းထဲတြင္ ေနရစ္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ထုိနွစ္ေယာက္ကလည္း ၄င္းတုိ႔၏ အသိမိတ္ေဆြမ်ားၿဖင့္ စကားလက္ဆံုက်ေနခဲ့ၾကသည္ထင္သည္။

သူမတစ္ေယာက္တညး္ noble တစ္ေယာက္ ႏွင့္ စကားေၿပာလုိက္ရသည္မဟုတ္သည္ မုိ႔ သူမ စိတ္ေအးသြားမိသည္။ အမွန္အတိုင္းေၿပာရလွ်င္ေတာ့ ယခုလို ဘာမွန္းမသိ ဘာမွ စဥ္းစားလို႔မ၇ေသးသည့္ အခ်ိန္တြင္ noble ဆုိေသာသူမ်ားနွင့္ ေ၀းေ၀းကသာ ဆက္ဆံလိုသည္အထိ စိုးထိတ္မိေလ၏။ ထုိ နွစ္ေယာက္လည္း သူမကဲ့သို႔ပင္ ခံစားေနရမည္လားဟု ပေဟဠိၿဖစ္ေနမိသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူမနွင့္ ထုိနွစ္ေယာက္ တိုက္ဆုိင္စြာပင္ တစ္ေယာက္နွင့္ တစ္ေယာက္ အၾကည့္ခ်င္း ဖလွယ္လိုက္ၾကၿပီးေနာက္ တိတ္ဆိတ္ၿခင္းက အခန္းတြင္းသို႔ ေနရာယူ ၾကီးစိုးလာေလသည္။

တစ္ဆယ့္ငါးမိနစ္ခန္႔အၾကာတြင္ noble အခ်ိဳ႔အခန္းအတြင္းသုိ႔ ၿပန္လည္၀င္ေရာက္လာသည္။

...မိတ္ေဆြတုိ႔ စားေသာက္ခန္းမထဲကို မၾကြေရာက္ခ်င္ၾကဘူးဆုိရင္ၿဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကနဦးတည္ေထာင္သူေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုပဲြကိုေတာ့ တက္ေစလိုပါတယ္။ တစ္ဖက္ခန္းမွာ ၿပဳလုပ္မွာပါ။ အဲတာ လာအသိေပးတာပါ...

...ဟုတ္ကဲ့... ...အုိေက... ...ရပါတယ္... သူမတို႔ သံုးေယာက္လံုး တစ္ၿပိဳင္တည္း အသံထြက္သြားၾကသည္။

သူမတုိ႔ တစ္ပါတည္း လုိက္ပါၿခင္းက ပိုမိုရ်္ အဆင္ေၿပမည္ကို နားလည္လုိက္ၾကၿခင္းေၾကာင့္ ထို noble မ်ားေနာက္မွ တပါတည္းလိုက္ပါရန္ ၿပင္လိုက္ၾကသည္။

...အိုး၊ အခုမဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေနာက္ နာရီ၀က္ တစ္နာရီမွ လာခဲ့လို႔လည္း ရပါတယ္။ အခုေတာ့ ဘယ္သူမွ ရွိမွာ မဟုတ္ေသးဘူး ခင္ဗ်။...

သူမ စိတ္ထဲမွ ဟင္းခ်လိုက္မိသည္။ က်ွ္ပံုအရဆုိလွ်င္ေတာ့ သိပ္ရ်္ စိုးထိတ္စရာမလိုေသးပါ။ သူမ ထင္ေနခဲ့သေလာက္ အတြင္းေရးမ်ား ရွုပ္ယွက္ခတ္ေနသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ိဳးမဟုတ္နုိင္ေတာ့ပါ။ noble မ်ားအပါအ၀င္ သူမတို႔အားလံုး ထိုအခန္းတြင္ပင္ ဆက္လက္ရ်္ ေစာင့္ဆိုင္းေနလိုက္ၾကသည္။

တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ခန္႔ အၾကာတြင္ လူသံမ်ားကို ခန္းမတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ၾကားလိုက္၇သည္မို႔ သူမတုိ႔လညး္ အခန္းၿပင္သို႔ထြက္ကာ အၿခားသူမ်ားနွင့္ ေရာေနွာရ်္ တစ္ဖက္ခန္းသို႔ သြား၇န္သင့္ၿပီဟု ၿပိဳင္တူယူဆမိလိုက္သည္ေၾကာင့္ပင္ထင့္ သူမတို႔အားလံုး မိမိ ေနရာမွ ထရ်္ noble မ်ားေနာက္မွ လိုက္ပါရန္ၿပင္လိုက္ၾကသည္။ သူမတို႔က ေရွ႔မွ သြား၇န္မသင့္ဟုေလာက္ေတာ့ အားလံုးနားလည္ၾကပါေသးသည္။

ကနဦးတည္ေထာင္သူမ်ားဆိုသည္က သက္ၾကီး၀ါၾကီးသူမ်ားၿဖစ္ေသာ္လည္း အေတာ္ပင္ ပြင့္လင္း သေဘာေကာင္းၾကသူမ်ားပင္။ ေတြ႔ဆံုပြဲက ထင္သည္ထက္ ပိုမိုတုိေတာင္းစြာပင္ ၿပီးဆံဳးသြားေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္တြင္မေတာ့ မိမိတို႔ ခင္မင္ရာအသီးသီးနွင့္ စကားစၿမည္ေၿပာဆုိရန္ နားေနခန္းတြင္းသုိ႔ သြားေရာက္သူမ်ားက ရွိသလို သူမလို ဦးတည္ခ်က္မဲ့ကာ အေတြးပင္လယ္ေက်ာတြင္ ေမ်ာပါေနသည့္သူမ်ားကလည္း ၿပန္ရမည့္အခ်ိန္ကို မိမိေနရာတြင္ပင္ အသာတၾကည္ထိုင္ေစာင့္ေနၾကေလသည္။ ရိုင္နီယာကိုေတာ့ ထပ္ရ်္ မေတြ႔ေတာ့ပါ။

... မိတ္ေဆြတုိ႔ ၿပန္မယ္ဆုိရင္ ၿပန္နုိင္ၾကပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယေန႔အစီအစဥ္က ဒီမွာတင္ပဲ ၿပီးဆံုးပါတယ္...

ထိုသို႔ ေၿပာၾကားလုိက္သည့္အသံက မိမိအေတြးနွင့္မိမိ ေငးေနသည့္ သူမကို လန္႔ၿဖတ္သြားေစေလသည္။ အသံလာရာသုိ႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ ေအဗယ္ကို ရိုင္နီယာႏွင့္အတူ ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သူမလည္း မိမိအား မေတြ႔ပါေစနွင့္ဟု ဆုေတာင္းရင္ ၿပန္၇န္ၿပင္လုိက္သည္။

သူမ အခန္းၿပင္သုိ႔ ေအာင္ၿမင္စြာ ထြက္ခြာနုိင္ခဲ့ပါသည္။ ၿခံ၀င္းအတြင္းသုိ႔ အေရွ႔တံခါးမၾကီးမွ ထြက္ခြာ ေရာက္ရွိၿပီးေသာအခါတြင္ အၾကိဳအပို႔ကားမ်ားရွိေလမည္လားဟု အေစာပိုင္းက အစီအမံမ်ားကို ေထာက္ဆကာ ေမွ်ာ္လင့္လိုက္မိသည္။ သို႔ေသာ္ မေတြ႔။ အၿခားသူမ်ား ၿခံၿပင္သို႔ အလွ်ိဳအလွ်ိဳ ထြက္ခြာသြားၾကသည္ကို ေတြ႔ရသလို ၿခံ၀င္းတြင္းမွ ခံုတန္းမ်ားတြင္ထိုင္တာ ေအးေအးလူလူ စကားစၿမည္ေၿပာဆုိေနၾကသူမ်ားကိုလညး္ ေတြ႔ရေလသည္။ သူမကေတာ့ ထိုသူမ်ားလို ေအးေအးလူလူ နားေနဖုိ႔ စိတ္မကူးနုိင္ပဲ ၿခံၿပင္သို႔ အၿမန္ေရာက္ရန္သာ စိတ္ေစာကာ ခပ္သုတ္သုတ္ ထြက္ခြာရန္ၿပင္လုိက္သည္။

...မအင္ၾကင္း...

သူမ စိတ္ဓာတ္မ်ား ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္က်ဆင္းသြားသည္။ ေၾကာက္ပါသည္ ဆုိမွပဲ။ သူမ ယေန႔ ေတြ႔ၾကံဳထားရသည္မ်ားက ေၾကာက္စိတ္ကို ပိုမို ၾကီးမားလာေအာင္ ေလပင့္ေပးေနသလိုရွိသည္။

...ခင္ဗ်ား ကီပိုတို႔နဲ႔ ဧည့္ခံပြဲတစ္ခုကို ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း သြားခဲ့တယ္ ဆုိတာ အမွန္ပဲလား ခင္ဗ်..

ကီပို ေသနာက် ၿပႆနာ မသာေကာင္! သူ မဖိတ္လွ်င္ သူမ သြားၿဖစ္ခဲ့မည္မဟုတ္။ သူမ၏ အားနာစိတ္ကိုသာ အၿပစ္တင္လုိက္ေတာ့သည္။ လွ်ာရွည္မိသည့္ သူမကုိယ္သူမ အၿပစ္တင္ရင္း အသံမတုန္ေအာင္ သတိထားကာ ေၿဖလုိက္သည္။

...ဟုတ္တယ္ ကို၇ိုင္နီယာ...

...ေၾသာ္၊ ကၽြန္ေတာ္က ေမးၾကည့္တာပါ။ ေနာက္တစ္ခါ သြားမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့ကိုမ်ား အသိေပးေခၚနုိင္မလားမသိဘူး...

...ကၽြန္မကို ကီိပိုတို႔က ဖိတ္တာပါ၊ ကၽြန္မမွာ ဖိတ္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ကၽြန္မနဲ႔ အတူ သူငယ္ခ်င္းေခၚခြင့္ရွိရင္ ကိုရိုင္နီယာ့ကို ေခၚပါ့မယ္...

အေတာ္စီးပိုးသည့္ noble ေပပဲ။ ရွိေစေတာ့။

...မအင္ၾကင္းတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ႔ဆံုပြဲေတြကိုလည္း တက္ေစခ်င္ပါတယ္။ မအင္ၾကင္းတုိ႔ရဲ႕ တာ၀န္ေတြကို ရွင္းၿပဖုိ႔လညး္ ရွိပါေသးတယ္...

...တာ၀န္?...

...ေၾသာ္ နားမလည္တာရွိရင္ အေသးစိတ္ရွင္းၿပတာမ်ိဳးပါ...

...ဟုတ္ကဲ့၊ ဒါဆို ကၽြန္မ သြားေတာ့မယ္ေနာ္။ ဒီေန႔အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...

...ဟုတ္ကဲ့၊ ေနာက္မွ ေတြ႔ၾကတာေပါ့၊ ဒီဖိတ္စာေလးပါ တစ္ခါတည္းယူသြားေစခ်င္ပါတယ္...

ဖိတ္စာ။ ေနာက္တစ္ခါ လာရဦးမည္ေပါ့။ သူမ အေတာ္စိတ္ေလးသြားမိသည္။ မတတ္နိုင္ဘူးေလဟုေတြးကာ ဖိတ္စာကို လွမ္းယူလိုက္သည္။

...ဟုတ္ကဲ့။ ေနာက္တစ္ခါက်ေတာ့ ေတြ႔ၾကတာေပါ့။ တာ့တာေနာ္...

သူမ ၿခံအၿပင္သို႔ ခပ္မွန္မွန္လွမ္းကာ ထြက္ခဲ့လိုက္သည္။ ေနာက္ေၾကာမလံုသလို ခံစားေနရသည္ကို မည္သို႔မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္ရ်္ မရနိုင္။ က်ွ္တစ္ခါေတာ့ ၿခံအၿပင္သို႔ ေအာင္ၿမင္စြာေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။

ၿခံၿပင္သို႔ ေရာက္သည္နွင့္ လမ္းထိပ္အထိ ခပ္ၿမန္ၿမန္ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္ အငွားကားကို တားကာ ၀င္ေရာက္ေနရာယူၿပီးမွ မိမိ၏ ပိုက္ဆံအိတ္ကို မိမိၿပန္စစ္ရန္သတိရလိုက္သည္။ ေတာ္ပါေသးသည္။ သူမတြင္ ေငြ အလံုအေလာက္ပါခဲ့သည္။ နို႔မို႔လွ်င္ေတာ့ ကားေပၚမွ ၿပန္ဆင္းရမည့္ သေဘာရွိသည္။ ဘတ္စ္ကားကို စိမ္ေၿပနေၿပေစာင့္ဖို႔ေလာက္ သူမ စိတ္လည္းမပါ၊ ရဲလည္း မရဲသလို ခံစားေနရသည္။

အိမ္သို႔ၿပန္ေရာက္ေသာအခါ ေရကို အားပါးတရခ်ိဳးရ်္ ႏြားနုိ႔ပူပူကို ႏွစ္ခြက္ဆင့္ရ်္ ေသာက္ခ်လိုက္သည္။ ညေနစာ စားနိုင္သည္အထိ ၀မ္းက ဆာေလာင္ၿခင္းမရွိသည္မို႔ ႏြားနို႔ႏွစ္ခြက္သည္ သူမအတြက္ တစ္ညတာ ဖူလံုေစမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္လိုက္ပါသည္။ အိပ္ရာေပၚတြင္ တစ္နာရီခန္႔မွ် လူးလိမ့္ရင္း အေတြးမ်ားစြာက သူမကို အိပ္မရေအာင္ ေနွာင့္ယွက္ၾကသည္။ အၿဖစ္အပ်က္အားလံုးကို ၿခံဳရ်္ သံုးသပ္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါတြင္ေတာ့ သူမ အနည္းငယ္ စိတ္ေအးသြားပါသည္။ အႏၱရာယ္ေတြ႔နုိင္ေလာက္သည္ဟု ညႊန္ၿပေသာ အခ်က္ တစ္ခ်က္မွ မေတြ႔မိ။ သူမ အစိုးရိမ္လြန္ေနၿခင္းသာ ၿဖစ္မည္ဟု မိမိကုိယ္ကို နွစ္သိမ့္ကာ စိတ္ကို ဒံုးဒံုးခ်ရ်္ အိပ္ရန္ၾကိဳးစားလိုက္သည္။ ထိုညက အိပ္မက္ထဲတြင္ေတာ့ ထူးဆန္းစြာ လတစ္စင္းကို ထြက္သည့္အခ်ိန္မွ ၀င္သည့္အခ်ိန္ထိ ၿပက္ၿပက္ထင္ထင္ ၿမင္လုိက္ရေလသည္။

=======
(ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ စာေရးသူ)

Sheryl Crow Hallelujah

2009-10-22T02:24:00.001-07:00

Jason Castro - "Let's Just Fall In Love Again" (Official Music Video)

2009-10-22T01:58:00.001-07:00

စိတ္ညစ္ေသာ ေန႔ရက္မ်ား

2009-10-16T11:40:00.000-07:00

အိမ္ကို လြမ္းပါတယ္။

ေအာက္တုိဘာလ ဒုတိယပတ္က စာေမးပြဲတစ္ခုကို ေၿဖလိုက္ရပါတယ္။ တန္သေလာက္ေတာ့ ရမယ္ ထင္ပါရဲ႔။ ကို္ယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကို အားမရပါဘူး။ မအိပ္တာမ်ားရင္ လူလညး္ မၾကာခင္ရူးေတာ့မယ္ သေဘာရွိပါတယ္။ ခုေတာင္ ဟိုဟာဆိုလည္းလန္႔ ဒီဟာဆိုလည္း ေၾကာက္နဲ႔ လန္႔တတ္ေနေလရဲ႔။ အိမ္ကို စိတ္ပူလို႔ ဖုန္းဆက္တာမ်ားသြားေတာ့ အိမ္ကလည္း စာေမးပြဲၿပီးရင္ တစ္ပတ္ပဲရရၿပန္ခဲ့ရမယ္ဆုိၿပီး ေခၚေနေလရဲ႕။ ဒီဇင္ဘာမွ စာေမးပြဲ ေနာက္တစ္ခုရွိမယ္ဆိုေတာ့ အိမ္ခဏၿပန္ရင္ ေကာင္းမယ္လုိ႔ စိတ္ကူးမိပါတယ္။ စိတ္လည္း နည္းနည္းညစ္ေနတာလည္းပါပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ အေဖ့ကို အရမ္းလြမ္းတာပါ။ ေဆးရံုသြားလိုက္ရလုိ႔ ထင္ပါရဲ႕။ အိမ္မွာဆုိ ဘယ္မွမွ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သြားစ၇ာမလုိဘူးပဲကို။ အေမနဲ႔လည္း စကားေၿပာၿဖစ္ေတာ့ အေမရဲ႕႔ညည္းသံေတြကို နားေထာင္ရင္း အိမ္ကိုၿပန္ခ်င္လာပါတယ္။

ဒီတစ္ခါစာေမးပြဲက စာအုပ္ ၅ အုပ္ စုၿပံဳဖတ္ရမယ့္ သေဘာရွိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး မ်ားတယ္လို႔ ဆုိလို႔လည္း ရသလိုလိုပါပဲ။ အရင္တုန္းက အခံေလးေတြ နည္းနည္းေတာ့ က်န္ပါေသးရဲ႔။ မနက္အိပ္ ညဖတ္လုပ္လာတာ သံုးေလးရက္ ရွိၿပီဆုိပါေတာ့။ အိပ္မရတာ ေလးရက္လား ငါးရက္လား ၾကာသြားပါေသးတယ္။ မနက္ကေတာ့ မနက္လင္းကေန ညေနေလးနာရီထိ အိပ္ပစ္လိုက္လုိ႔ ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ေခါင္းၾကည္ေနပါတယ္။ အခုအိပ္ရမယ္လို႔ မထင္ေသးလို႔ ဒီတုိင္းပဲ ထိုင္ဖတ္ေနလိုက္ပါဦးမယ္။

ဒီကဆ၇ာ၀န္က အသစ္တင္ထားတဲ့ ေဆးေတြက အအိပ္ပ်က္တာေတြ၊ Alert ၿဖစ္လြန္းေနတာမ်ဳးိေတြ ၿဖစ္တတ္တယ္လုိ႔ မွာလုိက္ပါတယ္။ ၿဖစ္နုိင္ပါတယ္။ သံုးေလးရက္ေတာ့ မအိပ္နုိင္ၿဖစ္သြားပါေသးတယ္။ တၿခားေဆးေတြကေတာ့ အစာအိမ္ေဆးပဲ ပါပါတယ္။ အခု အၿပင္မထြက္လုိ႔ ထင္ပါရဲ႔။ ေတာ္ေတာ္သြက္ေနပါတယ္။

ဟိုတရက္က အခန္းထဲမွာ စာဖတ္လုိ႔ မရေတာ့လို႔ ပိန္လည္းသြားေအာင္ ေလွကားကို တက္လိုက္ ဆင္းလုိက္ လုပ္ရင္း ဖတ္ေနလိုက္တာမွာ အိမ္ရွင္ၾကီးက စိတ္ပူတဲ့ပံုနဲ႔ တံခါး၀က လွမ္းၾကည့္ေနပါတယ္။ အဲတာနဲ႔ပဲ တစ္ေခါက္ပဲ အေပၚဆံုးထပ္ထိ တက္လုိက္ရၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ၿငိမ္ၿငိမ္ ေလွကားထစ္မွာ ထိုင္ဖတ္ေနလိုက္ရပါတယ္။ ေမာတာလည္း ပါတာေပါ့။ ပတ္၀န္းက်င္ေၿပာင္းရင္ မွတ္ဥာဏ္က ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔တြဲၿပီး မွတ္နုိင္တဲ့ဥာဏ္ကိုသံုး၇င္ ပိုမွတ္မိတတ္ပါသတဲ့။ မွတ္မိ မမွတ္မိကေတာ့ မေၿပာတတ္ပါဘူး။ ၂ခန္းေတာ့ ၿပီးသြားပါတယ္။

အေပၚထပ္ပန္းၿခံမွာ သြားဖတ္ေတာ့လည္း အတြဲေတြက ဘာလုိ႔ ေနွာင့္ယွက္ရတာလဲ ဆုိတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ တခါတခါ ၾကည့္တတ္ေတာ့ သြားဖတ္ရ ေကာင္းမေကာင္းက နည္းနည္းစဥ္းစားရပါတယ္။ ညေနဘက္နဲ႔ သိပ္မိုးမခ်ဳပ္ခင္ ထိပဲ ဖတ္လုိ႔ရပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆုိေတာ့ကာ သိပ္မိုးခ်ဳပ္သြားရင္ ပန္းၿခံမီးေတြက တစ္၀က္ေလာက္ပိတ္သြား တတ္ပါတယ္။ ေန႔လည္ဘက္က ေနပူပါတယ္။

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ နည္းနည္းေလး အၿမင္ကပ္လာပါၿပီ။ စာဖတ္လုိ႔ ခုထိ မၿပီးေသးပါဘူး။ အေဖေၿပာသလို မွန္မွန္လုပ္ဆုိေတာ့ လုပ္ေတာ့လုပ္ဖူးပါရဲ႕ လို႔ပါပဲ။ စာအုပ္တစ္အုပ္ၿပီးသြားရင္ ေလးအုပ္က်န္ပါေသးတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ေခါင္းထဲက ေနာက္သလိုလို နည္းနည္းေလးၿဖစ္ေနပါတယ္။ စာေမးပြဲေၿဖမယ့္ေန႔က်ရင္သာ အဲလို မၿဖစ္ပါေစနဲ႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ နုိ႔မုိ႔ မလြယ္..

ကဲ စာၿပန္ဖတ္လိုက္ဦးမွပါ..

The Cove : Documentary

2009-08-31T03:14:00.000-07:00

ဂ်ပန္နိုင္ငံ Wakamaya တိုင္း က Taiji ဆိုတဲ့ ၿမိဳ႔ေလးမွာ လင္းပိုင္ အေကာင္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ နွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း သတ္ၿဖတ္ေနၾကတာကို Documentary အၿဖစ္ စြန္႔စြန္႔စားစား သြားၿပီး ရိုက္ကူးထားတဲ့ ရုပ္ရွင္ စကၤာပူမွာ ရံုတင္ပါၿပီတဲ့။ တစ္ရက္ေတာ့ သြားၾကည့္ပါဦးမယ္။

ရုပ္ရွင္က The Cove ပါ။ လက္ရွိၿဖစ္ေနတဲ့ တကယ့္ အၿဖစ္အပ်က္ပါ။ နမူနာကို ဒီမွာ ၾကည့္ပါ။
-

I love Megan Fox..

2009-08-29T08:15:00.001-07:00

One word... HOT!

Damn.. I love Megan Fox. I know she's a transvatite and that she used to be a man. But, who cares! She's hotter than everyoneelse now. I bet she would have been one hot guy if she stayed a man.

It's getting toooo hot now. I should stop. ;)

-

Heart Failure

2009-08-25T11:23:00.001-07:00

Now is the time to stop scratching our arses and start working for the upcoming presentation..

I have had collected some basic info's for us to base our presentation on, and I'm not so much excited about it since we haven't even outlined the contents yet.

We had to draw lots for a huge class of 90, to be divided into groups and present 5 case studies for our Pharmacology module. Initially, it was a class of ~60 students. We were combined with Poly graduates at the start of the second year. That class of 90 becomes a class of ~100 students when the docs, who got a lot of exemptions and came straight to 2nd year:last term from 1st year: second term, join us in a Molecular Genetics & Molecular Biology module. So I suppose, the more the merrier.. ;)

All groups must have 4 to 6 students and the presentation would go on for a couple of days till all the groups are finished presenting. I suppose it would take around 10-20 minutes to present, for each group, since one group couldn't take too long to present for the sake of others.

We were horribly short of case studies, since Bradford only have 5 case studies in their module. So we divided each case study to Part A and B, for two groups to present. We have about ~19 groups in our class and there are only 10 parts. So we're still short of case studies; and every parts would have to be presented twice by two different groups.

Our topic is "Heart Failure", which I think is congestive since the symptoms given include swollen joints and fluid retention. We only have to present half of the case study, but we would have to study for the whole. Plus we'd also have to read for the other 4 case studies, as an assingment from the lecturer. We are to understand and ask intelligible questions that show our understanding of the case being presented, the teacher said. Right... So back to our presentation...

We were given 2 choices: powerpoints or a poster. Not surprisingly, we chose powerpoints. Powerpoints are easier to handle, easier to design, give us more space to add the contents and less boring. So powerpoints that is. We have a group of 4, so we decided we would need about 20 or so slides for the presentation. I'm wondering whether I should still present the contents or not, since I'll be designing the powerpoint slides. I like to design things, and I have searched the contents to add in. I'll be doing the slides tonight and tomorrow. Hopefully I would finish the first version today and would be able to send it soon.

I hope we would all have some clue of what we are doing this time. keke. lol.. So back to work!

=

Purrrrr...

2009-08-23T10:29:00.000-07:00

Purrrrrrr! :P (like a kitty-cat, yup..) LOLs..

You might know this guy from the movie "Iron Man". He's handsome. He's strong. He's smart-mouthed (for an actor). & he did the time (yea, in a real prison).

He might not really be a Teenage-hearthrob or an eye-candy for the type of people who likes ridiculously pretty actors; coz he doesn't seem like a dreamy-oh-so-fragile-looking guy; but he is a good actor, & he is an extremely attractive guy. I mean, he's a guy! How beautiful should a guy be? Personally, I prefer the guyish looking actors. May be that's why one of my friends accused me of having strange tastes in men. So just to sort it out, I'd like to say that I don't think I have strange tastes in men. I just happen to like men, not weak boys with mommy-issues.

Anyway, this is what I did. I do hope this is not a horrible mix, but I couldn't really care less about what others think coz I'm just having fun. :P

=

Unfinished..

2009-08-21T00:17:00.001-07:00

Been playing around with 3Ds these days..
Always been interested in them.. Just never brought myself to actually commit myself to try it.
A few days ago, me got bored with 2D stuffs and wondered whether my tiny little sad piece of junk of a laptop could handle 3Ds.. But just as I thought, nope!
Oh well.. so I had to do this, & do that, & add this and add that to make sure it wouldn't hang in the middle of the drawings..

So.. I've drawn some junks in the past few days.. Here's a screenshot of a sample. Don't mind my sad skills coz' I'm still only flirting with 3D, just not committed to it yet.

Oh well.. here it goes.Okay! Time to scrape on the bio part of life now.. Till I see you again!

--

Jeffrey Morgan from Gray's Anatomy

2009-08-20T12:01:00.001-07:00

He's THE cute cute sick guy from Gray's Anatomy.

If someone's that cute, I wonder if anybody would mind accompanying him in his death bed... Right girls? :P

This isn't even a creation; I just like him a lot & wanted to make a background picture for my PC. hehe.. lol. So I know this is by no means an acceptable photo manipulation.

Jeremy Sisto

2009-08-18T11:04:00.000-07:00

ဒီမင္းသားကို Wrong Turn ထဲမွာ ၿမင္ဖူးၾကမွာေပါ့ေနာ္။ သူက Law&Order ထဲလည္း သရုပ္ေဆာင္ထားတယ္ဆိုပဲ။ သူ႔ပံုေတြ ေတြ႔တာနဲ႔ ဘာရယ္မဟုတ္ စိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္ လက္ေဆာ့ရင္း ပံုနွစ္ပံု ထြက္လာတယ္။ (ပံုေလးဘာေလး ၿပင္တယ္ဆင္တယ္ ဆိုတာကလည္း subjectက စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းဦးမွ လမိုင္းက မိတာ.. အဟဲ) ဘယ္ပံုက ပိုအဆင္ေၿပမယ္ မသိလုိ႔ နွစ္ပံုလံုး တင္ပစ္လုိက္တယ္။ ေၿပလည္းၾကည့္ မေၿပလည္းၾကည့္။ လိပ္စာေတြ႔လုိ႔ ၿပန္လာ ေအာ္မေအာ္ အာမမခံဘူးဆိုေပမယ့္ စိတ္ပါရင္ ၀င္ကေလာ္တုတ္ သြားလည္း ရတယ္ေရာ..

=========

အူးတားဗ်င္ အင္တာဗ်ဴး..

2009-08-16T13:58:00.000-07:00

ကေန႔.. ဘာရယ္မဟုတ္ ငယ္ငယ္တုနး္က ေရးထားတဲ့ အဂၤလိပ္ ၉၉% ဗမာ၁% ဘေလ့ာက္ေလးကို သြားဖြင့္မိေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာသြားတာနဲ႔ အခုလို ဘေလ့ာက္ ၿပန္ေရးဖို႔ စိတ္ကူးရတာပါ။ ဘေလာ့က္ကို ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဒိုင္ယာရီလုိပဲ သေဘာထားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုနး္ကေတာ့ ကေလးစိတ္ဆုိေတာ့လည္း ကိုယ့္အေၾကာင္းသူမ်ားေတြ သိခ်င္ခ်င္ မသိခ်င္ခ်င္ အတင္းပရင္းကို သိေစခ်င္တာေပါ့ေလ။ အဲတာနဲ႔ပဲ တင္ၿဖစ္ခဲ့တာပါ။ ေနာက္ေတာ့လည္း အက်င့္ၾကီးကပါသြားေတာ့ မေရးရရင္ကို ေနမထိထိုင္မသာၿဖစ္ေနၿပီး ညဘက္မအိပ္ပဲ ေရးလိုေရး တင္ခ်င္ရာတင္လုိတင္နဲ႔ ၿဖစ္လာတယ္ဆုိပါေတာ့။ အဲဒီေန႔ေလးေတြက လြန္ခဲ့ပါၿပီ။ လြန္ဆို သံုးနွစ္ေက်ာ္ေတာင္ၾကာခဲ့ၿပီပဲ။

အဲဒီတုန္းက ကေလးဆုိလုိ႔ အခုလူၾကီးလား ဆုိေတာ့လညး္ မဟုတ္ပါဘူး။ အသက္ကသာၾ ကီးလာတယ္ လူက ၁၆နွစ္ ၃၆၉ရက္ေလ်ာ့လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သေဘာထားၿပီး လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ေနတုန္းပါ လို႔မေၿပာလိုပါဘူး။ အသက္ကေလးကလည္း ရလာေတာ့ နည္းနည္းေလး ဆင္ၿခင္လာရၿပီဆုိပါေတာ့။ ေၿပာခ်င္တာေတြ စြတ္ရြတ္ ေၿပာခ်င္သလို ေၿပာမယ္ၾကံတုိင္း ကိစၥမ်ားေၿမာင္လူတုိ႔ေဘာင္မွာ အရင့္အရင္က ေတြ႔ၾကံဳခဲ့တဲ့ အၿဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ နိုွင္းစာၿပီး ဟိုလုိလုပ္လိုက္ရင္ ေကာင္းမလားဟဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒီလိုေၿပာလိုက္ရင္ပဲ ပိုအဆင္ေၿပသြားမလား ဆိုၿပီး အေတြးေခါင္ အခ်ိန္ၿဖဳန္းလာတတ္တဲ့ အခ်ိန္ကပိုမ်ားပါတယ္။ အဲဒီလို အခ်ိန္ၿဖဳန္းတာေတြ မ်ားလာတာနဲ႔ လူကလည္း အသက္ပိုပိုၾကီးလာနဲ႔ပဲ လံုးလည္ခ်ာလည္ လုိက္ေနေတာ့တာပါပဲ။ လိုရင္းကေတာ့ ၾကီးေလ ေၾကာက္ေလ အခ်ိန္ပိုၿဖဳန္းေလ ၿဖစ္လာတယ္ဆုိပါေတာ့။

ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ ကေလးတုန္းက ေရးထားတာေလးေတြကို ဒီမွာ သြားဖတ္ၾကည့္ပါ။ (ဖတ္ခ်င္ရင္ေၿပာပါတယ္။ အတင္း မဖတ္ခုိင္းပါဘူး။)

စကားစ ၿပန္ဆက္ရရင္ အခုတေလာ ရွည္ေၾကာၿပီး စာရင္းေပးမိတဲ့ စာေမးပြဲေတြမ်ားသြားလုိ႔ ကို႔လို႔ကန္႔လန္ ႔အခ်ိန္ဇယားေတြထဲ ပတ္ခ်ာလည္ေနပါတယ္။ စာေမးပြဲတခ်ဳိ႔ ဟိုတိုးဒီေခြ႔ ေၿဖရဦးမယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲတာနဲ႔ပဲ ဟယ္၊ငါဘာသိသလဲ၊လာစမ္း ဆိုၿပီး တစ္ခ်က္နွစ္ခ်က္ ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာဆိုဘာမွကို မသိတာကို သြားေတြ႔ ရပါေတာ့တယ္။ ဆုိေတာ့ကာ အခုေတာ့ ပေ၀သဏီကတည္းက သင္ထားတဲ့ဟာေတြ တစ္ခုမက်န္ အကုန္ ၿပန္ၾကည့္ေနရတယ္ဆုိပါေတာ့။ သိမွ မသိေတာ့ပဲေလ ဘယ္တတ္နိုင္ပါ့မလဲ။

တေလာကလည္း လက္ကလည္းယား လူကလည္း အားေနတာနဲ႔ ဟယ္၊ ပါမွာမဟုတ္ပါဘူးေလ ဆုိၿပီး ေက်ာင္းမွာ ပါေမာကၡတစ္ေယာက္က ဥိးေဆာင္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ သုေတသနကို လက္တည့္စမ္းၿပီး သြားေလွ်ာက္ထည့္ လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ေၾသာ္၊ ဒိတစ္ခုမပါပဲေနမွာ ေသခ်ာတဲ့တူတူ ရိုးရိုး သူမ်ားေတြနဲ႔တြဲလုပ္တဲ့ လက္ေတြ႔ခန္းအပိုေလးေတြ ေလာက္ေတာ့ ပါေလာက္ပါရဲ႕႕ဆိုၿပီး လဘ္အပို ဆက္ရွင္ေတြကိုပါ ထည့္ေလွ်ာက္လိုက္ပါတယ္။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ အရင္ထြက္လာတဲ့ လဘ္ အပိုဆက္ရွင္ေတြထဲ ကိုယ့္နာမည္က ပါမလာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲတာကို မသိေသးေတာ့ နာမည္စာရင္းထြက္ၿပီလား ထြက္ၿပီလားဆိုၿပီး ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ လုပ္ေနရတာ သက္လံုမေကာင္းနုိင္ေတာ့တာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း အခန္းေဖာ္ေဟာင္း အရင္းေခါက္ေခါက္ၾကီး တစ္ေယာက္ကို လွမ္းေမးလိုက္ေတာ့ သူက ဟယ္၊ ငါတုိ ႔တစ္လေတာင္ လုပ္ၿပီးေနၿပီ၊ အခုဆို ေနာက္တစ္လေတာင္ စေနၿပီေလ ဆိုေတာ့မွ စိတ္ဓာတ္ၾကိးေတြက အ၀ီစိထိ ေဇာက္ထုိးမိုးေမွ်ာ္ ဒလိမ့္ေခါက္ေခြးပါပဲ။ သုေတသနဆိုတာ မူးလို႔ေတာင္ အနံခံၾကည့္စရာလုိ႔မွ မထင္ထားတာကိုး။ ေလွ်ာက္သာေလွ်ာက္လိုက္ေလတယ္ ဆိုေပမယ့္ ငါ့လို လုပ္ခ်င္ရာထထလုပ္တတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ိဳးနဲ႔ ဘာဆုိင္တာမွတ္လို႔ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ ေလွ်ာက္ခဲ့တာဆုိေတာ့ကာ ... ဟယ္ အပိုလဘ္ ္ဆက္ရွင္လုပ္ဖို႔ေတာင္ အေရြးမခံရတဲ့ ငါ့အေၿခအေနက အၿဖစ္ဆိုးပါတယ္ဆုိၿပီး တဟီးဟီးနဲ႔ ငိုခ်င္းခ်ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားပါတယ္။ အဲဂလို စိတ္ကစဥ္႔ကလ်ားၿဖစ္ေနတုန္း အေၿခအေနမွာ မထင္မွတ္ပဲ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးက အင္တာဗ်ဴး ၀င္ေလဟယ္ဆိုၿပီး မတ္စိပို႔ၾကိမ္တို႔ေခၚေတာ့ စိတ္ထဲ ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္းေတာ့ ဟယ္..ငါရူးၿပီထင္တယ္ လုိ႔ ေတြးၿပီး မ်က္လံုးေတြ ဘာေတြပြတ္ မတ္စိကို သံုးေလးခါၿပန္ဖတ္ၿပီး အနားရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို အခါအခြင့္ရတုန္း ကပ္ၾကြားလိုက္ပါတယ္။ အဲသဟာနဲ႔ ၀င္လိုက္တယ္ဆုိပါေတာ့ အင္တာဗ်ဴး။

တစ္သက္လံုး တစ္ခါမွလည္း အဲဒီလို ပါေမာကၡၾကီးတစ္ေယာက္က အင္တာဗ်ဴးတာ မခံရဖူးေတာ့ (ပါေမာကၡ မေၿပာပါနဲ႔ ဘယ္လုိ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ အင္တာဗ်ဴးကိုမွ မၾကံဳဖူးေသးတာပါ) လူကလည္း ကတုန္ကယင္ အိမ္သာကို ၀င္လိုက္ထြက္လိုက္နဲ႔ ဟိုလိုလုိ ဒီလိုလို လပ္လ်ားလပ္လ်ား အင္တာဗ်ဴးခန္းေရွ႔မွာ နာရီ၀က္ေလာက္ အခ်ိန္ၿဖဳန္းလိုက္ပါတယ္။ အေရွ႕ကတစ္ေယာက္ မၿပီးေသးတာလည္း ပါတာေပါ့ေလ။ အေရွ႔က တစ္ေယာက္လည္း ၿပီးေရာ ခပ္တည္တည္ပဲ စြတ္ရြတ္၀င္မလုိ႔ လုပ္မယ္ၾကံၿပီးမွ အေရွ႔ကတစ္ေယာက္နဲ႔ တိုက္ခါနီးၿဖစ္သြားလို႔ ဟန္ကိုယ့္ဖုိ႔ မနည္းလုပ္လို္က္ပါတယ္။ အခန္းေရွ႔ မွာ ရပ္ရင္း ၀င္ရင္ေကာင္းမလားေပါ့။ ၀င္ရမွာလား။ ၀င္သင့္ၿပီလား။ ဘာညာ သာတကာေနၾကာကြာစိနဲ႔ စကၠန္႔သံုးဆယ္ေလာက္ အေတြးေခ်ာ္ ေနလိုက္ပါေသးတယ္။ ဆရာမၾကီး (ဆရာမၾကီးသာေၿပာတယ္ အသက္က ၃၀ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ရွိပါဦးမယ္။ အသက္ သံုးဆယ္ ေက်ာ္ေတာင္ေက်ာ္ေသးရဲ႔လား မသိပါဘူး) က တစ္ခ်က္ လွမး္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လူလည္း ၿပဴးတူးၿပာတာၿဖစ္သြားၿပီး ခပ္တည္တည္ပဲ ဆရာမၾကီးကို ေခါင္းနွစ္ခ်က္ ၿငိမ့္ၿပလိုက္မိပါတယ္။ စကတညး္က ယဥ္သကိုဆိုသလိုပါပဲ။ ရင္ထဲမေတာ့ (ေအာင္မေလး ေသာက္က်ိဳးနဲ ငါကပဲ ဆရာမၾကီးကို ေခါင္းၿငိမ့္ၿပလိုက္ေသးတယ္၊ ေဖတို႔ေမတို႔ေရ သြားၿပီ သြားၿပီ) လုိ႔ ေၿပာၿပီးဟစ္ငိုခ်င္တဲ့ လွိဳင္းေတြ အလိပ္လိုက္ အလိပ္လိုက္ တက္တက္လာပါတယ္။

အဲဒီလိုအေတြးေတြ ပတ္ခ်ာလည္ေနတုန္းမွာပဲ ေၿခေထာက္က ဦးေဆာင္ ေခၚသြားလုိ႔ ခံုေရွ႕ေရာက္သြားပါတယ္။ ဆရာမၾကီးက လွမ္းၿပီး လက္ဆြဲ နွုတ္ဆက္တာနဲ႔ သြားေလးၿဖဲၿပေနတုန္းမွာပဲ ထိုင္ေတာ့ လို႔ ၾကားတာနဲ႔ စြပ္ဆို ခံုေပၚအက်သားေလး ပံုသြားပါတယ္။ ထိုင္လိုက္တယ္ေၿပာတာပါ။ အရင္ဆံုးေၿပာခ်င္တာက ဆိုၿပီး အခ်က္တစ္ခ်က္ကို လွမ္း ကြန္းပလီမန္႔ေပးလိုက္တဲ့ ဆရာမၾကီးကို သင့္ခယူရမယ့္အစား သြားေလးၿဖဲၿပီး ေၿပာရမယ့္စကား ေမ့သြားပါတယ္။ (ဆရာမၾကီး သြားေတြကလည္း ၀င္းေနတာပါပဲ.. အဲတာပဲ ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ ေနမိတယ္ထင္ပါရဲ႔...) ေနာက္ဆက္တြဲ အၿဖစ္ေတြကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ေမးခြန္း ဆယ္ခြန္းမွာ ေလးခြန္းေလာက္ကေတာ့ တုန္ေနလို႔ ေၿပာရမယ့္စကားေတြ ေမ့ကုန္တာနဲ႔ သံုးေလးခါေလာက္ ၿပန္ၿပန္စရပါတယ္။ ဘာေတြေၿဖလိုက္သလဲလို႔ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ မဖတ္ရေသးတဲ့ လာဘ္လုပ္နည္းတစ္ခုကို မဖတ္ရေသးဘူးလို႔ အတည္ေပါက္ၾကိး ေၿဖလိုက္တာကေတာ့ မွတ္မိပါတယ္။ က်န္တာေတြကေတာ့ ဘလြတ္ရြတ္ဒက္နဲ႔ ဘာေတြ ေၿပာလုိက္ပါလိမ့္လုိ႔ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ သတိမထားမိ လိုက္ပါဘူး။ အဲ လက္ေတြ႔ခန္းထဲ ၀တ္ရမယ့္ အ၀တ္အစားေတြ အေၾကာင္းေၿပာေတာ့ ေသဟဲ့၊နႏၵိယ ငါေရွ႔ပိတ္ဖိနပ္ စီးမလာမိဘူးဆုိၿပိး ငိုခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားပါတယ္။ အဲဒီေန႔ကလည္း လက္ေတြ႔ခန္းရွိတယ္ေလ။ ဆရာမၾကိးကလည္း ေၿခေထာက္ၿပပါဦးဆိုေတာ့ ဟုိက္ရွာလပတ္ရည္ အခုမွ တကယ္သြားၿပီလုိ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိလိုက္ပါတယ္.. (ေရွ႕ပိတ္ဖိနပ္က အိမ္ေၿပာင္းတုန္းက မသယ္ခ်င္တာနဲ႔ အကုန္လႊင့္ပစ္လုိက္မိလို႔ အခုတစ္ရံမွမက်န္ေတာ့တာပါ။ ဖြတ္ကလိဒဂၤါးကေလးကလည္း နွေၿမာေနေတာ့ကာ မ၀ယ္ေသးပဲ လကူးေအာင္ ေစာင့္ေနလိုက္တုန္းနဲ႔ ၾကံဳသြားပါတယ္။ အဲဒီလို မ၀ယ္မၿဖစ္ ၀ယ္ရမယ့္ဟာေတြဆုိရင္ လူကလည္း ဘယ္လုိကပ္စီးကုပ္ အက်င့္တန္မွန္းကို မသိပါဘူး။) မ၀ယ္ပဲ ေရသာခုိမိေတာ့လည္း ခံေပါ့လုိ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိလိုက္ပါတယ္။ စိတ္ထဲလည္း ငါသာ ဆရာမၾကီးေနရာမွာဆိုရင္ေတာ့ ငါ့မေရြးဘူးလို႔ ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။ လက္ေတြ႔ခန္းထဲ စီးရမယ့္ဖိနပ္မ်ိဳး ကိုေတာင္ ေသခ်ာစီးမလာပဲ ခပ္တည္တည္ ေရသာခုိေနရံုတင္မဟုတ္ပဲ အင္တာဗ်ဴးကို မ်က္ႏွာေၿပာင္တိုက္ၿပီး လာေၿဖတဲ့ေက်ာင္းသားမ်ိဳး လက္ေတြ႔ခန္းၾကီးတစ္ခန္း ေပးၿပီး သုေတသနသာ လုပ္ခိုင္းလို႔ကေတာ့ ငါးပါးေရာ သံဃာစဥ္ပါ ေမွာက္သြားမွာေပါ့..ေနာ့.။ ဟီးဟီး။ အဲဒီလို အေၿခအေနမ်ိဳးနဲ႔ပဲ ခပ္တည္တည္ၿပီးသြားလို႔ အခန္းထဲက ၿပန္ထြက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့။ ကိုယ့္ရွဴးကိုယ္ပတ္ ကိုယ့္အေၿခအေနလည္း ကိုယ္သိၿပီးသားမို႔ လာမယ့္ၿငင္းစာေတာင္ မလိုေတာ့ဘူးလုိ႔ ေၿပာလို႔ရပါတယ္။ ဆ၇ာမၾကီးက ေနာက္ဆံုးထြက္ခါနီးမွာ ေနာက္ဆံုးဆန္ကာတင္ ၄ေယာက္ကိုေခၚေမးတာဆုိလုိ႔ အားတက္ခ်င္ သေယာင္ေယာင္ေလး ၿဖစ္သြားေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေၾသာ္၊ ငါသည္ပါမည္ မထင့္မထင္မထင္ ဆိုတာေလးပဲ ထပ္ခါရိုက္ေနတာမို႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ေတာ့ ထူးၿပီး အားမတက္လုိက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဒီလိ ုအင္တာဗ်ဴးမ်ိဳး ၀င္ဖူးသြားတာမို႔ စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္။ အေတ႔ြအၾကံဳရတယ္လုိ႔ မွတ္လိုက္ပါတယ္။

ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ ခဏရပ္ထားဦးမွ ထင္ပါရဲ႕႕.. မေန႔ညက တစ္ညလံုးမအိပ္ရေသးပါဘူး။ စာဖတ္ေနတယ္ေတာ့ မထင္ပါနဲ႔။ အိပ္မရလို႔ပါ။ စိတ္ခင္း လက္ခင္းသာလုိ႔ အေၿခအေနေပးတဲ့ ေနာက္မ်ားမွ ဆက္ေရးပါဦးမယ္။ ခုေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။

========

ဟင္းေကာင္း ထမင္းေကာင္း..

2009-08-15T19:48:00.000-07:00

အိမ္ကို လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ရက္ေလာက္က ေငြလႊဲတဲ့ကိစၥရၿပီဆိုတာလွမ္းေၿပာဖို႔ ဖုန္းဆက္ရင္း ခဏခဏလွမ္း သတင္းေမးမိေတာ့ ခုတေလာ အိမ္လြမ္းေနတယ္ ဆုိပါေတာ့။ ပါပါးနဲ႔ ကိုကိုးက ေဆးရံုေဆးခန္း သြားေနၾကတာမ်ားေတာ့ အိမ္မွာ မားတစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့ မားပဲ ဖုန္းကိုင္တာ မ်ားပါတယ္။ ခုတေလာမွာ ကိုကိုးက ညဂ်ဴတီ၀င္ေနရတယ္ဆုိလုိ႔ အိမ္ကို စိတ္မခ်တာကလည္း ၈၀%ေလာက္ပါတာေပါ့။ အိမ္လြမ္းတာနဲ႔ မဆိုစေလာက္ေလး လံုးလီးၿဖစ္တာကလည္း တစ္ေၾကာင္းေပါ့။

ဖုန္းထဲကေန ေမက သမီးေနေကာင္းလား၊ စားလုိ႔ေသာက္လုိ႔ အဆင္ေၿပရဲ႕လား၊ ေအးေအး ဆိုေတာ့မွပဲ စားလုိ႔ေသာက္လုိ႔ အဆင္မေၿပတဲ့ကိစၥကို စိတ္က ငိုခ်င္ရက္လက္တုိ႔ ဆိုသလို ဒုတ္ခနဲ ၀င္ေဆာင့္သြားပါတယ္။ အိမ္မွာဆိုရင္ ဘယ္လိုသင္သင္မရပဲ ရွိသမွ်ခြက္ထဲက ဟင္းေတြကို တစ္ခုစီထည့္ၿပီး စားတတ္တဲ့ ဗိုလ္ပဲ ကုလားပဲ ပဲစင္းငံု က်လာခဲ့တယ္ ဆုိပါေတာ့။ ခုေတာ့ ငွားေနတဲ့အိမ္က ဟင္းခ်က္ခြင့္မေပးပါဘူး။ အဲေတာ့ အၿပင္ ခဏခဏ ထြက္မ၀ယ္နုိင္ေတာ့ ခ်ိဳင္႔ဆြဲလိုက္တယ္ ဆုိပါေတာ့။ တခါသံုး ပလတ္စတစ္ခြက္ကေလးေတြနဲ႔ လာပို႔တာပါ။ ၿပီးရင္ လႊင့္ပစ္လိုက္ရံုပါပဲ။ သံုးခ်င္ရင္လညး္ ေဆးၿပီးသိမ္းထားေပါ့ေနာ္။ ဟင္းသံုးခြက္၊ ဟင္းခ်ိဳတစ္ခြက္ဆုိေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ အံကိုက္ပါပဲ။ အိမ္မွာကလည္း ဟိုလူ႔ဟင္းနိွုက္လိုက္ ဒီလူ႔ခြက္လုစားလိုက္ နဲ႔ အစားကလည္း ၾကီးေသး ဆုိေတာ့ ဟင္းသံုးခြက္ဆုိမွ အေနသာရံုေလာက္ အိမ္နဲ႔တူတယ္ဆိုရံုေလာက္ ၿဖစ္သြားတာကိုး။

ဘယ္လုိပဲ ဟင္းအမယ္ေတြ မထပ္ေအာင္ အရသာကြဲေအာင္ လုပ္ေပးေပး မတူတာကေတာ့ အိမ္အရသာ မဟုတ္တာပါပဲ။ ဒီေန႔ပဲ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၾကက္သားကို အရည္စပ္စပ္ ပဲပိစပ္နဲ႔ တရုတ္ခ်က္ ခ်က္ထားတာရယ္၊ ပင္လယ္ပုဇြန္ကို အခြံမခြါပဲ ပဲငပိနဲ႔ အရည္စပ္စပ္ခ်က္ထားတာရယ္၊ မုန္ညင္းရြက္ေၾကာ္ရယ္၊ ပုဇြန္ကို ၾကိတ္ၿပီး တန္ပူရာေၾကာ္ထားတဲ့ အတံုးၾကီးတစ္တံုးရယ္ ပါလာပါတယ္။ ဟင္းေတြကေတာ့ ေကာင္းပါရဲ ႔ အားလံုး ေပါက္ေဖာ္အရသာခ်ည္းပဲ ဆိုသလို၊ ခ်ိဳတဲ့ဟာကခ်ိဳ ခါးတဲ့ဟာကခါး(မုန္ညင္းရြက္)နဲ႔ စားရေသာက္ရတာ အာခံတြင္းစြတ္ေပမယ့္ ခ်ဥ္ခ်င္းၿပင္းၿပင္းၿဖစ္တယ္ မရွိလွတာၾကာပါၿပီ။ ေနာက္တစ္ခုက ပုဇြန္ဆိုရင္လည္း အခြံ နဲ႔ေခါင္းကို ေသမေလာက္ေၾကာက္တဲ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္သိေတာ့ အဲဒီလို ခ်က္ၿပီးသားပုဇြန္ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ကိုင္ၿပီး အခြံခြာရမွာကို လက္တြန္႔မိတယ္ဆုိပါေတာ့။ အဲဒီလုိ လက္ၾကီးနဲ႔ကို္င္ၿပီး အခြံခြာထားတာကို၊ ခ်က္ၿပီးသားဆုိေတာ့ ေရကလည္း ေဆးလုိ႔မရပဲ ဒီအတိုင္း ခြက္ထဲထည့္ၿပီး ၿမိန္ေရယွက္ေရေလြးရဦးမယ္ဆိုေတာ့ ေတြးၾကည့္တာနဲ႔တင္ ဘယ္လုိမွ မၿဖစ္နုိင္တာမို႔ ေခါင္းေလးကို ဇြန္းနဲ႔ၿဖတ္၊ အသာေလး အခြံပါေရာၿပီး ဂ်ေလာက္ဂ်ေလာက္နဲ႔ ေၾကာင္ပုဇြန္စား ၾကြတ္ၾကြတ္၀ါးသို႔ အၿဖစ္ကိုေရာက္ေရာက္သြားရတဲ့ အေခါက္ေပါင္းလည္း မနည္းေတ့ာပါဘူး။ (ပုဇြန္အခြံၾကီးေတြ မၾကိဳက္ပါဘူးဆုိမွပဲေနာ္.. အဟင့္)

ပုဇြန္အစိမ္းကို အခြံမခြာခ်င္တာက ညွီနံ႔က ဘယ္လုိေဆးေဆး မေပ်ာက္တတ္လုိ႔ မခြာခ်င္တာပါ။ လက္အိတ္နဲ႔ဆုိရင္ေတာ့ သိပ္စကားမမ်ားပဲ ေအးေအးလူလူ ခြာေပးတတ္ပါတယ္။ ငါးကိုင္ရင္လညး္ အဲလိုပါပဲ။ ငါးနံ႔ၾကီး ငါးနံ႔ၾကီးဆိုၿပီး တစ္ေန႔လံုး တရွဴးရွဴးနဲ႔ ကိုယ့္လက္ကိုယ္ၿပန္ နမ္းၾကည့္ေနရတတ္တာက ဒုကၡတစ္ခုပါ။ ထားလုိက္ပါေတာ့။ ေၿပာေနရင္းနဲ႔ ဘယ္ေရာက္သြားလည္း မသိေတာ့ပါဘူး။

အဲတာနဲ႔ပဲ အဲဒီ လေပးထမင္းကို ယူလာတာ ၂လ ၃လေလာက္ေတာ့ ရွိၿပီဆုိပါေတာ့။ ၁လကို ၁၄၀ပါ။ ရက္၂၀ ပို႔ေပးပါတယ္။ ေၿပာရရင္ေတာ့ မဆိုးပါဘူး။ အရသာက စားလို႔၀င္တယ္လုိ႔ ဆုိလုိ႔ရပါတယ္။ ကိုုယ္တုိင္ကလည္း အစားအေသာက္ အရသာကို သိပ္ေဂ်းမမ်ားပဲ ၾကိဳက္တာ မၾကိဳက္တာ ေဘးထားၿပီး ဆာရင္ ၀င္ေအာင္ စားတတ္တဲံ့ အက်င့္ကလည္း ရွိၿပီးသားဆိုေတာ့ကာ ၿပသနာ သိပ္မရွိလွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေစ်းက နည္းနည္းမ်ားတယ္လုိ႔ အိမ္ရွင္ဘြားဘြားက ဆိုေလပါတယ္။ အဲတာနဲ႔ ဟိုေမးဒီရွာ လုပ္ၾကည့္လုိ္က္ေတာ့ ေနာက္တစ္ဆုိင္ ထပ္ေတြ႔ပါတယ္။ သူကက်ေတာ့ ၁၀၇က်ပ္တဲ့။ တနလၤာကေန ေသာၾကာပို႔ေပးတယ္။ တခါသံုးနဲ႔ လာပို႔ေပးရမလား၊ ခ်ိဳင့္နဲ႔ ယူမလားလုိ႔ ေမးပါတယ္။ တခါသံုးခြက္ေတြနဲ႔ယူရင္ တစ္လတစ္ဆယ္ေတာ့ ပိုေပးရမယ္ဆိုပဲ။ ၁၀ ကေတာ့ လြန္လြန္းတယ္ထင္တာနဲ႔ (ဟုတ္တယ္ေလ.. တစ္ခါသံုးခြက္ပါကင္ေတြ ခြက္၃၀မွ ၂.၅၀ တုိ႔ ဘာတို႔ပဲ ေပးရတာကို..) အဲတာနဲ႔ ခ်ိဳင့္နဲ႔ပဲယူမယ္လုိ႔ မွာလိုက္ပါတယ္။ ထမင္းေတာ့ မယူေတာ့ဘူးဆိုပါေတာ့။ အိမ္မွာ ထမင္းကေတာ့ ခ်က္လုိ႔ရပါတယ္။ ဟင္းသံုးမ်ိဳးပဲ ပါမယ္ထင္ပါတယ္၊ ဟင္းခ်ိဳ မယူေတာ့ဘူးေၿပာလုိက္ပါတယ္ (ေသာက္မွ မေသာက္လွပဲဟာ)။ ၿပီးေတာ့ကာ ေၿပာရရင္ ဟင္းကလည္း အကုန္မကုန္တဲ့ေန႔ေတြကလည္း ရွိေတာ့ (ဟင္းခြက္ေတြထဲက နည္းနည္းခ်င္းစီေတြ ထည့္ယူၿပီး အကုန္မွ မထည့္တာ) စေနတနဂၤေႏြအတြက္လို႔ သေဘာထားၿပီး ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ထည့္ထားရတဲ့ ေန႔ေတြကလည္း ခဏခဏ ၿဖစ္တတ္ေနတာဆုိေတာ့ ဟင္းသံုးမ်ိဳးထဲလည္း ေလာက္ရံုတင္မကပဲ ပိုေတာင္ပိုေနေသးတယ္လုိ႔ ေၿပာလု႔ိရပါတယ္။

အဲတာနဲ႔ပဲ ေနာက္လက စၿပီး ၃၃ က်ပ္တိတိ သက္သာသြားပါတယ္။ အဲေတာ့လည္း မဆိုးလွဘူး လို႔ေတာင္ ေတြးေနမိပါေသးတယ္။ အၿပင္မွာစားလည္း ၁၀၀ေက်ာ္ေလာက္ကေတာ့ ကုန္မွာပဲကိုး။ ဟင္းခ်က္ ၿပန္ရင္လည္း ဟိုစပ္စပ္၀ယ္ ဒီစပ္စပ္ထည့္နဲ႔ အားလံုးေပါင္းလုိက္ရင္ ၁၀၀ေလာက္ကေတာ့ ထြက္မွာပါပဲ။ ဒီၾကားထဲ အပိုဆာဒါးေတြ လုပ္ခ်င္ေသးရင္ ပိုေတာင္ကုန္ပါဦးမယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဟင္းခ်က္ရတာ အခ်ိန္ကုန္ပါတယ္။ လူနံပါတယ္။ ခ်က္ၿပီးရင္ ေခါင္းေလွ်ာ္ရပါတယ္။ စိတ္တင္းက်ပ္မွဳေလွ်ာ့တ့ဲအေနနဲ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ခ်က္စားတာက ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းေပမယ့္ ေန႔တဒူ၀ဆုိရင္ေတာ့ တစ္ေန႔ တစ္နာရီ နွစ္နာရီ အလုပ္ပ်က္ပါတယ္။ အိမ္ရွင္မေတြ အိမ္ရွင္မအလုပ္လုပ္ကေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ေလ။

ေၿပာရင္းနဲ႔ ဒီစာေရးရတာက ပိုအခ်ိန္ကုန္ေနပါၿပီ။ ရီဗီကလည္း ခုထိရွင္ေနလိုက္တာ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ေသမလဲ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္နဲ႔၀တၱရားအရ အိမ္က ယူၿပီး သံုးၿဖဳန္းထားတဲ့ ဖြတ္ကလိဒဂၤါးေတြနဲ႔ တန္ေအာင္ စာေလးဘာေလး နည္းနည္းပါးပါး မ်က္စိကစားလိုက္ပါဦးမယ္။

ဒူေ၀ေ၀....

=====

Song of the month: July

2009-08-06T15:29:00.000-07:00

Loved it the whole month.. it was the most played song in my ipod :).

Alex Johnson

2009-07-28T06:51:00.000-07:00

One of the songs that's stuck in my brain these days..

~there's one thing that's true.. I still love you.. yea, I still love you..~

In tribute to Neda

2009-06-25T12:51:00.000-07:00

I'm speechless..

I just want to say, and I believe, that we should all fight for what is right..

We all become Iranians today..

In the jungle.. the mighty jungle.. the lion sleeps tonight..

2009-06-13T09:37:00.000-07:00

But I can't sleep yet..

This is what I do when I feel like I couldn't remember what I'm studying.. ;)

See What I Do Here!

MUAHHH... (hugs and kisses) y'all..

============

Something Funny & Interesting..

2009-06-11T03:04:00.000-07:00

So.. yea.

I have a term exam tomorrow. I'm nearly out of my mind memorizing :D.

So I was going onto youtube for an antidote, and I found some ROAST recordings. (If you don't know what "roast" means, it means "insult".) The shows were clearly not a joy coz' if the speakers don't really seem to have any sense of humor, everything they talk about are plain insults.

I have to admit, I felt nauseated watching those nasty ranting and ditching at first. Then after a while of clicking on the related videos every 2 minutes or so, I found a series of ROAST videos of an event that was held for a good cause.

Many of you might have seen it, but I haven't. I've never even heard of it, mainly coz' I'm not that interested in Politics, especially America's.

The ROAST was a fundraiser, for CURE (Citizens United for Research in Epilepsy). The founders Susan and David Axelrod held the event. The comments and the lines are awesome, most of the time.

I think most of you would enjoy it. So, here it goes.

Roast of Representative Rahm Emanuel..

----- continuance -----

2009-06-08T15:55:00.000-07:00

So yap! I'm back. Sleep has yet to find me. It seems to be out dust-till-dawn with its new darling, Dream.. I could see the black sky turning blue-black outside, with a hint of mist in the air, or may be my eyes are just too blur to see anything clearly. Anyway, where was I?

So there are three stories on how to remember things in the book that I read.

Many of you would probably know King Min Khaung I, right? When he was young, he had a dream one night. He dreamt that his intestines were out from his torso and swirling around the whole city. He woke his teacher, the Head Monk of the Monestry, instantly from the middle of a deep sleep and asked him to make sense out of the dream. Soon as he asked the Monk about it, the Monk kicked the breath out of him. He was puzzled and asked the Monk why he did so, the Monk said, "according to your dream, you will be King one day. I want to make sure that you wouldn't forget me when you become King." (Or may be he just angered the hell out of the Monk.. hehe :P) So when King-Min-Khaung-to-be finally became King of the Empire as propheted, he sent for his childhood teacher and made him the Head Monk of the Castle's Monestry.

The second story was the writer's own experience. While he was in his senior year of Highschool, he saw the Head Master putting one of the pens upside down into the ink bottle. He nearly laughed at it. That's when the Head Master glared at him and said, "boy, why did you laugh? I have an important letter that I must reply. I don't have anymore time today. So, I'm keeping this pen upside down to make sure I would remember it tomorrow morning."

The last one's something you guys might have heard. While King George, who gave up the throne for his wife, was in his childhood, some of his friends poured ink on him, teased him and pat him so that he wouldn't forget them one day when he became the King. King George himself wrote that he never forgot those friends and that he still remembered them.

So, that's what Mental Tags are. It doesn't mean that you should kick the shit outta someone to remember something though. In Myanmar history, during battles and wars, the generals always gave their shawl or a piece of clothing to the solider that performed well, ordering them to present themselves to him when the battle was over. That was how some late Myanmar generals made notes of those who were devoted to service.

So, basically if you want to remember something important, you should do something significant to make sure your memory could recall the events associated with that significant something. I guess it could be one type of the "Associative Memories".

Okay. So, that's what you could do to make sure the memory of something won't fly away from you after a certain amount of time. You could be creative. Do things that are distinct, out of the ordinary, and make sure you JUST WON'T FORGET IT. ;)

Oh.. yeah.. My fav. activity for it? Hippo Dance! :P

Have fun studying y'all..

-

"Arrrrgh! I forgot everything" & How to prevent it!

2009-06-08T10:51:00.000-07:00

Yes, I'm back here again, currently during the break from my endless streams of videos..

I didn't intend to be blogging @ 2:30 in the morning when I stayed up late, but since I couldn't sleep, why not.

I just ate some rice and pieces of fried fish and shrimp for my breakfast(?). I've been quite lousy in keeping my vital clock in the right rhythm, staying up at nights and sleeping in the mornings. But since I have exams in a few days, I thought I could use some studying if I couldn't sleep.. I guess I'm challenged in the ability to stay updated with the clock.

Anyways.. back to business..

So I was talking about how MEMORIZING seems to be the biggest part of learning basic medical sciences in a previous post, right?

A few minutes ago, while my stomach was on riot, I thought of writing something about Memorizing Techniques during my early-morning snack... That's pretty much how this post came to appear here.

Ok! So first things first, I probably should write about how to keep that memory intact after memorizing something. There's really no point to memorize anything if you couldn't recall it later right? So before I write about different memorization techniques.. I thought I'd write about "How To Keep The Memory" first, like learning how to swim before actually going surfing in the ocean.

I read a book about memories and how they work a few years back while I was in my teens. It was my dad's book (& now it's mine), written by Professor Kyaw Sein (Psychology Dept.). The writer was a Prof at the University at that time, I guess. I don't really know; but it doesn't matter. Let's get on with the contents..

There are three techniques written in the book on how to keep remembering the things we don't want to forget.
(1.) Keep a note of it, on a paper.
(2.) Write it down on a board.
(3.) Make mental tags of it.

The first two techniques are quite common and practically of no help for the exams (unless we could take in the notes into the exam hall :P) So I'll just go straight to the 3rd one.

The writer explained it in the form of stories, and quite amusing ones actually. So I thought I'll share it with you guys here.

(Seems like I should be getting back to my videos. I'll write the rest later.. Sorry! :P)

How to Study Pathology, the mean lean green monster!

2009-06-08T04:28:00.000-07:00

In the last couple of days.. I've been out of my mind trying to figure out which method is the best for me to actually grasp the concepts to the sacred path of Pathology.. I just figured out a few days ago that not only one, but a combination of a few techniques working together is the best way to understand pathological basis of the diseases.. Ofcourse knowing how the normal tissues and organs work helps a lot since pathology is all about the diseases..

1.) I must go through the content and make sure I understand it..
2.) Then memorize it.. (till I hate it and don't wanna look at the same chapter again..)
3.) Only after I have a clear recall of every single point, I could start to analyze the situation presented to me..

So MEMORIZATION is a big part of the learning process here, which was a kind of a barrier to pass over for me in the past coz..

when I was in computer college, I didn't have much to memorize, which suited the lazy asses like me perfectly.. Most of the contents bored the analysis-style problems, given to understand and solve (my opinion only). Even the syntax's weren't to be memorized in programming languages. So without wonder, I had some difficulties when I switched subjects. I was somewhere in the middle for a while, totally lost in what to make of the new fully explained contents thrown to my face and the lack of analysis in the nature of the basic lessons.

Hmm... since I'm out of words now.. I guess I should get back on conquering the mean green monster.

Ciao!

The Ultimatum starts today..

2009-06-05T12:48:00.000-07:00

Yup.. So this has got to happen.. :)

I'd finally have to loose weight.. Back to the lean 108 lbs that I used to be.

I have had enough of Singapore's all-meat all-cholesterol life.

It has to change now. I have to change now. :)

I love my life.. and I'm not going to loose out on it..

I am going to be healthy and happy. :) At least that's what my family would want.

Love you mom & dad.. & bro.. (yea, I added ya.)

Useful Exam Tips..

2009-05-19T23:05:00.001-07:00

The finals are near...
The heat is on..

And this is something worth remembering before taking your exam.. LOL..

====================================

If you're going to go down, go down with style. Failing your final exam can actually be an amusing experience, depending on what you make of it. Here are some suggestions...

--------------------------------------------

Bring a pillow. Fall asleep (or pretend to) until the last 15 minutes. Wake up, say "oh geez, better get cracking" and do some gibberish work. Turn it in a few minutes early.

Get a copy of the exam, run out screaming "Andre, Andre, I've got the secret documents!!"

If it is a math/science exam, answer in essay form. If it is long answer/essay form, answer with numbers and symbols. Be creative. Use the integral symbol.

Make paper airplanes out of the exam. Aim them at the instructor's left nostril.

Talk the entire way through the exam. Read questions aloud, debate your answers with yourself out loud. If asked to stop, yell out, "I'm SOOO sure you can hear me thinking." Then start talking about what a jerk the instructor is.

Bring cheerleaders.

Walk in, get the exam, sit down. About five minutes into it, loudly say to the instructor, "I don't understand ANY of this. I've been to every lecture all semester long! What's the deal? And who the hell are you? Where's the regular guy?"

Bring a Game Boy (or Game Gear, etc...). Play with the volume at max level.
On the answer sheet (book, whatever) find a new, interesting way to refuse to answer every question. For example: I refuse to answer this question on the grounds that it conflicts with my religious beliefs. Be creative.

Bring pets.

Run into the exam room looking about frantically. Breathe a sigh of relief. Go to the instructor, say "They've found me, I have to leave the country" and run off.

Fifteen minutes into the exam, stand up, rip up all the papers into very small pieces, throw them into the air and yell out "Merry Christmas." If you're really daring, ask for another copy of the exam. Say you lost the first one. Repeat this process every fifteen minutes.

Do the exam with crayons, paint, or fluorescent markers.

Come into the exam wearing a pair of birkenstocks, and nothing else.

Come down with a BAD case of Tourette's Syndrome during the exam. Be as vulgar as possible.

Do the entire exam in another language. If you don't know one, make one up! For math/science exams, try using Roman numerals.

Bring things to throw at the instructor when s/he's not looking. Blame it on the person nearest to you.

As soon as the instructor hands you the exam, eat it.

Walk into the exam with an entourage. Claim you are going to be taping your next video during the exam. Try to get the instructor to let them stay, be persuasive.

Tell the instructor to expect a percentage of the profits if they are allowed to stay.
Every five minutes, stand up, collect all your things, move to another seat, continue with the exam.

Turn in the exam approximately 30 minutes into it. As you walk out, start commenting on how easy it was.

Do the entire exam as if it was multiple choice and true/false. If it is a multiple choice exam, spell outinteresting things (DCCAB, BABE, etc..).

Bring a black marker. Return the exam with all questions and answers completely blacked out.

Get the exam. Twenty minutes into it, throw your papers down violently, scream out "Screw this!" and walk out triumphantly.

Arrange a protest before the exam starts (i.e. Threaten the instructor that whether or not everyone's done, they are all leaving after one hour to go drink).

Show up completely drunk. (Completely drunk means at some point during the exam, you start to hold your mouth and make "I'm about to bring something up" sounds.).

Every now and then, clap twice rapidly. If the instructor asks why, tell him/her in a very derogatory tone, "the light bulb that goes on above my head when I get an idea is hooked up to a clapper. DUH!"

Comment on how sexy the instructor is looking that day.

Come to the exam wearing a black cloak. After about 30 minutes, put on a white mask and start yelling "I'm here, the phantom of the opera" until they drag you away.

Go to an exam for a class you have no clue about, where you know the class is very small, and the instructor would recognize you if you belonged. Claim that you have been to every lecture. Fight for your right to take the exam.

Upon receiving the exam, look it over, while laughing loudly, say "you don't really expect me to waste my time on this drivel? Days of our Lives is on!!!"

Bring a water pistol with you. Nuff said.

From the moment the exam begins, hum the theme to Jeopardy. Ignore the instructor's requests for you to stop. When they finally get you to leave one way or another, begin whistling the theme to the Bridge on the River Kwai.

Start a brawl in the middle of the exam.

If the exam is math/science related, make up the longest proofs you could possibly think of. Get pi and imaginary numbers into most equations.

Come in wearing a full knight's outfit, complete with sword and shield.

Bring a friend to give you a back massage the entire way through the exam. Insist this person is needed, because you have bad circulation.

Bring cheat sheets FROM ANOTHER CLASS (make sure this is obvious... like history notes for a calculus exam... otherwise you're not just failing, you're getting kicked out, too) and staple them to the exam with the comment "Please use the attached notes for references as you see fit."

When you walk in, complain about the heat. Strip.

After you get the exam, call the instructor over, point to any question, ask for the answer. Try to work it out of him/her.

One word: Wrestlemania.

Bring balloons, blow them up, start throwing them around like they do before concerts start.

Try to get people in the room to do the wave.

Play Frisbee with a friend at the other side of the room.

Bring some large, cumbersome, ugly idol. Put it right next to you. Pray to it often. Consider a small sacrifice.

Get deliveries of candy, flowers, balloons, telegrams, etc... sent to you every few minutes throughout the exam.

During the exam, take apart everything around you. Desks, chairs, anything you can reach.

Complete the exam with everything you write being backwards at a 90 degree angle.

Bring a musical instrument with you, play various tunes. If you are asked to stop, say "it helps me think." Bring a copy of the Student Handbook with you, challenging the instructor to find the section on musical instruments during finals. Don't forget to use the phrase "Told you so".

Answer the exam with the "Top Ten Reasons Why My Professor Sucks".

=============================
It's from here.

Save The Dolphins

2009-05-11T22:58:00.000-07:00

လင္းပိုင္ေတြကို ဂ်ပန္တံငါအၾကီးစားေတြက မညွာမတာ ဖမ္းဆီးသတ္ၿဖတ္ၿပီး ေရာင္းခ်ေနၾကပါတယ္။ ယခုအခ်ိန္ထိ အဲဒီအၿဖစ္ကို ရပ္ဆုိင္းသြားေအာင္ ၾကိဳးစားဖိအားေပးေနၾကဆဲပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေအာင္ၿမင္ေသးပါဘူး။

လင္းပိုင္ေတြဟာ ပင္လယ္အတြင္းမွာ လမ္းေပ်ာက္သူေတြ သေဘၤာပ်က္လို႔ဒုကၡေရာက္သူေတြ ကို ကယ္တင္ေလ့ရွိတဲ့ Mammal တစ္မ်ိဳးပါ။ သူတို႔ဟာ တၿခားေသာ ငါးၾကီးေတြလို လူသားေတြကို အႏၱရာယ္မေပးပဲ အကူအညီသာေပးေလ့ရွိတဲ့ သတၱ၀ါေလးေတြပါ။ ဒါကို ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ၿဖတ္ေနၾကတာ တရားပါသလား။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီအၿဖစ္ကို ကမာၻကသိေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းၿပီး ဆက္လက္ အသိေပးၾကပါလို႔...

သတင္းကို ဒီေနရာမွာ ၾကည့္ၾကပါ။

(Please, Save the Dolphins )

Life Through The Tibetan Eyes

2009-05-07T18:55:00.000-07:00

သားတို႔ရုပ္ရည္ သီတာၿမည္သား..

.
.

ဘ၀ရဲ႕ အစမွာ...

.
.
.

~What a day to take to...
what a way to make it through..
a wild child..~

.
.
.
ၿမိဳင္ရိပ္ကယ္ ခုိ
သံသရာလြတ္ေၿမာက္လမ္းကိုလ
ရွာၾကမယ္ေလး။

============================

Tibetan Portrait: The Power of Compassion

စာၾကည့္တုိက္မွာေရာက္ရွိေနတုန္းက စာေရးသူကိုဖမ္းစားခ့ဲတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲက ပံုေတြကို စာေရးသူ ခံစားမိသလို တင္ၿပၾကည့္တာပါ။ စာအုပ္နာမည္ကို အေပၚမွာ တပါတည္း ထည့္သြင္းေဖာ္ၿပထားပါတယ္။

ဓာတ္ပံုဆရာက တိဗက္ေတာင္တန္းေတြနဲ႔ နီေပါ၊ အိႏၵိယ စတဲ့ နုိင္ငံေတြမွာ ရိုက္ယူခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

တိဗက္လူမ်ိဳးအမ်ားစုဟာ သူတို႔နုိင္ငံတြင္းမွာ ဖိနွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မွုကို မခံနုိင္ၾကေတာ့လုိ႔ နီးစပ္ရာ နီေပါ သို႔ အိႏၵိယကို ၀င္ေရာက္ ေနထိုင္ေနၾကပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ တိဗက္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ဒလိုင္လားမားေနထုိင္တဲ့ နီေပါနုိင္ငံတြင္းကို ၀င္ေရာက္ၾကပါတယ္။

စာဖတ္သူတုိ႔ သိၾကတဲ့အတိုင္း တိဗက္နိုင္ငံဟာ တရုတ္ၿပည္အုပ္ခ်ဳပ္မွုေအာက္ကို ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဒလုိင္လားမားဟာ တိဗက္နိုင္ငံအတြင္းကေန နယ္နွင္ဒဏ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ တရုတ္နိုင္ငံရဲ႕ သိမ္းပိုက္မွုေအာက္မွာ တိဗက္နုိင္ငံဟာ ယခုအခ်ိန္အထိ နာလန္မထူနုိင္ပဲ ဖိနွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မွုေတြကို ခါးစီးခံစားေနရဆဲပါ။ တိဗက္နုိင္ငံဟာ ဟိမ၀ႏ ၱာေတာင္တန္းေတြနဲ႔ ၀န္းရံပတ္လည္ထားၿပီး ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္တဲ့ ဗုဒၵဘာသာနုိင္ငံတစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ တရုတ္နုိင္ငံရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ ယခုအခ်ိန္အထိ ဖိနွိပ္ခံ ၿဖစ္ေနဆဲပါပဲ။

အဲဒီလို ဖိနွိပ္မွုေတြကို မခံမရပ္နုိင္တဲ့သူမ်ားက ဦးေဆာင္ၿပဳလုပ္တဲ့ ဆႏၵၿပမွုေတြ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ်ေပၚေပါက္ေနသလုိ အဲတာကို ရက္ရက္စက္စက္နွိမ္နင္းတာေတြကလည္း ရပ္မသြားပါဘူး။ ယခုဆိုရင္ တိဗက္နုိင္ငံတြင္းမွာ တိဗက္လူမ်ိဳးစစ္စစ္ရယ္လုိ႔ေတာင္ ရွားပါးေနပါၿပီတဲ့။ ဘာၿဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ တစတစနဲ႔ စိမ့္၀င္လာတဲ့ ၿပည္ၾကီးတရုတ္ေတြနဲ႔ ေရာေနွာစပ္ယွက္မွုေၾကာင့္ တိဗက္လူမ်ိဳးေတြဟာလည္း အမ်ိဳးပါေပ်ာက္ေတာ့မယ္ အေၿခအေနကို ရင္ဆုိင္ေနရပါတယ္လုိ႔ ဖတ္ရွဳရပါတယ္။

တိဗက္ၿပည္သူၿပည္သားအေတာ္မ်ားမ်ားအဖို႔ ပညာသင္ယူတယ္ဆိုတာဟာ မၿဖစ္နုိင္သေလာက္ခက္ခဲၿပီး၊ အမ်ားစုကေတာ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးကိုပဲ အားကိုးရပါသတဲ့။ ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးမားသူ လူငယ္လူရြယ္မ်ားအေနနဲ႔လည္း ေခတ္ပညာကို သင္ယူဖုိ႔ထက္ သာသနာ့ေဘာင္ကို၀င္ေရာက္ၿပီး ပညာကို ဆက္လက္ဆည္းပူးဖုိ႔ပဲ စိတ္အားထက္သန္ၾကပါတယ္လုိ႔ မွတ္တမ္းတင္ထားတာကို ဖတ္ရွဳရပါတယ္။

ဘာရယ္မဟုတ္ ရင္ထဲကို ၀င္လာတဲ့ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္အေၾကာင္းကို ေရးခ်င္စိတ္သက္သက္ေၾကာင့္ ယခုပို႔စ္ကို တင္ရၿခင္းပါ။

အားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

===

Recent Endeavours

2009-05-02T20:47:00.000-07:00

It's Denim. The price is 129.90. I wanted it so much, but the budget left for this month gave me a big NO.

Check the slippers. Guess from where I bought them and how much they costed! :P You'd be surprised.

They're quite cute, but the binds are not so comfortable though. I have 2 abrasions each on my feet now for wearing them one day.

That's me doing the drag-surfing @ east coast. It was fun.

I didn't finish one whole round though. I kept dropping at the middle, and 2/3 of the course. (But hey! I've never done any surfing before, and I nearly finished one round @ my first time. :P) I bought tickets for 3 rounds. I'm definitely doing it again.

I was only allowed to do the kneeling position, since I'm a first timer. I probably would have finished whole courses if I bought an hour ticket. I loved it.

Yup... I had fun this weekend.

နားခိုရာ... အပိုင္း(၅)

2009-04-27T06:23:00.000-07:00

နားခိုရာ အပိုင္း(၁)
နားခိုရာ အပိုင္း(၂)
နားခုိရာ အပိုင္း(၃)
နားခိုရာ အပိုင္း(၄)

ေနာင္ ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္ ၾကာသည္အထိ သူမ၏ေန႔ရက္မ်ားကို သမာရိုးက်ပင္ ကုန္ဆံုးလိုက္ေလသည္။ ကီပိုတို႔ႏွစ္ေယာက္ကမူ ေစ့စပ္ရန္စီစဥ္ေနၾကသည္ဟု သူမကို အသိေပးၾက၏။ သူမက လုိအပ္မည့္ အကူအညီမ်ားကို ေပးခ်င္ေသာ္လည္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္တြင္ အရာရာ ၿပည့္စံုေနသည္မို႔ သူမအကူအညီကို လုိလည္း မလိုအပ္သလို လက္လည္းမခံၾက။ သို႔ေသာ္ ၄င္းတုိ႔၏လက္ထပ္ပြဲတြင္ သတုိ႔သမီးအရံအၿဖစ္ ကူညီေပးရန္တစ္ခုကိုေတာ့ ေတာင္းဆိုၾကသည္မုိ႔ သူမက ၀မ္းသာအားရပင္ လက္ခံလိုက္သည္။ သူမ တစ္ခါမွ သတုိ႔သမီးအရံမလုပ္ဖူးေသး။ ထုိ႔ၿပင္ နွစ္ပြဲ နွစ္က႑ က်င္းပမည္မုိ႔ သူမလည္း စူးစမ္းခ်င္စိတ္ကေလးေတာ့ ၿဖစ္မိသည္။ noble မ်ား၏ လက္ထပ္မဂၤလာကို သူမ မတက္ေရာက္ဖူးေသး။

ထိုရက္ပိုင္းအတြင္း သူမလုပ္ကိုင္သည့္ ကိစၥမွန္သမွ် အထစ္အေငါ့ေတြမ်ားလွသည္မုိ႔ အရာအားလံုးကို အေတာ္ေလး သည္းခံေနရသည္။ မည္သည့္ကိစၥတြင္မဆို တစ္ေနရာမဟုတ္ တစ္ေနရာမွာေတာ့ ၿပသနာေတြက ဆက္တိုက္ဆုိသလို ေပၚေပါက္လာတတ္ရာ အေတာ္ပင္ သတိထားေနရေလသည္။ အေသအခ်ာ ဂရုၿပဳေနပါရက္နွင့္ သူမ၏ ေက်ာင္းသားကဒ္နွင့္ အသင္း၀င္ကဒ္မ်ား ေပ်ာက္ဆံုးသြားသည္ကိုလညး္ ၾကံဳလုိက္ရသည္မုိ႔ စာေမးပြဲမ်ား ေၿဖခါနီးတြင္ အေတာ္ ကသီလိုက္ေသးသည္။ ထိုရက္သတၱပတ္မ်ားအတြင္းတြင္ သူမတို႔ကမာၻအေၾကာင္းကို မည္သို႔မွ် သိကၽြမ္း နားလည္နုိင္မည္မဟုတ္ေသာ လူတစိမ္းမ်ားနွင့္ ပံုမွန္ ေရာေႏွာကၽြမ္း၀င္ ဆက္ဆံလာတတ္မွဳေၾကာင့္ သူမကိုယ္သူမပင္ အထင္ၾကီးသလိုလုိ ၿဖစ္သြားမိေသးသည္။

သို႔ႏွင့္ပင္ တတိယရက္သတၱပတ္ ကုန္ဆံုးေသာအခါတြင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ေတြ႔ဆံုပြဲတစ္ခုကို သူမ တက္ေရာက္ခဲ့ေလသည္။ ယခုတစ္ခါတြင္ေတာ့ သူမတုိ႔ကဲ့သုိ႔ေသာ အဖြဲ႕၀င္ဆိုသူမ်ား စုစည္းၿဖစ္ေအာင္ တမင္သက္သက္ ေတြ႔ဆံုၾကသည့္ပြဲလို ဖုန္း သို႔မဟုတ္ အီးေမးလ္ၿဖင့္ အေၾကာင္းၾကားသည္ မဟုတ္ေတာ့ပဲ အထူးတလည္ပင္ ဖိတ္စာၿဖင့္ ဖိတ္ၾကားထားသည္မုိ႔ သူမကလည္း အေလးထားကာ သြားေရာက္ခဲ့ေလသည္။ ဖိတ္စာတြင္လည္း ေဆြးေႏြးညွိႏွိဳင္းပြဲဟုဆုိသၿဖင့္ သူမအနည္းငယ္ေတာ့ စိတ္ရွုပ္သြားမိသည္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ထိုတေလာတြင္ စဥ္းစားရမည့္အလုပ္မွန္သမွ် မလုပ္ဖုိ႔ သူမ ဆံုးၿဖတ္ထားသည္။ မည္သို႔ပင္ၿဖစ္ေစဟု သေဘာထားကာ သူမ တက္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ သူမတြင္ ေရြးစရာလမး္မရွိပါ။ ထုိအဖြဲ႔ ထို၀န္းက်င္ ထုိေနရာသည္သာလ်င္ က်္ွကမာၻတြင္ သူမနွင့္ သက္ဆိုင္သည္ဆုိသည္ကို သူမ သေဘာေပါက္ထားၿပီးၿဖစ္သည္။

သုိ႔နွင့္ပင္ ဆံုေနၿမဲအိမ္ကေလးသို႔ ထုိေန႔ညေနခင္း ေစာေစာပိုင္းတြင္ သူမ ေရာက္ရွိသြားခဲ့သည္။ ထုိေန႔က သမရိုးက် ေတြ႔ဆံုပြဲေန႔မ်ားတြင္ကဲ့သုိ႔ လူအမ်ားအၿပားမေတြ႔ရ။ သမရိုးက် ေတြ႔ဆံုပြဲမ်ားကို ပံုမွန္အားၿဖင့္ အဖြဲ႔၀င္တုိင္းလိုလုိ တက္ေရာက္တတ္ၾကသၿဖင့္ ယခုလုိ သူမေရာက္ရွိသည့္ အခ်ိန္မ်ိဳးဆုိလ်င္ မ်ားေသာအားၿဖင့္ ေနရာယူၿပီးသားၿဖစ္ေနတတ္ေသာ ခံုမ်ား ဆိုဖာမ်ား အနီးတြင္ လူမ်ားကို ကိုယ္ခင္ရာမင္ရာ အစုစုၿဖင့္ အတူရိွေနတတ္သည္ကို ေတြ႔ရတတ္သည္။ ယခုတစ္ခါတြင္ေတာ့ သူမကပဲ ေစာေနသည္လား၊ အၿခားသူမ်ားကပဲ ေနာက္က်ေနသည္လားမသိ ယခင္အေခါက္မ်ားကကဲ့သုိ႔ လူမ်ားမ်ားစားစား ေရာက္မလာၾကေသး။ ပြဲတိုင္းေက်ာ္သည့္ ကီပိုတုိ႔ကိုပင္ မေတြ႔။ သူတုိ႔နွစ္ေယာက္ အေတာ္ပင္ အလုပ္ရွုပ္ေနၾကသည္ ထင္ပါသည္။

ထုိအခ်ိန္တြင္ ရိုင္နီယာႏွင့္ အၿခား noble တစ္ေယာက္ အိမ္အတြင္းဘက္မွ ထြက္လာသည္ကို သူမတို႔ ေတြ႔လုိက္ရသည္။

အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ.... ယေန႔ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ အဖြဲ႔၀င္မ်ားအားလံုး အိမ္ထဲကို ၾကြခဲ့ၾကဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္..

ရိုင္နီယာ၏ေဘးမွ ထိုသူက ထုိသို႔ ေၾကၿငာလိုက္သည္နွင့္ တၿပိဳင္နက္ ၿခံ၀ိုင္းထဲတြင္ ေရာက္ႏွင့္ေနၾကေသာ သူမ်ားအားလံုး အိမ္အတြင္းသုိ႔ အလွ်ိဳအလွ်ိဳ၀င္ေရာက္ကုန္ၾကသည္။ တၿပိဳင္နက္တြင္ ၿခံ၀င္းတံခါး ပိတ္လိုက္သံကို ေလးပင္က်ယ္ေလာင္စြာ ၾကားလိုက္ရေသာေၾကာင့္ သူမ အနည္းငယ္ေတာ့ တုန႔္ေနွးသြားမိသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ရိုင္နီယာဆိုသူက သူမအား တစ္ခ်က္ေ၀့ၾကည့္ကာ လက္တစ္ဘက္အား ေ၀ွ႕ယမ္းၿပလုိက္သည္မုိ႔ သူမလည္း အိမ္ဆီသို႔ ဆက္လက္ရ်္ ေလွ်ာက္လွမး္လုိက္ပါသည္။ သူမသည္ ယခုပြဲသို႔ တက္ေရာက္လာခဲ့ၿပီးၿပီမုိ႔ စိတ္ထဲတြင္ မည္သို႔ပင္ လံုၿခံဳမွုနည္းပါးကာ စေနာင့္စနင္းခံစားေနရသည္ၿဖစ္ေစ ဆက္လက္ရ်္ ေလွ်ာက္လွမ္းရံုမွတပါး အၿခားေသာနည္းလမ္း မရွိေတာ့ပါ။ သူမသည္ ထိုကမာၻေလးတြင္ ရာနွုန္းၿပည့္ ယံုၾကည္နစ္ေၿမာခဲ့ပါလ်က္ ယခုမွ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ေသာ စိတ္ခံစားခ်က္မ်ိဳး သူမတြင္ ၿဖစ္ေပၚခံစားေနရမွန္းလညး္ သူမကိုယ္သူမ မသိပါ။

ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ယခုေရာက္ရွိေနတဲ့သူေတြထဲက ၇ ေယာက္ေသာသူေတြကလြဲၿပီး က်န္တဲ့သူ အားလံုးဟာ noble ေတြခ်ည္းပဲၿဖစ္တယ္ဆုိတာကို ကၽြန္ေတာ္ အရင္ေၿပာပါရေစ...

သူမ အနည္းငယ္ လန္႔သြားမိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူမ၏ စိတ္ထဲတြင္ ေသးငယ္သလို ခံစားေနခဲ့ရသည္ကိုး။ အၿခားေသာ ၆ေယာက္လညး္ သူမလုိပင္ ခံစားရမည္ဟု သူမ အတပ္္သိလုိက္ပါသည္။

ခင္ဗ်ားတို႔ ၇ ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယခုပြဲမွာ အထူးတလည္ဖိတ္ၾကားခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ကၽြန္ေတာ္တိ႔ုရဲ႕ ဆက္လက္ေဆာင္၇ြက္ရမယ့္ ၀တၱရားေတြမွာ လက္တြဲပါ၀င္ေစဖုိ႔အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရြးခ်ယ္ေခၚယူခဲ့ရတာပါ..

၀တၱရားဆုိသၿဖင့္ သူမ အနည္းငယ္ေတာ့ စိတ္ရွုပ္သြားမိသည္။ ယခုအတုိင္းဆုိလွ်င္ သူမတို႔ ၇ေယာက္သည္ သာမန္အဖြဲ႔၀င္ထက္ တဆင့္ၿမင့္ေသာအုပ္စုတြင္ ပါ၀င္ရမည္ဟု ဆုိလိုေနၿခင္းပင္ ၿဖစ္ေပမည္။ အမွန္ဆိုရလွ်င္ က််္အဖြဲ႔သည္ သူမတို႔လို ဘ၀တူမ်ားအား စုစည္းေပးသည္ဟူေသာတစ္ခုမွလြဲရ်္ အၿခားေသာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ၿပဳလုပ္လ်က္ရွိသည္ဆိုသည္ကို သူမ သိလည္းမသိ နားလည္းမလည္ခဲ့ပါ။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တဆင့္ခ်င္းစီ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ရွင္းလင္းေၿပာၿပေပးမွာပါ.. ကၽြန္ေတာ္က ကနဦးတည္ေထာင္သူ noble ရဲ႕ လက္ေထာက္ေတြထဲက တစ္ေယာက္ဆုိပါေတာ့.. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕လက္ေအာက္မွာ လုပ္ငန္းစဥ္အလုိက္ အဖြဲ႔ငယ္ေတြ ရွိပါတယ္.. အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုးက ရွင္းလင္းေၿပာဆိုအၿပီးမွာ ခင္ဗ်ားတုိ႔တစ္ဦးခ်င္းစီနဲ႔ ကိုက္ညီမယ့္ လုပ္ငန္းေတြကို တာ၀န္ေပးဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စဥ္းစားထားမိပါတယ္.. အဖြဲ႔၀င္မ်ားအေနနဲ႔ ယခုလို လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ပါ၀င္နုိင္ၿခင္းမရွိဘူးဆုိရင္ ယခုအခ်ိန္မွာ လွည့္ၿပန္နုိင္ပါတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အသိေပးပါရေစ..

သူမ စိတ္၀င္စားသြားမိၿပီ္။ သူမ လွည့္ၿပန္ဖို႔ တစ္ခဏတာမွ် စိတ္ကူးလုိက္မိပါေသးသည္။ သို႔ေသာ္ သူမ၏စူးစမ္းခ်င္စိတ္က သူမကိုေရွ႔သို႔ ဆက္တိုးရန္သာ တိုက္တြန္းေနသည္မုိ႔ ၿငိမ္သက္စြာပင္ ေစာင့္ဆုိင္းေနလိုက္မိသည္။ ထို႔ၿပင္ အခန္းထဲရွိ noble တခ်ိဳ႕၏ ထူးၿခားၿပင္းထန္ေသာ စြမး္ရည္မ်ားကို ခံစားသိရွိေနရသည္ကလည္း တစ္ေၾကာင္းမို႔ ၿပန္လွည့္ရန္ လံုး၀ မသင့္ေတာ္ေတာ့ေၾကာင္း သူမအလုိလုိ သိရွိၿပီး ၿဖစ္ေလသည္။ ေရြးခ်ယ္စရာ အၿခားနည္းလမ္းမရွိေတာ့သည္ကို မေက်နပ္သည္က တစ္ဖက္၊ မည္သည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ၾကားသိရမည္ကို သိရွိစူးစမ္းခ်င္စိတ္ႏွင့္ ထိုသို႔ စူးစမ္းခြင့္ရသည္ကိုပင္ ၀မ္းသာေက်နပ္သည့္စိတ္က တစ္ဖက္ လြန္ဆြဲေနရင္းၿဖင့္ပင္ ဆက္လက္ေၿပာၾကားလာမည့္ စကားမ်ားကို သူမ ဂရုတစိုက္ ေစာင့္စား နားေထာင္ေနလုိက္သည္။

==================================

(ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ။ စာေရးသူ)

နားခိုရာ... အပိုင္း(၄)

2009-04-11T02:12:00.000-07:00

နားခိုရာ အပိုင္း(၁)
နားခိုရာ အပိုင္း(၂)
နားခုိရာ အပိုင္း(၃)

ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ အရင္အပတ္က သီးသန္႔ပြဲတစ္ခုမွာ ဆံုခဲ့ဖူးတယ္.. ခင္ဗ်ား မွတ္မိမလား မသိဘူး..

သူမ အလ်င္အၿမန္စဥ္းစားလုိက္သည္။ သူမ ယခင္အပတ္က ကီပိုတိ႔ုဖိတ္ထားသည့္ ပြဲတစ္ခုသို႔ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ မီဒါ၏ အသိမိတ္ေဆြမ်ားလည္းလာေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ noble အေတာ္မ်ားမ်ား တက္ခဲ့ေသာ ပြဲတစ္ခုပင္။ တခါတေလတြင္ ကီပုိသည္ ထိုပြဲမ်ားတြင္ သူ၏အသိအကၽြမး္ဆိုရ်္ မ်ားမ်ားစားစား မရွိေသာေၾကာင့္မ်ား သူမကို ဖိတ္ေနသလားဟုပင္ ထင္မိသည္။

ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဖိတ္ခဲ့လုိ႔ပါ.. ကၽြန္မ noble တစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး...

ေၾသာ္.. ကၽြန္ေတာ္ သိပါတယ္.. ခင္ဗ်ား သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ မစ္စတာပိုလို႔ ထင္မိတယ္.. ဟုတ္မလား မသိဘူး..

သူမ စိတ္ထဲ ထင့္ခနဲၿဖစ္သြားသည္။ ရိုင္နီယာဆုိေသာ ထိုသူသည္ မည္မွ်ပင္ အားေကာင္းေသာ noble bloodline မွပင္ ဆင္းသက္လာခဲ့သည္ၿဖစ္ေစ ယခုေနရာတြင္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ားကို ယခုကဲ့သို႔ စစ္ေဆးေမးၿမန္းပိုင္ခြင့္ မရွိပါဟူေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ရွိၿပီး ၿဖစ္သည္။ သူသည္ အစကနဦးတည္ေထာင္သူမ်ားနွင့္ ဆက္စပ္ေနပါလ်က္နွင့္ ထိုအခ်က္ကို သတိမရသည္လား၊ အမွတ္မထားသည္လား၊ မေထမဲ့ၿမင္ၿပဳသည္လား မသိ။ သို႔မဟုတ္လွ်င္လည္း ငါလုပ္သလို မလုပ္နဲ႔၊ ငါေၿပာသလိုလုပ္ ဆိုေသာ သေဘာထားမ်ိဳးမ်ား က်ွ္ကမာၻတြင္ ၿဖစ္တည္ေနၿပီေလလား။ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ေတာ့ သူမလည္း သူမရပ္တည္ခ်က္ကို ၿပန္လည္ စဥ္းစားရေပမည္။ အုပ္စုဖြဲ႕ကာ အင္အားၾကီးသူက မိမိထက္အင္အားငယ္သူအား အနုိင္က်င့္ၿခင္းကို အၿပင္ေလာကမွာလည္း ေတြ႔နုိင္ပါသည္။ ကၽွ္ေနရာ ကွ်္ေလာကသို႔ ၀င္ေရာက္ရန္မလိုအပ္ပါ။

ကၽြန္ေတာ့ေမးခြန္းက ရိုင္းသြားခဲ့ရင္ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ဗ်ာ... ကၽြန္ေတာ္က ဘာရယ္မဟုတ္ ေမးလိုက္တာပါ... ခင္ဗ်ား စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္သြားတယ္ ဆုိရင္လည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္...

ရပါတယ္.. ဟုတ္ပါတယ္.. ကီပိုနဲ႔ မီဒါ က ဖိတ္ခဲ့တာပါ.. သူတုိ႔ အခုေတာင္ ဒီမွာ ရွိၾကေသးလား မသိဘူး..

ၿပန္သြားၾကၿပီ ထင္တယ္ဗ်.. အေအး တစ္ခြက္ေလာက္ ထပ္ယူပါဦး.. ကၽြန္ေတာ္ ယူခဲ့ေပးပါ့မယ္...

သူမ ထိုေနရာတြင္ပင္ က်န္ခဲ့လုိက္သည္။ သူမ နည္းနည္းေတာ့ အံ့ၾသေနမိသည္။ ကီပို၏ ၿပသနာ တစ္ခုခုမ်ား သူမကို လာအမွဳပတ္ေနေလၿပီလားဟု စဥ္းစားကာ အေၿဖရွာေနမိသည္။ မၿဖစ္နုိင္လွ။ ကီပိုက အစအေနာက္သန္ကာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ေသာ္လည္း ၿပသနာေတာ့ မရွာတတ္သည့္ စိတ္ရင္း သေဘာထား ေကာင္းသူ တစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ မီဒါကလည္း ေအးေဆးၿငိမ္သက္လြန္းလွသည္။ တခါတေလ သူမေလာက္ပင္ မသြက္လက္ခ်င္လွ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ဘ၀ကို တစ္သက္လံုး ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ရသည္ေၾကာင့္ပင္ထင့္ အေတာ္လည္း ၿဖဴစင္ ခ်စ္ခင္ခ်င္စရာေကာင္းေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦးၿဖစ္သည္။

ခင္ဗ်ား သီးစံုေဖ်ာ္ရည္ကို ၾကိဳက္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္.. အဲဒါပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ခင္ဗ်..

ရွင္.. ဟုတ္ကဲ့.. ရပါတယ္...

ေစာေစာက မေခ်မငံလုပ္မိသလို ၿဖစ္သြားတာကို ၿပန္အဖတ္ဆယ္တဲ့ အေနနဲ႔ အစကေန ၿပန္မိတ္ဆက္ခြင့္ေလး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေပးနုိင္မလား မသိဘူး...

ထုိမွ်ေလာက္ ယဥ္ေက်းေနမွဳေၾကာင့္ သူမ အနည္းငယ္ပင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ၿဖစ္သြားသည္။ တကယ္ဆိုလွ်င္ noble တစ္ေယာက္ အေနၿဖင့္ ထုိမွ်ေလာက္ ခ်ိဳသာစြာ ဆက္ဆံေနရန္မလုိ။

ဟုတ္ကဲ့..

သူမ အူေၾကာင္ေၾကာင္ပဲ အေၿဖေပးလုိက္သည္။ ထိုသူအား မည္ကဲ့သုိ႔ၿပန္လည္ေၿပာဆုိဆက္ဆံရလွ်င္ ေကာင္းမည္ဆုိသည္ကိုလည္း သူမ ေသခ်ာေရရာစြာ မသိလွ။ ေလာေလာဆယ္ဆယ္တြင္မေတာ့ စိတ္အနည္းငယ္ က်ဥ္းက်ပ္ေနေပၿပီ။

ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္ ရိုင္နီယာပါ... ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္...

ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္မ အင္ၾကင္းပါ.. အင္ဂ်င္ မဟုတ္ပါဘူး..

သူက တစ္ခ်က္ ဟက္ခနဲ ရယ္လုိက္သည္။

အိုေက အင္ၾကင္း.. ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္..

ထိုမွ စရ်္ သူမတုိ႔ စကားေကာင္းေနလုိက္သည္မွာ ညေနေစာင္းသည္ အထိပင္ၿဖစ္သည္။ ထိုစကား၀ိုင္းတြင္ မ်ားေသာအားၿဖင့္ေတာ့ သူက သူမ အေၾကာင္းကို စူးစမ္းသလုိ ေမးၿမန္းေနသည္က မ်ားေလသည္။ သူမက ထိုသူ ဘယ္သုိ႔ေသာ သေဘာၿဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ေမးၿမန္းေနသည္ကို မၾကာခဏ စဥ္းစားအေၿဖထုတ္ၾကည့္မိေသာ္လည္း အမွန္အတုိင္းပင္ ေၿဖခဲ့လိုက္ပါသည္။ သူ႔အမူအရာက ရိုးသားသည္မုိ႔ သူမ သိပ္ၿပီး ေထြလီကာလီ မေတြးေတာေတာ့ပါ။ သူမ သတိထားရသည္မွာလည္း noble မ်ား၏ ေက်ာ္ၾကားေသာ အရွဳပ္ေတာ္ပံုမ်ားကို ၾကားဖူးသည္မုိ႔ပင္။

ကားတံခါးပိတ္သံကို ၾကားလုိက္ရသည္မို႔ သူမ အမွတ္တမဲ့နာရီကို လွမ္းရ်္ၾကည့္မိလုိက္သည္။ ရွစ္နာရီ ထိုးေတာ့မည္။ သူမ ၿပန္သင့္ၿပီ။ ရိုင္နီယာဆုိသူကလည္း အလုိက္သိပါသည္။

ကဲ.. စကားေၿပာေကာင္းေနလိုက္တာ ရွစ္နာရီေတာင္ ထိုးသြားၿပီ.. လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာင္ ၿပန္သြားၿပီပဲ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း စကားေကာင္းေနတာ ရပ္ဦးမွထင္ပါရဲ႕..

ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္မလည္း အဲဒါေၿပာမလို႔ပဲ...

အင္ၾကင္း ၿပန္မယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လုိက္ခဲ့ပါ.. ကၽြန္ေတာ္ လုိက္ပို႔ပါ့မယ္..

ရပါတယ္.. ကၽြန္မ လမ္းမွာ ၀င္စရာရွိလို႔ပါ...

သူမ ယဥ္ေက်းစြာပင္ ၿငင္းလုိက္သည္။ သူမဘာသာသူမ အေႏွာင့္အယွက္ကင္းကင္းၿဖင့္ ဘတ္စ္ကားေပၚတြင္ ေငးခ်င္ရာေငးကာ လုိက္ပါရၿခင္းကို ပိုမိုနွစ္ၿခိဳက္ပါသည္။ သူက သူမအား ၿခံ၀အထိ လိုက္ပို႔သည္။ သူမလည္း ႏွဳတ္ဆက္ကာ အသင့္လာေသာ ကားတစ္စီးေပၚသို႔ အသာတက္လုိက္သည္။

အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ သူမ၏ထံုးစံအတိုင္း ေရေႏြးၿဖင့္ ေရကို ခပ္ၾကာၾကာခ်ိဳးလိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးခန္းမွ ၿပန္အထြက္တြင္ ေရမခ်ိဳးခင္ကတည္းက ေႏြးထားခဲ့ေသာ ႏြားနုိ႔ပူပူကို oven ထဲမွ အသာထုတ္ကာ မနက္က မဖတ္ၿဖစ္လိုက္ေသာ သတင္းစာကို ေကာက္ကိုင္ရင္း အိပ္ယာထဲသုိ႔၀င္ခဲ့သည္။ ဆယ့္ငါးမိနစ္ပင္ မၾကာလိုက္ သူမ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ စာၾကည့္မီးကိုပင္ မပိတ္လိုက္မိ။ ထိုညဥ့္တြင္ ေအးခ်မ္းစြာကုန္ဆံုးခဲ့ေသာ ညေနခင္းႏွင့္ ၿခားနားစြာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ပံုရိပ္မ်ားၿဖင့္ ၿပည့္နွက္ေနေသာ အိပ္မက္တစ္ခုက ၾကီးစိုးလ်က္...

================

(ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ။ စာေ၇းသူ)

ခင္ေသာ္လည္း မၾကင္သာ...

2009-04-11T02:01:00.000-07:00

ယံုၾကည္ခ်က္ေတြအတြက္ ကိုယ္တုိ႔ လမ္းေတြ လြဲခဲ့တယ္..

ရွင္သန္လုိမွဳေတြအတြက္ ကိုယ္တို႔ေတြ ရက္စက္ခဲ့ၾကတယ္...

မာနေတြအတြက္ အနို္င္ေပးဖုိ႔ ၀န္ေလးခဲ့ၾကတယ္...

မၾကင္နာနုိင္လုိ႔ လွည့္ထြက္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္.. ကိုယ္မင္းကို ႏွုတ္ဆက္ခဲ့မွာေပါ့...

တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ကုိယ့္ဆုေတာင္းေတြ ၿပည့္လာခဲ့တဲ့ထိ မင္းရွိေနပါေစ လုိ႔ပဲ ကိုယ္ ဆုေတာင္းပါတယ္။

ခုခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အသည္းကို ခဏ ေသာ့ခတ္ထားပါရေစ...

နားခိုရာ... အပိုင္း(၃)

2009-02-16T21:59:00.000-08:00

နားခုိရာ အပိုင္း(၁)

နားခိုရာ အပိုင္း(၂)

ယေန႔သည္ သူမတုိ႔၏ သီးသန္႔ကမာၻေလးမွ အဖြဲ႕၀င္မ်ား ေတြ႕ဆံုရန္ ခ်ိန္းဆိုထားသည့္ေန႔။

သူမ အနည္းငယ္ေစာေနသည္။ သူမမ်က္လံုးမ်ားက ကီပိုနွင့္ သူနွင့္အတူပါလာမည္ၿဖစ္ေသာ မီဒါတုိ႔ကုိ ရွာေနမိသည္။ မေတြ႔ေသး။ သူတုိ႔ ေနာက္က်ခ်င္လည္း ေနာက္က်နုိင္သည္။ ကီပိုက သိပ္ၿပီး အခ်ိန္မေလးစားတတ္လွ။ သူက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနတတ္သူ တစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ အားလံုးနွင့္ သိရွိေနေသာ္လည္း သူမနွင့္ နီးစပ္ရာ သိပ္မရွိသည္မို႔ ဦးတည္ခ်က္မဲ့စြာပင္ အေအးမ်ားဧည့္ခံရာ စားပြဲဆီသုိ႔ ေလွ်ာက္ကာ သြားလုိက္မိသည္။ ခံုနားသို႔ တိုက္လုတိုက္ခင္ နီးကပ္သြားေတာ့မွ သူမ အၿဖစ္ကို သူမ သတိရကာ အေအးခြက္တစ္ခြက္ကို ေကာက္ယူရ်္ အေအးမ်ိဳးစံုေရာေဖ်ာ္ထားေသာ ေဖ်ာ္ရည္ကို တစ္၀က္ထည့္ကာ ၿပန္လွည့္ထြက္လာခဲ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူမ ေနာက္ေက်ာမလံုသကဲ့သုိ႔ပင္ ခံစားမိလိုက္ရရ်္ တစ္ဘက္သို႔ ရုတ္တရက္ လွည္႔အၾကည့္လိုက္တြင္ စူးရွေသာ မ်က္၀န္းတစ္စံုကို သူမရင္ဆုိင္လိုက္ရသည္။ ဘယ္သူမ်ား ပါလိမ့္။ ထုိသူကို သူမမသိ။ လူသစ္ၿဖစ္ရမည္။ ထုိမ်က္နွာကို သူမ တစ္ခါမွ မၿမင္ဖူး။

အဲတာ ရိုင္နီယာ တဲ့။ သူက ဒီပြဲေတြ သိပ္မတက္ဘူး။ အစကနဦး noble ေတြထဲက တစ္ေယာက္ေပါ့... ဇဇ္စာ ကေၿပာသည္။ ဇစ္စာက ဗဟုသုတစံုသည္။ အနညး္ဆံုး သူမထက္ေတာ့ ပိုၿပီး ထဲထဲ၀င္၀င္သိမည္။

ဒါေၾကာင့္ ထိုသူကို သူမ မသိၿခင္းပင္ ၿဖစ္ရမည္။ သူမ အဖြဲ႔၀င္ၿဖစ္ခဲ့သည္မွ စရ်္ ယေန႔အထိ တစ္ၾကိမ္မွ မပ်က္ကြက္ခဲ့ဘူးေသးပါ။

ေဟး၊ ငါတုိ႔ေရာက္ၿပီ.... ကီပိုက ေၿပာေၿပာဆိုဆုိ ၀င္လာသည္။ မီဒါက ေဘးမွ ၿပံဳးၿပံဳးေလး လက္တြဲလ်က္ လိုက္ပါလာသည္။

ဇဇ္စာ က မီဒါ့ကို အကဲခတ္ေနသည္။ သူမ၏ မ်က္နွာတြင္ အၿပင္လူ ပါ၀င္လာသည္ကို မနွစ္ၿမိဳ႕သည့္သ႑န္က အထင္းသား။

ေၾသာ္၊ ဇဇ္စာ။ ဒါ မီဒါတဲ့။ သူက noble blood တစ္ေယာက္ပါ။ မီဒါ၊ ဒါ ကိုယ့္မိတ္ဆြ ဇဇ္စာတဲ့... ကီပိုက အေဆာတလ်င္ ဇဇ္စာ့ကို ရွင္းၿပေၿပာဆုိရင္း မီဒါနွင့္ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္သည္။

မီဒါက ဇဇ္စာကို ၿပံဳးၿပသည္။ ဇဇ္စာလည္း ကီပို၇ွင္းၿပေသာအခါမွ ေက်နပ္သြားသည့္ဟန္ၿဖင့္ မီဒါ့ကုိ ေခါငး္ညိတ္ကာ ၿပနလည္္နွုတ္ဆက္သည္။ သူမကေတာ့ မီဒါနွင့္ ဇဇ္စာကို ယွဥ္လ်က္ေတြ႔ေနရေသာေၾကာင့္ ဘာရယ္မဟုတ္ သူတို႔နွစ္ေယာက္၏ အလွကို ယွဥ္ၾကည့္ေနမိသည္။ မီဒါက ဥေရာပႏြယ္။ အၿဖဴဆြတ္သည့္ အသားအေရကို မပိုင္ဆုိင္ေသာ္လည္း အညိဳေရာင္ ဆံပင္လိမ္ေလးမ်ားနွင့္ မ်က္လံုးစိမ္းေလးမ်ားက သိသာထင္ရွားသည္။ တိဗက္သူေလး ဇဇ္စာကေတာ့ သူမႏွင့္ လံုး၀ ဆန္႔က်င္ဘက္။ သူမက မီဒါ၏ နန္းဆန္မွုနွင့္ ယွဥ္လုိက္ပါက ေမွးမွိန္သြားသေယာင္ ရွိေသာ္လည္း သူမနာမည္နွင့္ လုိက္ဖက္သည့္ နွင္းက်ားၿဖဴမေလးတစ္ေကာင္လို ၿငိမ္သက္ေသာ္လည္း ရက္စက္သည့္ အလွမ်ိဳးရွိသူ ၿဖစ္သည္။

ရုတ္တရက္ဆိုသလို စူးရဲေသာ မ်က္၀န္းမ်ားကို ထပ္မံသတိရလုိက္ရ်္ ထိုသူရွိရာဘက္ကို ၾကည္႔လိုက္မိသည္။ ေစာေစာက ေနရာတြင္ ရိုင္နီယာဆိုသူကို မေတ႔ြရေတာ့။ တေစ့တေစာင္း အကဲခတ္ၿပီးေနာက္ ၿပန္သြားၿပီထင္သည္။

ကီပိုနွင့္ မီဒါတုိ႔ သူမ ထင္ထားသည္ထက္ ပိုရ်္ေစာကာ ၿပန္သြားၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူမလညး္ သူတို႔ႏွင့္အတူ မၿပန္ၿဖစ္ေတာ့ပဲ အၿခားသူမ်ားနွင့္ စကားစၿမည္းေၿပာဆုိကာ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ သူမက အတူၿပန္ရန္ အေဖာ္ရွိမည္ မရွိမည္ထက္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေၿပာေနၾကသည့္ စကား၀ိုင္းကို ပိုမို စိတ္ပါ၀င္စားေနသည္။ သူမတုိ႔နွင့္ တိုက္ရိုက္နီးပါး သက္ဆုိင္ေသာ ဗီဇေၿပာင္းလဲမွဳမ်ားနွင့္ ေကာင္းက်ိဳး ဆုိးက်ိဳးမ်ား အေၾကာင္းကို အမ်ားဆံုး ေဆြးေႏြးေနၾကေသာေၾကာင့္ ယခုမွ ကွ်္ေလာကကို ေၿခခ်ဖူးေသာ သူမအတြက္ေတာ့ သိမွတ္စရာမ်ားက အေတာ္ စံုလင္ေနေလသည္။ ခဏအၾကာ ရိုင္နီယာဆုိသူက မည္သည့္အခ်ိန္က ၿပန္ေရာက္လာသည္မသိပဲ ၀င္ေရာက္ေၿပာဆိုလာတာ ေတြ႕ရသည္။

လူအမ်ားစုကေတာ့ သဘာ၀တရားကို အသံုးခ်ကာ ေရြးခ်ယ္ေသြးေႏွာၿခင္းၿဖင့္ ၂/၃ ခန္႔ ေလာက္ထိ ၿပင္ဆင္ၿပီးခဲ့ၾကၿပီးၿဖစ္ေသာ သူမတုိ႔၏ဗီဇမ်ားကို ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစရန္အတြက္ က်န္ေသာ ၁/၃အား ဆက္လက္ မည္ကဲ့သုိ႔ ၿပင္ဆင္ၾကမည္ ဆုိသည္ကို ေၿပာဆုိေနၾကၿခင္းပင္။ သူမကေတာ့ ၿငိမ္သက္စြာပင္ နားေထာင္သူမ်ားထဲမွ တစ္ေယာက္ ၿဖစ္ေလသည္။ နာရီ အနည္းငယ္အၾကာတြင္ ေၿပာစရာမ်ား ကုန္သြားေသာေၾကာင့္ထင့္ စကား၀ိုင္းၿပီးဆုံးသြားသည္။ သူမတို႔အားလံုးလညး္ ကိုယ္စီကိုယ္စီ မိတ္ေဆြအစုစုၿဖင့္ ၀ိုင္းဖြဲ႕ကာ အနားယူသူ အနားယူ၊ ၿပန္ရန္ ႏွုတ္ဆက္သူ နွုတ္ဆက္ၿဖင့္ တစ္အိမ္လံုး ရွုပ္ယွက္ခတ္ေနေလသည္။

မဂၤလာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ရိုင္နီယာပါ။ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို သိၿပီး ၿဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္... သူက စတင္ရ်္မိတ္ဆက္သည္။

သူမက အလုိက္သင့္ပင္ ေလးစားမွဳေပးလုိက္သည္။ noble တစ္ေယာက္ကို အၿခားသူမ်ားအား ၿပဳလုပ္သကဲ့သုိ႔ ေတာ္ရံုသာ အသိအမွတ္ ၿပဳသည့္အထိေတာ့ သူမ မမိုက္မဲေသးပါ။ သူမတြင္ ေၿပာစရာစကားလည္း မရွိလွေသာေၾကာင့္ သူ၏ စကားစကိုပင္ ေစာင့္ဆိုင္းေနလိုက္သည္။

=====
(ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ စာဖတ္သူ)

နားခိုရာ... အပိုင္း (၂)

2009-02-15T23:24:00.000-08:00

နားခိုရာ အပိုင္း(၁)

စာေမးပြဲမ်ားကို ေၿဖဆိုၿပီးသည္မွာ ရက္ပိုင္းမွ်ရွိခ့ဲၿပီ။ ေအးေဆးစြာ အနားယူေနေသာ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကီပိုက ဖုန္းဆက္လာခဲ့သည္။

ဟယ္လို.. ကီပိုလား၊ ေၿပာ...

ငါ နင့္ကို မိတ္ဆက္ေပးမလို႔.. ကီပို အသံက ၿမဴးထူးေနသည္။

ဘယ္သူနဲ႔လဲ.. သူမ နည္းနည္း နားရွဳပ္သြားသည္။

ဟဲဟဲ၊ ငါ့ခ်စ္သူနဲ႔ေရာ တၿခားသူေတြနဲ႔ေရာ။ ဟားဟား... ကီပို ေၿပာပံုေၾကာင့္ သူမပါ ရယ္မိသည္။ ေသခ်ာသည္။ သူ အေတာ္ေပ်ာ္ေနသည္။ ေနာက္ နွစ္ရက္အၾကာ ညေနပိုငး္တြင္ ဆံုေတြ႔ၾကရန္ သူမ လက္ခံလုိက္သည္။

သူမ မထင္မွတ္မိစြာပင္ ကီပို႔ေကာင္မေလးက သူႏွင့္ မလုိက္ဖက္ေလာက္ေအာင္ ခ်စ္စရာေကာင္းေနေလသည္။ ညေနေစာင္း ေနေရာင္ေအာက္တြင္ သူမအလွက ဖံုးမရ ဖိမရ ေတာက္ပလွသည္။ ထိုအရာထက္ သူမကို ပိုမို အံၾသေစသည္က ကီပို႔ခ်စ္သူသည္ noble blood line မွ ၿဖစ္သည္ ဟူေသာ အခ်က္ပင္။ ထိုသို႔ေသာ မိန္းကေလးမ်ိဳးသည္ တခ်ိန္တြင္ ဒုကၡေပးလာနုိင္ေသာ အႏၱရယ္တစ္ခုကို သူမတို႔ထက္ပင္ ပိုမိုသိရွိပါလ်က္နွင့္ ကီပို႔ကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္ဆုိေတာ့ သူမ၏ေမတၱာသည္ စစ္မွန္ေသာ ေမတၱာပင္ ၿဖစ္ရေပမည္။

ဒါ ငါ့ခ်စ္သူ... မီဒါ တဲ့.. ကီပိုက မိတ္ဆက္ေပးသည္။ မီဒါ... ေရွးက်ေသာ နာမည္တစ္ခု။ သူမ ခ်က္ခ်င္းပင္ သတိထားမိလိုက္သည္။

ငါ သူ႔ကို မိတ္ဆံုစားပြဲတစ္ခုမွာ ဆံုခဲ့တာ။ ၿမင္ၿမင္ခ်င္း ငါတုိ႔နွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သတိထားမိတာ။ ငါဆုိ တၿခားသူေတြကိုေတာင္ သတိမရေတာ့ဘူး... ကီပိုက အားပါးတရ ေၿပာၿပေနသည္။ ေကာင္မေလးက အၿပံဳးေလးၿဖင့္ ေထာက္ခံေနသည္။ ကီပို႔ေကာင္မေလးကို သူမ သေဘာက်ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ ေနာင္ေရးအတြက္ တစ္ခုခုကို စိတ္မခ်သလို ခံစားေနရသည္။ သုိ႔ေပမယ့္ ဒါက ကီပို႔ကိစၥပင္။ ၿပသနာရွီလာခဲ့လွ်င္လည္း သူ႔ဘာသာသူ ေၿဖရွင္းလိမ့္မည္ေပါ့။

အဲဒီလို မိတ္ဆံုစားပြဲ ေနာက္တစ္ခါ ေနာက္ေန႔လုပ္ဦးမွာ။ အဲတာ နင့္ကိုပါ ေခၚတာ.. ကီပိုေၿပာေတာ့မွ သူမ အေတြးစကို ၿဖတ္လိုက္ရသည္။ သူမ လို္က္မည္ဟု ကတိေပးလိုက္သည္။ အၿပင္မသြားရသည္မွာလညး္ ၾကာၿပီပင္။

ခဏေနေတာ့ သူမတို႔ လမ္းခြဲလုိက္ၾကသည္။ ေပ်ာ္ၿမဴးက်ီစယ္ေနေသာ ခ်စ္သူနွစ္ဦးအနားတြင္ သူမ ဆက္လက္ ရွိမေနခ်င္လွေပ။ သူတုိ႔လညး္ ခ်စ္စၾကင္စ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာ္ၾကပါေစဟု သေဘာၿဖင့္ ၿပန္လာခဲ့သည္။ ညဘက္ေရာက္ေတာ့ ကီပိုက ဖုနး္ေခၚသည္။

ငါ့ေကာင္မေလးက ေနာက္လုပ္မယ့္ မိတ္ဆံုစားပြဲတစ္ခု နင့္ကို ဖိတ္ခိုင္းလို႔။ ေသခ်ာလာၿဖစ္ေအာင္လာေနာ္...

သူမ ထုိေန႔ညေနတြင္ ကီပိုတို႔ႏွင့္ ဆံုကာ ထိုပြဲသို႔ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ထင္ထားသလို မဟုတ္သည့္အတြက္ သူမနည္းနည္းေတာ့ စိတ္ရွဳပ္သြားသည္။ သူမထင္ခဲ့သည္က သူမပတ္သတ္ေနေသာ သီးသန္႔ကမာၻေလးမွ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေတြ႔ဆံုရလိမ့္မည္ဟု။ ထိုသို႔မဟုတ္ပဲ အၿခားေသာ သူမ တခါမွ် မဆံုဖူးသည့္သူမ်ားကို ပိုမိုေတြ႔ရသည့္အခါ သူမသည္ ကွ်္ေလာက၏ က်ယ္၀န္းၿပန္႔နွ႔ံမွဳကို အနည္းငယ္ပင္ ေၾကာက္သြားမိသည္။

ကီပို႔ေကာင္မေလးက သူမအား လူအေတာ္မ်ားမ်ားနွင့္ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့သည္။ သူမကေတာ့ အလုိက္သင့္ပင္ ေနလိုက္သည္။ ကွ်္ပြဲတြင္ သူမထက္ ပိုမိုအင္အားၾကီးမားေသာ သူမ်ား အမ်ားစုၿဖစ္ေနေၾကာင္းကို သူမ ခံစားသိရွိေနရသလို ၿဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ စိတ္ထဲတြင္ အနည္းငယ္ စနိုးစေနာင့္ ၿဖစ္ေနမိသည္။ သို႔ေသာ္ ကီပို႔ကို သူမ ေက်းဇူးတင္ရေပမည္။ ကွ်္ေလာကသည္ သူမ ထင္မွတ္တာထက္ အမ်ားၾကီး ပိုမိုနက္ရွိဳင္းမွန္း ထိုေန႔က သူမ သိခြင့္ရခဲ့သည္။

ထိုအခ်ိန္မွစရ်္ ကီပိုတို႔နွစ္ေယာက္က သူမအား သူတုိ႔တက္သမွ်ပြဲတုိင္းကို ဖိတ္ၾကားခဲ့ေလသည္။ သူမကလည္း အမ်ားစုကို တက္ေရာက္ၿဖစ္ခဲ့သည္ပင္။ တစ္ေန႔တြင္ေတာ့ ကီပိုနွင့္မီဒါက သူမအား အိုင္ဗိုလဗ္အမည္ရေသာ ဦးၾကီးတစ္ေယာက္နွင့္ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ သူမ ကလညး္ ရိုေသသမွဳေပးလိုက္သည္။ ထိုဦးၾကီး၏ က်ယ္ၿပန္႔ေသာ စြမး္အားကို သူမလိုပင္ တစ္ခန္းလံုးမွ လူမ်ား ခံစားရမည္ဟု သူမသိသည္။ ထုိဦးၾကီးက သူမအား အေရးတယူပင္ သူမ၏ ကိုယ္ပုိင္ဘ၀အေၾကာင္း၊ ေသြးေနွာၿခင္းႏွင့္ ဗီဇမ်ား လ်င္ၿမန္စြာ ေၿပာင္းလဲသြားပံုတို႔ အေပၚ သူမ၏အၿမင္ကို စိတ္၀င္စားစြာ ေမးၿမန္းခဲ့သည္။ သူမကလညး္ ရိုးသားစြာပင္ ၿပန္လည္ ေၿဖၾကားခဲ့ေလသည္။ ထုိေန႔က သူမအား ထုိဦးၾကီးက ေနာက္တစ္ခါက်လွ်င္ ေအးေအးေဆးေဆး ေဆြးေႏြးပါဦးမည္ဟုဆုိကာ သူ၏ကဒ္ကို ေပးထားခဲ့သည္။

ေဒါက္တာ ဂိုနုိေဗာ့ခ်္ အုိင္ဗိုလဗ္
သိပ္ပံႏွင့္ မ်ိဳးရိုးဗီဇ ပုဂၢလိက ဓာတ္ခြဲခန္း

အိုင္ဗိုလဗ္... ထုိနာမည္ကို သူမၾကားဖူးသည္။ ဘယ္နားမွာမွန္း သတိမရ။ သူမ ဆက္လက္ေတြးေတာဖုိ႔ မစဥ္းစားေတာ့ပဲ အိမ္သို႔ ၿပန္ရန္ ၿပင္လိုက္သည္။ ကီပိုေရာ သူမပါ သဘက္ခါတြင္ သူမတို႔ ပါ၀င္ထားေသာ သီးသန္႔ကမာၻေလး၏ ေတြ႔ဆံုပြဲကို သြားေရာက္ရဦးမည္ကို ကီပိုအား သတိေပးရေပဦးမည္။

=====

(ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ စာေရးသူ)

နားခုိရာ... အပိုင္း (၁)

2009-02-15T21:55:00.000-08:00

ငယ္တူး၊ ထမင္းခ်ိဳင့္ မေမ့နဲ႔ဦး...

သူမ အိမ္တြင္းသုိ႔ ၿပန္လွည့္၀င္လုိက္သည္။ သူမ၏ မိခင္က ရပ္ကာ မိေမာ္လာေပးေသာ ထမင္းခ်ိဳင့္ကို သူမဆီသုိ႔ လွမ္းေပးလုိက္သည္။ သူမ အသာယူရ်္ မိခင္၏ပါးကို ရႊတ္ခနဲနမ္းကာ အိမ္ေရွ႕မွ ကားေပၚသုိ႔ အသာတက္လိုက္သည္။

ဟိတ္၊ ဘာေတြ ေငးေနတာလဲ... ကီပိုက ေခါင္းကိုလွမ္းပုတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ သူမ အိပ္ရာမွ လန္႔နုိးလာသလို အူေၾကာင္ၾကားၿဖစ္သြားကာ အတိတ္က ၿဖစ္ရပ္မ်ားဆီမွ ပစၥဳပန္သို႔ ၿပန္လည္သက္ဆင္းလာခဲ့ရသည္။

ကီပိုက ယခုေနရာတြင္ သူမ၏ နည္းပါးလွစြာေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထဲမွ တစ္ဥိး ၿဖစ္သည္။ ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔၏ ကွ်္ေနရာသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပံု ေနာက္ခံအေၾကာင္းအရာကလည္း တူညီၾကသည္။ သူမတို႔က အၿခားသူမ်ားကဲ့သုိ႔ မဟုတ္။ သူမတုိ႔သည္ သူမတို႔ကိုယ္ သူမတို႔ နားမလည္ခဲ့ၾကသူမ်ား။ ထိုသို႔ noble blood မ်ားက သူမတို႔ကို ေခၚၾကသည္။ သူတုိ႔ကုိယ္သူတို႔လညး္ သူမတို႔ထက္ တစ္ဆင့္ၿမင့္သလို သေဘာထားတတ္ၾကေသးသည္။ အမွန္ေတာ့လည္း သူတို႔၏ ရပ္တည္မွုက သိသာၿခားနားစြာပင္ ပိုမိုရ်္ ၿမင့္မားပါသည္။ အခ်ိန္ႏွင့္ အမွ် ေၿပာင္းလဲေနေသာ ေလာကၾကီးတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာ အရာမ်ားက မေၿပာင္းမလဲ တည္ရွိေနၿမဲဆုိသည္ကိုေတာ့ ကွ်္ကမာၻတြင္ သူမတုိ႔ လက္ခံထားရသည္။

သူမတုိ႔သည္ က်ွ္ေနရာသို႔ ဖိတ္ေခၚမွဳ၊ အသိေပးမွဳ ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ စုစည္းေရာက္ရွိ လာခဲ့ၾကၿခင္း ၿဖစ္သည္။ သူမ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပံုကလည္း အၿခားသူမ်ားနွင့္ မၿခားနားလွ။ ပထမဆံုး လူငယ္မ်ား၏ ေတြ႔ဆံုပြဲတစ္ခုသို႔ တက္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားခံရၿပိးေနာက္ အၿခားရြယ္တူလူငယ္မ်ား၏ မိတ္ဆက္ေပးမွဳၿဖင့္ အၿခားအၿခားေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကို တစ္ဆင့္ထက္တစ္ဆင့္ ပိုမိုသိရွိကာ သူမအား ယံုၾကည္စိတ္ခ်ေသာ အခါတြင္မွ သူတို႔က သူမအား ယခုစုစည္းၿဖစ္တည္ေနေသာ ၄င္းတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ကမာၻေလးသို႔ ၀င္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ေခၚခဲ့ၾကၿခင္း ၿဖစ္သည္။ ပထမေတာ့ သူမ ေၾကာက္ရြံ႕ေနပါေသးသည္။ သူမကဲ့သုိ႔ပင္ ေတြေ၀ေနၾကေသာ အၿခားလူငယ္မ်ားကို ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ သူမတို႔အားလံုး ထုိကမာၻေလးကို ၿမည္းစမ္းၾကည့္ရန္ ဆံုးၿဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ သူမတို႔တစ္ဦးစီတြင္ အလြန္ၿခားနားသည့္ ကြဲၿပားခ်က္မ်ားရွိၾကေသာ္လည္း သူမတို႔အားလံုးအတြက္ တစ္ခ်က္ကေတာ့ အၿမဲတမ္းပင္ တူညီေနခဲ့ၾကေလသည္။ ထုိအခ်က္က မိမိကိုယ္ကို နားမလည္ၾကၿခင္းနွင့္ မိမိတုိ႔ မည္သည့္ေနရာတြင္ သက္ဆုိင္ပါ၀င္မွန္း ရွာေဖြေသာ္လည္း မေတြ႔ရွိခဲ့ၾကၿခင္းပင္။

အမွန္ေတာ့ အၿပည့္အ၀ ေသြးစစ္ေသာ noble blood မ်ား သူမတို႔ ၀န္းက်င္တြင္ မရွိပါ။ ဘယ္ေသာအခါမွ်လည္း ေတြ႔ရမည္ မဟုတ္ပါ။ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုနွစ္ အနည္းငယ္ကပင္ ထုိမိသားစုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေပ်ာက္ပ်က္ ခဲ့ၾကၿပီးေပၿပီ။ ထိုသို႔ေသာ မိသားစုမ်ားမွ အမ်ားစုေသာမိသားစု၀င္မ်ားက ေသြးေႏွာရန္ႏွင့္ မိမိတို႔၏ မ်ိဳးဆက္ကို ၿပဳၿပင္ရန္ ဆံုးၿဖတ္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္သည္။ သူမတို႔ ၀န္းက်င္မွ noble blood ဆိုသူမ်ားက ၄င္းတုိ႔၏ ေသြးေႏွာၿခင္းကို ၄င္းတုိ႔တည္ရွိရပ္တည္ေနမွဳ ၿဖင့္ပင္ သက္ေသတည္ၿပီးၿဖစ္ေလသည္။ တကယ္ေတာ့ pure noble blood မိသားစုမ်ားတြင္ မိသားစု၀င္တိုးပြားဖုိ႔ အင္မတန္ ခဲယဥ္းပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေသြးစစ္ တစ္အိမ္ေထာင္နွင့္ တစ္အိမ္ေထာင္၏ မ်ိဳးဆက္မ်ားကို ဂေဟဆက္ေပးခဲ့လွ်င္ ရင္ေသြးရတနာထြန္းကားနုိင္ရန္ အလားအလာ ကင္းမဲ့သေလာက္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။

က်ွ္ကမာၻအေၾကာင္းကို သူမ တစ္သက္တြင္ ဘယ္ေသာအခါကမွ် အိပ္မက္ပင္ မမက္ခဲ့ဘူးပါ။ ယခုေတာ့ သူမ က်ွ္ကဲ့သုိ႔ေသာ ထူးၿခားစြာ သာမန္ေလာကနွင့္ ေရာေနွာေနပါလ်က္နွင္ပင့္္ သီးၿခားရပ္တည္ေနသည့္ ကမာၻတစ္ခုနွင့္ ဆက္စပ္ေနမိခဲ့ၿပီ။ တခါတခါ သူမကိုယ္သူမပင္ ဘာေၾကာင့္ က်ွ္ေနရာကို ခင္တြယ္မိမွန္းနားမလည္။ သုိ႔ေသာ္ ကွ်္ေလာကတြင္ သူမအတြက္ ဟန္ေဆာင္ဖို႔ စိုးရိမ္ဖုိ႔ အၿခားသူမ်ားအတြက္ ငဲ့ညွာရန္ႏွင့္ အၿခားသူမ်ားက မိမိအား နားလည္ေပးနုိင္ပါ့မလား စဥ္းစားပူပန္ရန္မလို။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူမ ေပ်ာ္သည္။

ကဲ၊ ငါ အိမ္ၿပန္ေတာ့မယ္။ တၿခားသူေတြကို နွုတ္ဆက္လိုက္ဦး.. ကီပိုက ေၿပာေၿပာဆုိဆုိ ထသြားေသာေၾကာင့္ သူမလညး္ အေနာက္မွ ထလိုက္သြားလိုက္သည္။ အၿခားသူမ်ားကို နွုတ္ဆက္ကာ သူမ အိမ္ၿပန္ဖုိ႔ ကီပိုနွင့္ လမ္းခြဲလိုက္သည္။

အိမ္အၿပန္လမး္တေလွ်ာက္တြင္ သူမ နားမလည္သည္မ်ားကို အေၿဖရွာရန္ ေတြးေနမိသည္မွာ မွတ္တိုင္ပင္ေက်ာ္ေတာ့မလို ၿဖစ္သြားေလသည္။ ကား ေပၚမွ ဆင္းလိုက္ကာ အိမ္ခန္းဆီသို႔ ခပ္ၿဖည္းၿဖည္းပင္ ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ သူမအတြက္ ကွ်္ကမာၻတြင္ ေၾကာက္စရာ သိပ္မရွိလွ။ ဓာတ္ေလွကားေပၚသို႔ တက္ခါနီးတြင္ သစ္ပင္တစ္ခုေပၚမွ သစ္ရြက္သံနွင့္ ငွက္သံမ်ားကို ၾကားလုိက္ရသည္။ ေၾကာင္ ဥႏွိဳက္ေနၿပန္ၿပီထင္သည္။ ဒါမွမဟုတ္္ noble blood တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ားလား။ သူမအေတြးကို သူမဘာသာသူမ ၿပံဳးလိုက္မိသည္။ ထိုကဲ့သုိ႔ေသာ စြမ္းရည္မ်ား သူမတို႔လုိ မဆိုစေလာက္မ်ားတြင္ မဆိုထားႏွင့္ noble blood ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ပင္ ပါမလာခဲ့ၾကေတာ့။ မ်ိဳးဆက္ရွည္လ်ားရန္အတြက္ ေသြးေႏွာၿခင္း၏ အက်ိဳးဆက္ေတြပဲ ထင္သည္။

အခန္းသို႔ ေရာက္ေတာ့ သူမ အေတြးကို ရပ္ပစ္လုိက္ကာ ေရမိုးခ်ိဳးရ်္ အိပ္ရာ၀င္လိုက္သည္။ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္းတြင္ သူမ စာေမးပြဲေၿဖရေပဦးမည္။ အေတြးမ်ားကိုၿဖတ္ရ်္ သတိၿဖင့္ စိတ္ကိုရွင္းကာ ၿငိမ္ေနရင္းမွပင္ သူမ နွစ္နွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေမာက်သြားခဲ့ေလသည္။

=====

(ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ စာေရးသူ)

သင့္အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

2009-02-14T01:51:00.000-08:00

သင္၏ ေမတၱာသည္ ကၽြန္ုပ္အား ေအးၿမၿငိမ္းခ်မ္းမွဳကို ေပး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သင့္အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

သင္၏ အမုန္းသည္ ကၽြန္ုပ္အား တြန္းအားကို ေပး၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သင့္အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

သင္၏ ခ်ိဳသာမွဳသည္ ကၽြန္ုပ္အား အတုယူေကာင္းစရာကို ေပး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သင့္အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

သင္၏ ၾကမ္းတမ္းရံု႕ရင္းမွဳသည္ ကၽြန္ုပ္အား မက်င့္သံုးအပ္ရာဟု သတိေပး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သင့္အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

သင္၏ လွဳပ္ရွားသြားလာ ၿပဳမူေၿပာဆို က်င့္ၾကံမွဳ အားလံုးသည္ ကၽြန္ုပ္အား တစ္စံုတစ္ရာေသာ သင္ၾကားမွဳကို ေပးစြမ္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သင့္အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

Do not wish for the past. Do not hope for the future.
Be thankful for what you are given, right now, right here.

ေနသာတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔႔မွာ...

2009-02-13T14:16:00.000-08:00

ေအးစိမ့္ေသာ ေလနုေအးကုိ ရွဴရွိုက္ကာ ၿပတင္းေပါက္အၿပင္ကို တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ မ်က္လံုးေ၀့ၿပီးေတြးရင္း သူမ စိတ္လိုလက္ရ စာထုိင္ေရးေနမိသည္။ အနည္းငယ္ ေအးလာေပၿပီ။ မၾကာခင္ ေဆာင္းေဟမာန္သို႔ ခေတာ့မည္ၿဖစ္သည့္ ရာသီဥတုကို သူမ စိတ္ကစားေနမိရာမွ ေရးလက္စ စာဆီသို႔ အာရံုကို ၿပန္ႏွစ္လုိ္က္ရသည္။

ယမန္ေန႔က ငယ္သူငယ္ခ်င္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားထက္ပင္ ပိုမိုစိတ္သေဘာထား တိုက္ဆုိင္ေနတတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း သူက ဖြင့္ဟေတာင္းခံလာသည့္ ခ်စ္သ၀ဏ္လႊာကို အတန္တန္ ဖတ္ရင္း မည္သို႔ ရွင္းၿပ ရမည္ကို စဥ္းစားေနမိသည္။ သူမသည္လည္း လူေပပဲ။ သူ႔ကို စိတ္၀င္စားသည္ ဆိုတာမ်ိဳးထက္ ပိုမိုနက္ရွိုင္းသည့္ ၿငိတြယ္မွဳၿဖင့္ ၿငိတြယ္ခဲ့သည္မွာ အေတာ္အတန္ၾကာၿမင့္ခဲ့ေပၿပီဆုိသည္ကို သူမလည္းသိသည္ သူလည္းသိသည္။

သူမသည္ သူ႔ကို ဖခင္တစ္ေယာက္လိုလည္း အားကိုးသည္။ ေသြးရင္းအစ္ကို တစ္ေယာက္လုိလညး္ ခ်စ္ခင္သည္။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္လုိလည္း တြယ္တာမိသလို ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လုိလည္း ၿမတ္နိုးေနမိသည္မွာ ၾကာေပၿပီ။ သို႔ေသာ္ သူမ ဘယ္ေသာအခါကမွ် ထုိစိတ္သေဘာထားကို လွစ္ဟမၿပခဲ့။ စိုးရြ႔ံ ပူပန္မွဳတစ္ခုက သူမရင္ထဲတြင္ အၿမဲတေစ ေနရာ၀င္ယူေနခဲ့သည္။

သူ႔ကို သူမ ခ်စ္ၿမတ္နုိးသည္ဆုိၿခင္းကို သူသိေစလို႔ မၿဖစ္ဟု သူမ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်လို္က္သည္။ မည္သုိ႔ပင္ ၿဖစ္ေစ သူ႔ကို အၿပီးတုိင္ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ ၿငင္းဆန္ကာ သူမအား မုန္းတီးေစရမည္။ သို႔မွသာ သူမခ်စ္ေသာ သူ႔ကို နွစ္ၿမွဳပ္ရာ မေရာက္ေပမည္။

========================================

ထိုေန႔ကို သူမ မွတ္မိပါေသးသည္။ အပ်ိဳေပါက္အရြယ္မ်ား ၿဖစ္ရက္နွင့္ပင္ ေၿပးလႊားေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္ေသာ သူမတုိ႔ကို ဆရာ ဆရာမမ်ားအားလံုးက ေပါက္ေက်ာ္မမ်ားဟု တညီတညႊတ္တည္း သတ္မွတ္ထားရေလာက္ေအာင္ပင္ သူမတို႔တေတြက ဆိုးဆိုးရြားရြား အေဆာ့သန္ၾကေလသည္။ ထုိေန႔ကလည္း ေက်ာင္းဆင္းသည္နွင့္ ထံုးစံအတုိင္း ေမ်ာက္ရွဳံးေလာက္ေအာင္ ေဆာ့ၾကၿပန္ေလသည္။ အဖ်ားမေပ်ာက္ေသးေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းေနေသာသူမလညး္ မေမာနုိင္မပန္းနုိင္ စိမ္ေၿပးလိုက္ ေနၾကသည္ကိုေတာ့ အလြတ္မခံပါ။ ထူးထူးၿခားၿခား ညေနခင္းအထိ ေဒါင္းေတာက္ေအာင္ပူေသာ ေနေရာင္ေအာက္တြင္ ၿဖစ္ေသာ္လည္း မိခင္ၿဖစ္သူ မွာလိုက္သည့္အတိုင္း တေသြမတိမ္းနာခံကာ သိုးေမႊးဆြယ္တာကို ၾကယ္သီးလံုး၀မၿဖဳတ္ပဲ ေၿပးလိုက္သည္မွာ ေခၽြးသံတရႊဲရႊဲနွင့္ အဖ်ားပင္ေပ်ာက္သြားသည္ အထိပင္။

ၿပသနာက ထိုေန႔ညေနေစာင္းတြင္မွ စတင္ခဲ့ေလသည္။ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္ေက်ာ္ရွိေသာ သူမတုိ႔ အုပ္စုၾကီးထဲမွ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ကို အိမ္မွ လာၾကိဳသြားၾကၿပီးေနာက္ သူမနွင့္ အနည္းငယ္ေသာ ေက်ာင္းသူအခ်ိဳ႕သာ ေက်ာင္းတြင္ ဆက္လက္ေစာင့္ဆိုင္းရင္း က်န္ရစ္ခဲ့ၾကေလသည္။ လင္းခ်င္းေနေသးေသာ္လည္း ညေနေစာင္းၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေနေရာင္ စူးစူးရဲရဲ ေတာက္ပၿခင္း မရွီေတာ့သည့္အတြက္ ေက်ာင္း၀င္းတစ္၀င္းလံုး ေအးခ်မ္းေနသေယာင္ပင္ ထင္ရေလသည္။

ပူလိုက္တာဟာ ... သူမက ေၿပာရင္း ဆြယ္တာကို အနည္းငယ္ဟကာ ညည္းလိုက္သည္။

နင္က ဆြယ္တာၾကီးနဲ႔ ေၿပးတာကိုး၊ ခၽြတ္ထားလိုက္ေလ၊ အဖ်ားလည္း ေပ်ာက္ေနၿပီပဲ... သူဇာက ၿပန္ရ်္ ေၿပာလုိက္သည္။ သူဇာသည္ သူမနွင့္ ငါးတန္းမွ စရ်္ သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္ခဲ့သူေလး တစ္ေယာက္ပင္။

ေအး၊ ရွဴးသြားေပါက္ရေအာင္ဟာ... သူမက ေၿပာလုိက္သည္။ ကေလးလည္း မက လူၾကီးလည္း မက်ေသာ အရြယ္မ်ားၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူမတုိ႔ၾကားတြင္ ကေလးဆန္ေသာ အမူအရာေလးမ်ားက ခုထိ မေပ်ာက္ၾကေသး။

ငါတုိ႔လည္း ထုိင္မေစာင့္ရဲဘူး၊ ဓမ္မာရံုက သရဲရွိတယ္တဲ့ ဟုေၿပာကာ အၿခားသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ပါ လိုက္လာခဲ့ၾကသည္။ သူမတို႔ေက်ာင္းတြင္ မၾကာခင္ကမွ နွလံုးေရာဂါၿဖင့္ ဆံုးပါးသြားေသာ ဆရာမက ေက်ာင္းကို ေစာင့္ေနသည္ဟူေသာ သတင္းစကားက ဘယ္သူကဘယ္လုိၿဖန္႔လုိက္သည္မသိ ေက်ာင္းသားမ်ားၾကားတြင္ အေတာ္ေလး ၿပန္႔ေနေခ်ၿပီ။

အိမ္သာထဲတြင္ သူမ စိတ္ရွိလက္ရွိ အေႏြးထည္ကို ခၽြတ္ပစ္လုိက္သည္။ ယမန္ႏွစ္ကတည္းက မိခင္ၿဖစ္သူက သူမအား လူၿမင္ကြင္းတြင္ အေပၚအကၤ် ီကို အမွဳမဲ့အမွတ္မဲ့ ဆြဲမခၽြတ္ရဟု ေၿပာဆိုဆံုးမထားခဲ့တာကို သူမ သတိရမိေသာေၾကာင့္ အိမ္သာအၿပင္ဘက္နားမွ နားေနခန္းေလးသို႔ ေရာက္သည္အထိ ေစာင့္ခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။

အက်ၤ ီကို ေနသားတက်ေခါက္ၿပီး ၿပန္အလွည့္တြင္ သူမ၏သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သူမအား တအံ့တၿသ ၾကည့္ေနၾကသည္ကို ေတြ႔လုိက္ရေသာေၾကာင့္ သူမ အေယာင္ေယာင္အမွားမွားၿဖင့္ ေက်ာဘက္နွင့္ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ လွည့္ပတ္ကာ ၾကည့္လုိက္မိသည္။ မယံုၾကည္ မေၾကာက္ရြံ႔တတ္ေသာ သူမတစ္ေယာက္ ဒီတစ္ခါေတာ့ တကယ္ၾကံဳၿပီလားဟူေသာ အသိက ဒိန္းခနဲ ရင္ကို ၀င္ေဆာင့္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ ဘာကိုမွ် မေတြ႔ရ။ သူမက သူငယ္ခ်င္းမ်ား ၀ိုင္းစသည္ ထင္ၿပီး အားပါးတရရယ္လုိက္ေလသည္။

နင့္ နွာေခါငး္မွာ ေသြးေတြ... သူဇာက အလန္႔တၾကားပံုစံၿဖင့္ ေၿပာလုိက္သည္။ သူဇာ့ေၿပာပံုေၾကာင့္ သူမပင္ အေတာ္ လန္႔ၿဖတ္သြားမိသည္။

နွာေခါင္းေသြးလွ်ံတာပါ။ ပူလုိ႔ ၿဖစ္မွာပါ။ နင္ကလည္း ငါေတာင္လန္႔တယ္.. ဟု သူမက ၿပန္ေၿပာလုိက္သည္။

ဟုတ္သည္။ သူမ ခဏခဏ နွာေခါငး္ေသြးလွ်ံတတ္သည္မွာ ခပ္ငယ္ငယ္ကတည္းကပင္။ ဦးေခါင္းတစ္ၿခမ္းကိုက္ၿခင္း နွင့္ ႏွာေခါင္းေသြးလွ်ံၿခင္းက သူမငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ကတည္းက ၿဖစ္ေနက်မုိ႔ အထူးအဆန္းပင္မၿဖစ္ေတာ့။ ႏွာေခါငး္ေသြးလွ်ံလွ်င္ ေရရွဴကာ နီးရာတစ္ရွဴးၿဖင့္ ဆို႔ထားသည္မွာလညး္
သူမအတြက္ မဆန္း။ သူဇာေၿပာေတာ့မွ ေမးေစ့နားထိ စီးဆင္းေနေသာ ပူေႏြးေႏြးေသြးစီးေၾကာင္းတစ္ခုကို လက္ၿဖင့္စမ္းမိသည္။ ငံု႔ရ်္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရင္ဖံုးၿဖဴၿဖဴေပၚတြင္ ေသြးစက္မ်ားၿဖင့္ စြန္းထင္းေနသည္။ သူမ အနည္းငယ္ေတာ့ စနုိးစေနာင့္ၿဖစ္သြားမိသည္။ ယခုေလာက္ တစ္ခါမွ် ႏွာေခါငး္ေသြးလွ်ံမသန္ဖူးေသး။ သို႔ေသာ္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ အကၤ် ီၿဖင့္ နွာေခါငး္တစ္ဘက္ကို ပိတ္ကာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ရယ္ေမာ ေနာက္ေၿပာင္ေနလိုက္သည္။ မည္သူ႔တြင္မွ မည့္သည့္တစ္ရွဴး အ၀တ္မွ မ၇ွိသည့္အတြက္ မတတ္နုိင္။ အိမ္ေရာက္မွ ေမေမ့ကို နွာေခါငး္ေသြးလွ်ံရ်္ ေမေမအၿမတ္တနိုးထားေသာ ဆြယ္တာၿဖင့္ ပိတ္ထားခဲ့ေၾကာင္း ရွင္းၿပရေပမည္။

သူမေၿပာပံုေၾကာင့္ သူဇာလညး္ စိတ္ေအးသြားပံုရတာ ေက်ာင္း၀ ခံုတန္းမ်ားဆီသို႔ ၿပန္လာကာ အားလံဳး ေနာက္ေၿပာင္ ရယ္ေမာေနၾကသည္။ အတန္ၾကာေတာ့့ သူမက ေသြးတိတ္ၿပီထင္ရ်္ ဆြယ္တာကို ၿဖဳတ္လိုက္သည္။ မရေသး။ ေသြးမ်ားက ရပ္မည့္ပံုမေပၚေသး။ သူမ ေခါငး္ကို ေမာ့ကာ ခံုေနာက္တနး္ကို မွီရင္း ဆြယ္တာလက္ၿဖင့္ ႏွာေခါင္း၀ကို ဆက္လက္ဖိထားလိုက္ကာ ဆက္လက္ စကားေၿပာေနလုိက္သည္။ အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ လက္တြင္ စိုစြတ္လာရ်္ၾကည့္လိုက္ရာ ဆြယ္တာသားကို ေဖာက္ရ်္ ေသြးမ်ားက စိမ့္တက္လာတာ ေတြ႔ရသည္။ သူမ နည္းနည္းေတာ့ လန္႔သြားမိသည္။ ပူလို႔ ၿဖစ္မွာပါဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေၿပာရင္း သူဇာ့ဆီမွ မွန္ကိုယူကာ အတူတူ အိမ္သာဘက္သုိ႔ ၿပန္ထြက္ခဲ့သည္။

အိမ္သာထဲေရာက္ေတာ့မွ ပိုဆုိးေတာ့သည္။ ႏွာေခါငး္ေနာက္တစ္ဘက္မွပါ ေသြးဆက္လွ်ံလာသည္။ သူမလည္း နည္းနည္း စိတ္ပူလာမိၿပီ။ စိတ္ပူရ်္ ေသြးခုန္ႏွုန္းပိုၿမန္လာသည္ေၾကာင့္ထင့္ ေသြးကပိုအထြက္ၿမန္လာသည္။ မၾကာခင္ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာပင္ ေသြးခဲလိုလုိ နွပ္နွင့္ေသြးေရာေနသလိုလို အတန္းရွည္ၾကီးက သူဇာေပးေသာ လက္ကိုင္ပု၀ါေလးႏွင့္ အသုတ္တြင္ ကပ္ပါလာခဲ့သည္။ သူဇာအေတာ္လန္႔ေနၿပီမွန္း သူ႔မ်က္နွာကို ၾကည့္ရ်္ သူမ သိလုိက္သည္။ ဆရာမကို သြားေၿပာမည္ဟု ေၿပာကာ သူဇာ ေၿပးထြက္သြားခဲ့သည္ကို ၾကည့္ရင္း သူမ နည္းနည္းမူးလာသည္။ တၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ေရာက္လာခဲ့သည္။ သူဇာေၿပာသည္ေၾကာင့္ပင္ထင္သည္။

ေက်ာင္းတြင္ မည္သည့္ဆရာမမွ မက်န္ေတာ့ပဲ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးသာ ရွီေနသည့္အတြက္ ခဏၾကာသည့္အခါ ဆရာမၾကီးကိုယ္တိုင္လိုက္လာခဲ့သည္။ ဆရာမၾကီးလာတာေတြ႔ေတာ့ သူမပိုလန္႔သြားသည္။ ဆရာမၾကီးက ရံုးခန္းသို႔လိုက္ခဲ့ရန္ေခၚၿပီး ခံုတန္းေပၚတြင္ အိပ္ခိုင္းကာ နွာေခါင္းကို ဂြမ္းၿဖင့္ ပိတ္ထားေပးသည္။ ဆရာမၾကီးကိုယ္တုိင္ အိမ္ကို ဖုနး္ေခၚေပးၿပီးေနာက္ သူမအနားတြင္ ၿပန္လည္ ထိုင္ကာ မၿပန္ေသးပဲ ေစာင့္ေပးေနေလသည္။ သူမက ဆရာမၾကီးရံုးခန္းတြင္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူမသူငယ္ခ်င္းေတြလညး္ အနားမွ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ကုန္ၾကၿပီ။ သူမကေတာ့ ေခါငး္နည္းနည္းမူးေနသည္မို႔ မ်က္လံုးသာမွိတ္ကာ ေဖေဖလာေခၚမည္ကို ေစာင့္ေနလိုက္သည္။

ခဏေနေတာ့ ေဖေဖေရာက္လာကာ ဆရာမၾကီးနွင့္ စကားေၿပာရ်္ သူမအား လာေခၚေလသည္။ ေဖေဖ့မ်က္နွာတြင္ စိုးရိမ္ပူပန္ၿခင္းမ်ားကို သူမေတြ႔ေနရသည္။ အိမ္ၿပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္ ထုိေန႔ တစ္ညလံုး အိပ္ရာေပၚတြင္ မလူးမလြန္႔ပဲ ပက္လက္အိပ္လုိက္ရေလသည္။

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္တြင္ ေဖေဖက ငါ့သမီး၊ ေဆးရံုလိုက္ခဲ့ ဟု တစ္ခြန္းသာေၿပာသည္။ ထိုေန႔မွစၿပီး သူမဘ၀တြင္ ၿငင္းပယ္ရ်္ရမည္မဟုတ္ေသာ ကံၾကမၼာတစ္ခုကို ရင္ဆိုင္ရေတာ့မည္ ၿဖစ္ေၾကာင္းသာ ေစာေစာ တင္ၾကိဳသိရွိခဲ့လွ်င္ ထုိေန႔က သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္အတူ စိန္ေၿပးလိုက္တမ္းကစားၿဖစ္ခဲ့မည္ မထင္ေပ။

======================================================

လြန္ခဲ့ေသာ ၈နွစ္ခန္႔က အၿဖစ္အပ်က္မ်ားကို သူမၿပန္ေတြးေနရာက ၿဖတ္ခနဲ သတိ၀င္လာတာ သူမေရွ႕တြင္ ဖြင့္လ်က္သားၿဖစ္ေနေသာ စာေလးကို အဓိပ္ပါယ္မဲ့ ေငးစိုကၾ္ကည့္္ေနမိသည္။ ထို႔ေနာက္ သူမသည္ တစ္စံုတစ္ခုကို အၿပီးတုိင္ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္သလိုၿဖင့္ ေဘးတြင္ခ်ထားေသာ ေဖာင္တိန္ကိုကိုင္ကာ ရက္စက္ၿပတ္သားေသာ စကားလံုးမ်ားကို စာမ်က္နွာထက္သုိ႔ တင္ရန္ လက္ကို ေၿမွာက္လုိက္ေလသည္.....

(ဖတ္ရွဳၿခင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ စာေရးသူ)

-------သေဗၵသတၱာ ကမၼသကာ-------

ၿပည္ေထာင္စုေန႔

2009-02-12T11:18:00.000-08:00

ၿပည္ေထာင္စုေန႔ တို႔မေမ့

Underworld 3: Rise of the Lycans

2009-02-12T06:04:00.000-08:00

စာေမးပြဲ ၿပီးၿပီးခ်င္းမွာ စိတ္အပန္းေၿဖတဲ့ အေနနဲ႔ Douby Ghout MRT Station အနားက Plaza Singapura မွာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ၿဖစ္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ ၾကည့္ခ်င္ခဲ့တာက Underworld 3 ေပမယ့္ အခ်ိန္ကို တြက္ဆၿပီး အဆင္ေၿပ မေၿပဆိုတာ မသိခဲ့တာမို႔ လက္မွတ္ရံုမွာ သြားေရာက္ ခ်ိန္ကိုက္လိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ကားက အံကိုက္ၿဖစ္ေနခဲ့တာေၾကာင့္ နဂိုက မၾကည့္ပဲ အိမ္ၿပန္အိပ္ေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်ငး္တစ္ေယာက္ကေတာင္ စာေရးသူတို႔နဲ႔အတူ ထပ္လုိက္လာခဲ့ပါတယ္။

ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ကေတာ့ ေက်ာင္းသားမို႔ ၆က်ပ္ခြဲပဲ ေပးခဲ့ရပါတယ္။ ေန႔လည္ေန႔ခင္းလည္းၿဖစ္ စေန၊ တနဂၤေႏြလည္း မဟုတ္ခဲ့တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ၆က်ပ္ခြဲနဲ႔ ၾကည့္ခြင့္ရခဲ့တာပါ။ ရုပ္ရွင္ၿပဖုိ႔ ၁၅မိနစ္ မိနစ္၂၀ လိုေသးတာေၾကာင့္ မုန္႔တစ္ခုခု၀ယ္ဖုိ႔အတြက္ ေအာက္ထပ္ကို ၿပန္လည္ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ KFC စားမယ္လုိ႔ ၾကံစည္ခဲ့ၾကတာေပမယ့္ လူတန္းက ရွည္ေလတာေၾကာင့္ လူသိပ္မမ်ားတဲ့ Mos Burger ၾကက္ေၾကာ္ကိုပဲ စားၿဖစ္လိုက္ပါတယ္။ သယ္ရင္းေတြကေတာ့ အာလူးေၾကာ္နဲ႔ အေအးပဲ ၀ယ္ၾကပါတယ္။ ဗိုက္မဆာၾကပါဘူးတဲ့။ အားလံုး ၿပီးေတာ့ ၿပန္ေတာ့မယ္ သယ္ရင္းကို နွုတ္ဆက္ၿပီးေနာက္မွာ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေနာက္က်ၿပီးမွ ရံုထဲကို ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဇာတ္လမး္အက်ဥ္းခ်ံဳးကေတာ့ Vampire ေတြနဲ႔ Werewolf ေတြ အေၾကာင္းပါ။ Underworld 1 ရဲ႕ အေရွ႕က ၿဖစ္ခဲ့တာေတြကို အတိတ္ၿဖစ္ရပ္အေနနဲ႔ ၿပန္ရိုက္ၿပထားတာပါ။ ဇာတ္လမ္းအရေတာ့ သိပ္မရွိပါဘူး။ တိုက္ခုိက္ ခန္းေတြကလည္း သမရိုးက် အဂၤလိပ္ဘုရင္ေခတ္က တိုက္ခိုက္ခန္းေတြလိုပါပဲ။ အ၀တ္အစားေတြကလည္း သိပ္မထူးလွဘူး ဆုိပါေတာ့။ စိတ္၀င္စားစရာ သိပ္မပါလွပါဘူး။

ဇာတ္လမး္ အၿမည္းေပးရရင္ေတာ့ Werewolf ေတြကုိ ကၽြန္ၿပဳထားတဲ့ Vampire Clan ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ သမီးေတာ္ တပ္မွူးမင္းသမီးက ဥာဏ္အရွိဆံုး၊ အင္အားအၾကီးဆံုးနဲ႔ လက္ပြန္းတတီး ခ်ီးေၿမွာက္ခံရတဲ့ ၿခံေပါက္ Werewolf နဲ႔ ခ်စ္ၾကိဳက္ခဲ့ရာမွာ ထံုးစမ္းစဥ္လာကို ေသြဖီၿပီး ထူးၿခားဆန္းၾကယ္တဲ့ သေႏၵတည္လာခဲ့ေတာ့ Vampire Clan ေခါင္းေဆာင္က ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ ေနၿပၿပီး သတ္ပစ္လုိက္ဖို႔ အမိန္႔ခ်လိုက္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္း ဆိုပါေတာ့။

စာေရးသူအၿမင္အရဆိုရင္ေတာ့ Underworld 1 က ပိုမိုၿပီး စိတ္၀င္စားဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။ အရင္ေခတ္က Vampire ေတြ အေၾကာင္းက ဖန္တရာေတေအာင္ ပံုစံတူေတြ ၾကည့္ဖူးေနၿပီး မို႔ပါ။ Underworld 1 မွာ ၿပထားတဲ့ ေခတ္ Vampire ေတြ မလြဲမေသြ ၿပဳလုပ္ခဲ့ရတဲ့ adaptation ေတြနဲ႔ မေၿပတဲ့ အၿငိဳးေတြနဲ႔အတူ Werewolf clan ကိုေခါင္းေဆာင္ၿပီး အလားတူ ဆန္းသစ္တီထြင္မွဳေတြနဲ႔ အတူ ၿပန္လည္ တံု႔ၿပန္တိုက္ခိုက္ခဲ့တဲ့ Lycan အမည္ရ Werewolf Clan ေခါင္းေဆာင္ Lucian ရဲ႕ ေနာက္ခံဇာတ္ေၾကာင္းေလးေတြက Underworld1 ကို တမူထူးေအာင္ ၿခယ္မွုန္းေပးခဲ့ပါတယ္။

Underworld ဇာတ္လမ္း ေနာက္ခံကို ပံုၿပင္တစ္ပုဒ္လို တင္ခ်င္ပါေသးတယ္။ အခုေတာ့ စာက သိပ္ရွည္ေနၿပီ မုိ႔ စာဖတ္သူကို အားနာလုိ႔ ေနာက္ တစ္ပုဒ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

ရာမ ကၾကိဳး

2009-02-11T07:51:00.000-08:00

ယမန္ေန႔တစ္ေန႔က စာေမးပြဲေၿဖခါနီး စာဖတ္ရင္းနဲ႔ ဦးေႏွာက္ကို အနားေပးတဲ့အေနနဲ႔ ခဏတၿဖဳတ္ သီခ်င္းနားေထာင္ဖုိ႔ ယူက်ဳပ္ကို ၀င္လုိက္တာမွာ ဟိုရွာဒီရွာ ရွာရင္း ဒီclipေလးကို expert village က တင္ထားတာကို ေတြ႔ရလုိ႔ တင္ဖုိ႔ စဥ္းစားမိလိုက္တာပါ။

ရာမာယန ဇာတ္ေတာ္က ဘုရားေလာင္းရာမေနရာမွာ သရုပ္ေဆာင္သူက နုိင္နင္းေအာင္ ထိန္းသိမ္းရမယ့္ ကကြက္ကၾကိဳးေတြကို အနည္းငယ္သင္ၿပေပးထားတဲ့ clip ပါ။ ခက္ခဲနက္နဲတဲ့ ရာမအကကို ဒီေလာက္တိုတုိနဲ႔ ကလုိ႔ရမွာ မဟုတ္လုိ႔ ဒီclipမွာ အၿမည္းသေဘာပဲ ပါမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

ဇာတ္ကသင္တာ ဘာထူးၿခားလုိ႔လည္း ဆုိေပမယ့္ ဒီclipက နုိင္ငံၿခားမွာအေၿခစိုက္တဲ့ channel တစ္ခု တင္ထားတဲ့ သင္ခန္းစာclip မို႔ မွတ္မွတ္ရရ တင္လုိက္တာပါ။

clip ကို ဒီမွာ ယူပါ။ (.flv ပဲမို႔လိ႔ု real player နဲ႔ပဲ ဖြင့္လုိ႔ရမွာပါ)

=========================================================

ဘုရားေလာင္း ရာမရဲ႕ဇာတ္ေၾကာင္းကို ေစာ္ေၾကာတဲ့ ဇာတ္ေတာ္တစ္ဆူၿဖစ္တဲ့ ရာမယန ဇာတ္ေတာ္ဟာ အမွန္ေတာ့ ဟိႏၵဴရိုးရာကေန ဆင္းသက္လာခဲ့တာပါ။ ဗမာဘုရင္မင္းတစ္ပါးလက္ထက္မွာ မင္းၾကီးပ်င္းရိေတာ္မူလို႔ အနုပညာရွင္ အမတ္ၾကီးက ေရႊနားေတာ္သြင္း ခင္းက်င္းကၿပမယ္ဆုိၿပီး ေရးသားတင္သြငး္ခဲ့ပါတယ္တဲ့။ (ဘယ္မင္းနဲ႔ ဘယ္အမတ္လည္း လာမေမးနဲ႔။ ေမ့သြားၿပီ။ အခုဟာေတာင္ မွတ္မိေနတာ ကံေကာင္း)

မနိွုင္းေကာင္း မနွိုင္းအပ္ ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ဒီေခတ္ စက္နဲ႔လွိမ့္ထုတ္ထားသလို ထြက္လာတတ္တဲ့ ဘက္ဆဲလား စာေရးဆရာမေတြေရးတဲ့ အခ်စ္၀တၳဳေတြလို အၿခားတစ္ပါးေသာနုိင္ငံက အနုပညာအဆီအနွစ္ကို မွီၿငမ္းၿပီး ေရးသားထားတယ္လု႔ိ ဆိုရမွာေပါ့။

ဇာတ္ေတာ္ေနာက္ခံ အေၾကာင္းၿခင္းရာေက်ာရိုးကို နည္းနည္း မယဥ္ေက်းတဲ့ တမူကြဲအၿမင္နဲ႔ ေၿပာရရင္ေတာ့ ရာမမင္းသား ႏြားက်ၿပီး (ကန္ေတာ့ပါရဲ႕) သူတပါး မယားၿဖစ္ေတာ့မယ့္သူကို မ်ိဳးမတူဇာတ္ၿခားလက္ထဲ ပါမသြားရေအာင္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းၿပခ်က္နဲ႔ အလစ္သုတ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းဆုိပါေတာ့။ တစ္ဖက္က မေက်မနပ္ၿဖစ္လုိ႔ လိုက္လုရမွာ သူ႔မယားၿဖစ္ထိုက္တယ္၊ ငါ့မယား ၿဖစ္ၿပီးသားနဲ႔ ရန္ၿဖစ္ၾကလုိ႔ ဒီဇာတ္လမ္းေပၚေပါက္လာရတယ္ပဲ ဆိုရင္ မမွားေလာက္ပါဘူးေနာ္။

ေၿပာရင္းနဲ႔ ဘယ္ေတြ ေရာက္ကုန္မွန္းေတာင္ စာေရးသူကိုယ္တိုင္မသိေတာ့ပါဘူး။ လြန္တာရွိ ၀ႏၵာမိပါေနာ္။ ဒီလို ဇာတ္ေတာ္ အေက်ာ္အေမာ္ကို အေပၚကလို ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း ဘယ္ေတ့ာမွ မေ၀ဖန္သင့္ဘူးဆုိတာ စာဖတ္သူကို နမူနာေလးၿပရံုရယ္ပါ။

အတိုခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဗမာရိုးရာ ဇာတ္ေတာ္ကၾကိဳးကို တိုင္းတပါးက သင္ခန္းစာအၿဖစ္ရိုက္ၿပီး တင္ထားတယ္ဆုိတာကို ၿပခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ။ စာဖတ္သူမ်ား နားလည္ေပးနုိင္ၾကပါေစ။

ခုိင္မာလာ ႏွင္းဆီ...

2009-02-11T04:02:00.000-08:00

ခုတေလာ ဘာမုဒ္၀င္ေနတယ္မသိပါဘူး အရင္ေခတ္က သီခ်င္းေတြနဲ႔ လူမွန္းသိတတ္စက အေမနဲ႔အတူ နားေထာင္တဲ့ သီခ်င္းေတြကို ၿပန္ၿပန္နားေထာင္ေနမိပါတယ္။ အဲလို ၿပန္နားမေထာင္မိခင္က စိတ္ထဲမွာ ထင္ထားတာက အခုေခတ္ေပၚ သီခ်င္းေတြပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ခပ္ရိုင္းရိုင္းဆိုၾကတာလုိ႔ပါ။ အခု အရင္က သီခ်င္းေတြကို ၿပန္နားေထာင္မိေတာ့မွ ဘယ္နွယ့္ဟုတ္ရပါလိမ့္။ အရင္တုန္းက သီခ်င္းေတြကလည္း သူ႔ေခတ္နဲ႔သူေတာ့ ယဥ္ယဥ္ေလးရုိင္းၾကတာ သြားေတြ႔လုိက္ပါတယ္။

မယံုဘူးလုိ႔ ၿငင္းခုန္ခ်င္ပါသလား စာဖတ္သူ။ ဒါဆုိ ဗမာ့classic စစ္စစ္ ခိုင္မာလာနွင္းဆီ သီခ်င္းကိုပဲ ၾကည့္လုိက္ပါ။

ပ်ဴငွာဟန္ေၾကာ့ရီ ခ်ဴရွာၿပန္ေတာ့သည္... မူယာသဏၠန္တေမာ့ေမာ့နဲ႔ တင့္တယ္လွသည္..
တအားေမႊးၾကဴစရာ အားေပးလူတကာ မ်ားၿပားလွသည္...
အားရၾကည္သာ စကားအလွသီကာ ခ်ီးက်ဴးၾကသည္....

တဲ့.... ကဲ၊ မေၿပာဘူးလား။ အရင္ေခတ္က သီခ်င္းေတြ ရိုင္းပါတယ္လု႔ိ။

မိုင္ လိုက္ဖ္ ၀တ္ဒ္ ဆပ္ခ္ ၀သ္ေအာ့က္ထ္ ယူ

2009-02-10T08:49:00.000-08:00

ဒီ အမ္တီဗီကို ရပ္ေ၀းေၿမၿခားမွာ ေနထိုင္သူ၊ ခင္မင္ရတဲ့ သယ္ရင္း ေရေၿမြ(နဂါးမဟုတ္)က ရွဲလိုက္တာပါ။ သူကေတာ့ ဘယ္လုိအေၾကာင္းအရာေတြ ေတြ႔ၾကံဳေနလုိ႔ ဘယ္လုိမုဒ္ေတြ၀င္ေနတယ္ မသိ အေတာ္ ၾကိဳက္နွစ္သက္ပါသတဲ့။

ယူက်ဳပ္မွာ ၀င္ၾကည့္မိၿပီး စာေရးသူကိုယ္တိုင္ကလညး္ သေဘာက်မိတာေၾကာင့္ တင္လိုက္တာပါ။

သယ္ရင္းေရာ၊ စာရွုသူမ်ားေရာ၊ စာေရးသူကိုယ္တုိင္အပါအ၀င္ အားလံုး အရာရာတိုင္းမွာ အဆင္ေၿပေခ်ာေမြ႔ၾကပါေစ လို႔...

Real Player နဲ႔ဖြင့္မွ ရပါတယ္။

မနက္ၿဖန္ စာေမးပြဲရွိလို႔ထင္ပါရဲ႔ blog ခ်ည္းပဲ တင္မိေနပါတယ္။ :D

အမဲကင္ ၾကပ္တိုက္ေၾကာ္

2009-02-10T08:36:00.000-08:00

စာဖတ္သူ တစ္သက္မွာ အမဲေၾကာ္ေကာင္းေကာင္းေလးကို ကိုုယ္တုိင္ၿပဳလုပ္ စားေသာက္ဖူးပါသလား။ မစားေသာက္ဖူးဘူးဆုိရင္ၿဖင့္ သူမ်ားၿပဳလုပ္ထားတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေလးနဲ႔ လမ္းညႊန္ခ်က္ေလးကို ဒီမွာတင္ပဲ ရယူသြားပါ။

ဒီမွာ နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ပါ။

အရိုး ၏ ဥ

2009-02-10T03:32:00.000-08:00

စာဖတ္သူမ်ား မၿပံဳးပဲ ၀ါးလံုးကြဲရယ္ရတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ေရးသားသီဆိုတတ္တဲ့ ေတးေရး ေတးဆို အရိုးကို သိၾကမွာပါ။

အခု အစ္မမ၀ဏ္က ေပးပို႔လာတဲ့ အရိုးရဲ႕ သီခ်င္းေခြ အသစ္ထဲက ဥ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ေ၀မွ်ပါရေစ။ စာဖတ္သူမ်ား ဟာဒရႊင္ၿပံဳး နွလံုးေအးနိုင္ၾကပါေစ။

=============================================

ဒီမွာ ယူပါ။

မိန္းကေလးမ်ား သတိထား လိုက္နာဖြယ္ရာ ၁၀ ခ်က္

2009-02-10T01:09:00.000-08:00

ဘာရယ္ မဟုတ္ မယံုရင္ ပံုၿပင္လုိ႔မွတ္။..သူမ်ားေၿပာသြားတဲ့ ၾကားဖူးနား၀ေလးကို တင္ရတာပါ။ အဖြဲ႔အႏြဲ႔ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ပါ။
===========================================

၁။ မိမိအား စတင္ ခင္မင္ခြင့္ေတာင္းဆိုၿခင္း၊ ဖုန္းေခၚဆိုၿခင္း၊ လာေရာက္စကားေၿပာဆိုၿခင္း မရွိခဲ့ပါက ထိုသို႔ေသာ သူမ်ိဳးအား ေမွ်ာ္လင့္မေနပါနွင့္။ အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္းပါသည္။ အၿခားသူကို စဥ္းစားေရြးခ်ယ္လိုက္ပါ။

၂။ ရည္းစားသနာအား ေဘးတြင္ထားကာ မိမိအား မ်က္လံုးကစားသူမ်ားကို ေယာင္လို႔ပင္ လွည့္မၾကည့္ပါေလနွင့္။ ဇက္ခိုင္ေနသေယာင္ေယာင္ၿဖင့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ပါမွ ထိုထိုသူတို႔၏ ရည္းစားသနာတုိ႔မွ ပစ္လႊတ္လိုက္ေသာ အမုန္းစက္ကြင္းကို ကင္းလြတ္နုိင္ေပမည္။

၃။ မိမိအား သေဘာမွန္ၿဖင့္ ေလးစားခင္မင္ေသာ ေယာက်္ားေလး သူငယ္ခ်င္းတဦးအား တစ္စံုတစ္ရာေသာ အေရးအေၾကာင္းၿဖစ္ေပၚလာပါက အကာအကြယ္ရရွိရန္အလို႔ငွာ သူ၏နာမည္အား အလြဲသံုးစားလုပ္ခြင့္ကို ၾကိဳတင္ ရွင္းၿပေၿပာဆို ေတာင္းခံထားပါေလ။

၄။ ရည္းစားသနာအား ငုတ္တုတ္ထားကာ မိမိအား အမူပိုပို ေထြရာေလးပါး စကားေဖာင္ဖြဲ႔ကာ ကလူ၏သို႔ ၿမဴ၏သို႔ ၿပဳလုပ္ေနပါက အၿမန္ဆံုးနညး္ၿဖင့္ ေရွာင္ရွားပါေလ။

၅။ ရည္းစားသနာရွိပါလ်က္နွင့္ မိမိအား ဖုန္း၊ မက္ဆင္ဂ်ာ နွင့္ အၿပင္ေလာကတို႔တြင္ လာေရာက္ကာ ၂၄နာရီ ၇ရက္ စကားေၿပာဆိုေနပါက မိမိအေပၚ ထိုသူ၏ အၿမင္ကို ၿပန္လည္သံုးသပ္ရန္ လိုအပ္ေနေပၿပီ။

၆။ မိမိ၏ ခ်စ္သူက မိမိ္အား သူ၏မိန္းမမိတ္ေဆြမ်ားနွင့္ မိတ္ဆက္ေပးမည္ဟုဆုိပါက မည္သို႔မည္ပံု ရင္ဆုိင္ရမည္ကို ၾကိဳတင္စဥ္းစားထားပါေလ။ ထိုသူတို႔သည္ သူ၏ တစံုတ၇ာ အေရးပါေသာ မိတ္ေဆြမ်ားၿဖစ္နိုင္သကဲ့သို႔၊ မိမိနွင့္ေနရာတူ ရာထူးတူၿဖစ္သူမ်ားကို လူလည္က်ကာ မိတ္ဆက္ေပးၿခင္းလည္း ၿဖစ္နုိင္ေသာေၾကာင့္ပင္။ (တစံုတရာ အေရးပါသည္ကို ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါ။ မိမိထက္ ပိုရ်္ သို႔ မိမိကဲ့သို႔ပင္ အေရးပါသည္ကိုေတာ့ ခြင့္မလႊတ္ပါေလနွင့္။)

၇။ ေယာက်္ားတုိ႔သည္ ေသခ်ာပိုင္နုိင္စြာ လက္၀ယ္ရရွိၿပီး ပစၥည္းတို႔အား ဖ်ာလုိခင္းကာ နင္းတတ္သည္ဟု ေရွးစကားမ်ားက ဆိုအပ္ေလသည္။ သို႔ေၾကာင့္ မိမိအား တရွိဳက္မက္မက္ ခ်စ္ခင္ၿမတ္နိုးေသာေၾကာင့္ နွစ္ဥိးနွစ္ၿဖာေသာအက်ိဳးအတြက္ တစိုက္မတ္မတ္ ရပ္တည္ေပးမည့္သူ မဟုတ္ပါက ထိုသူနွင့္ ယဥ္တြဲမည့္အစား မိမိကုိယ္ကိုမိမိ ဆံုးမကာ သီလရွင္သာ ၀တ္လိုက္ပါေလ။

၈။ မိမိအား ၿမတ္နိုးၾကင္နာပါရေစဟု နွုတ္မွ ဖြင့္ဟေၿပာဆိုေတာင္းခံၿခင္း မရွိေသးေသာ ေယာက်္ားအား အေတြးအၿမင္ထဲမွ ထုတ္ပယ္ထားပါေလ။ သူသည္ မိမိအား အတည္တက် စိတ္၀င္စားၿခင္း မရွိနုိင္ေပ။ ထိုသူမ်ိဳးအား မိန္းကေလးမ်ား အထူးသတိထားရ်္ ေရွာင္ေလ။

၉။ အၿခားတပါးေသာ မိန္းကေလးမ်ား၏ ရည္းစားသနာမ်ားမွ မိမိအား စိတ္၀င္စားခဲ့လွ်င္ ေရွာင္ရွားပါေလ။ လူ႔စိတ္သည္ ေမ်ာက္စိတ္ကဲ့သုိ႔ပင္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေၿမၿပင္ေပၚမွ ေၿပာင္းဖူးေစ့ကို မက္သကဲ့သို႔ လက္အတြင္းမွ ေၿပာင္းဖူးေစ့အားလညး္ လႊတ္နိုင္ဖုိ႔ ခဲယဥ္းေလသည္။

၁၀။ မည္သည့္ အေၾကာင္းအၿခင္းရာတြင္မဆို မိမိ၏ စိတ္ကို မိမိ နုိင္နင္းေအာင္ ထိန္းသိမ္းနုိင္ေစ။

==============================================================

MC Hammer Christmas

2008-12-26T20:51:00.000-08:00

I know Christmas is over. But this is just so cool.. You guys know the song "Can't touch this" by MC Hammer right? The song that Drew Berrymore, Cameron Diaz and Lucy Lu danced in the first scene of Charlie's Angels: Full Throttle. Yea.., this x-mas video is like a new version of the MC Hammer's MTV itself.

One of my friends sent this ecard on X-mas. I still can't stop myself from laughing whenever I watch it, even though it might be a 100th time. So I thought, I'd keep a record of it on my own blog. LOL..

Here it is.. Enjoy! (Thanks Nagar! for the card.)

=

Two Thousand Eight's Christmas

2008-12-26T01:54:00.000-08:00

So, yea... Yesterday was Christmas.

What did I do? Nothing!.... Wait, no no.. let me think.. hmm....... yea, pretty much nothing..

Oh yeah yeah.. there's this one thing... I stayed out whole night till 7am.. :P Can you call it something? Its something, right? Anyway, moving on to the actual event...

We didn't really plan it to be a whole-night outting. At first, it was supposed to be a regular meet-up, chat, eat, go-home-bored kind of gathering. In fact, we planned exactly to do just that! But well... it kinda turned out to be something different.. (I said I thought I could call it something... didn't I?)

We were supposed to meet in Orchard at 7pm sharp.. yeap, and we were late for 18 minutes oops! :P.. But we had to wait for zym for 'bout 30 minutes. So, I guess we were early?? :P Ho ho ho! (Is it appropriate to laugh like that? :D)

Orchard road was so crowded that we literally had to find spaces to walk on. So, we struggled ourselves out of the flowing crowd into the KFC nearby to buy dinner.. and we walked for quite a while along the Orchard road to find a quiet-and-vacant-enough place for all 3 of us to sit and eat in peace. It was starting to get really tiring, not to mention the boredom sipping in bit by bit.. Then suddenly we lost sight of each other in the crowd. I found sis MNA back but we couldn't find the little junior, ZYM(ကေလးထိန္းရတာ တယ္မလြယ္ပါလား..)Yeap, that's the little guy on the left.. you see? That kid thinks he's all grown-up. Actually he's 2 1/3 years junior than me. A kid is a kid is a kid is a kid.. ဘူးထြားဟားဟား..[*me virtual ေခါင္းေခါက္ ZYM.. ၿငိမ္ၿငိမ္ကိုမေနဘူး..] (just kidding :P )

We couldn't find any place to sit untill we get to a park with a landmark that says youth-council or something, where some teens were skate-boarding. We ate there.

I finished first (as always) and started taking pictures around the area while they were still eating and talking. It seemed like both of us were enjoying x-mas night while zym was growing sulky and dangerous towards a guy sitting on a bench near the skateboarding ground.See the murderous look? Sis MNA couldn't stop laughing when she saw the pic. LOL..

So, they were still eating while I took a couple of pictures of the surrounding and myself (with their kind help).This is the 111 bus turned landmark, near the benches that we sat. It looked cool enough. The door might open in day-time. I don't know for sure. It was closed when we were there.

Its us. The original picture is so dark that I couldn't adjust the brightness/contrast. So just thought of turing it into something else then. The emphasis on this pic is the lion on the background. Coz' its darn beautiful, don't you think?

I couldn't find anything much to photograph till I got this idea to snap-shot my own shadow on the bus. And.. vuala!

Trimmed the original picture to cut off the unnecessary items on the sides coz' the main emphasis should be the bus and the shadow, so.. :)
Yea, I know it's nothing.. but well, it's something to remember by.

(This is the end of part 1.)

Two Thousand Eight's Christmas II

2008-12-26T01:53:00.000-08:00

I was happily walking around half-jumping on the grass and taking crappy pictures here and there, while sis MNA and ZYM were talking. Some kids were playing fireworks on the other end of the field. It seemed quite fun. I had to delete their pic at 3 am coz there wasn't enough memory.

Anyways, back to the event...

After a while, we got bored and ran out of things to talk about, and decided to walk back along Orchard road. I took a few pictures of the lightings on the way.
This is a nice one. Look at the Merry Christmas signboard.. It looked much better outside. But my photography skills are limited.. so :PA decoration of a lamp-post on the platform. Again, this looks much better outside.
On our way back to MRT, we walked across an underpass. This is them walking in front. :P..

I was already a bit tired (those damn shoes!), although quite happy. လူလညး္ စုတ္ၿပတ္သတ္ ေခၽြးသံတရႊဲရြဲ.. not to mention being ၀တုတ္ၿပဲ... lol.. So, I လိမ့္လိမ့္ လိမ့္လိမ့္ walked like a ball..

So, we walked and took pictures, walked and took pictures and walked.. It was around 10 when we were walking back to the MRT and all of us didn't want to go home just yet. At a nearby shopping mall, I saw the sign "cathy" and suggested on catching a late-night show since non of us would have to get up early the next morning. So, we did.

Chose to watch this movie, the nearest one that we could get seats.
The show was on 11:15 and we still had time to look around the mall, but since we were exhausted (been walking since 9:15), all decided to take a break, sit and wait. lol..

So.. we waited. This is us waiting in the lobby. I never thought I'm that fat. My god! Eeeek.

Oh, seems like it's seating now.. yeap. Time to get inside.
The movie was interesting enough, although it's a remake. The effects are ok, but not 1st-rate ok. The actors are 1st-rate ones. The story is a typical sci-fi about an alien invasion & them being way too powerful than us. There's just one thing that bugs me. What happened to all the destroyed buildings? Did they rebuild it? Or did the alien "undo" everything before he went back? All in all, I liked the movie.

(End of part II)
=

Two Thousand Eight's Christmas III

2008-12-26T01:52:00.000-08:00

This is the final continuance of the last two post.

After resisting the urge to sleep in the movie theater, we walked out of the already closed mall onto the road. We felt tired and sleepy and wished we were home tugged up in our own beds during the movie time, but that all went away the moment we walked out of the cinema. May be it was the cold that made us sleepy coz it was sizzling cold in there. It was 1 am by then.

So, we sat at the nearest bus station, waiting for the bus. There wasn't any buses left anymore, but only the night rides. We could have went home but well, thought we could keep on walking around taking photographs, since there wasn't much people around anymore (though there were some still) and the lights were still on. So, we decided to walk on along Orchard...

This was the road with all the lights on and only taxis driving along it. It seemed so dangerous (since most of the taxis were speeded up.)

Saw this dazzling chritstmas tree in front of a building (I forgot the name.) It was the best tree I saw that night.
We walked pass this huge poster of the current hit movie "Twilight". I love the books, but I don't like the movie much. By then, I was getting bored of walk-&-talk routine so, had to borrow zym's ipod to listen. The instant I put on the earphones, I found out that his taste of music is 0% similar to mine.

We kept on walking along the road untill we got to this place. It was such a dreamy castle(?) that I just had to go in and take a picture of it. It was so grand and beatiful that even without the decorations and lights, it'd still be the most beautiful building I saw that day.

We couldn't walk further from that building since there seemed to be nothing to look at anymore, no lights, nothing. So, we walked back to find a place to sit.

That was where we sat for a while, untill we felt like we needed to drink some coffee. It was a peaceful enough place. There was a McDonalds nearby. We sat there coz' we didn't want to walk far if we feel like eating again. :P. The tree there was elegant and simple enough. sis MNA and zym were talking while I was listening to ipod (not mine:P) and feeling nostalgic though there wasn't anything to feel nostalgic for. May be it was the songs.

I dropped my camera and it cracked a bit. Thank god, it didn't fall into water. There was a mini waterfall nearby. I was extremely sleepy and very very tired. After a while, we went to McCafe near Shaw Centre to get a cup of coffee.
It was still somewhat crowded at McCafe when we got there. sis MNA took black coffee, zym ordered cappicino and I asked for iced latte. We bought a piece of cheese cake to nibble on also.
Hmm... my iced latte... If it's coffee, it's gotta be cold. Not that I hate hot coffee or anything.

Both Sis MNA's long black and zym's cappicino came in these cups. I don't know how they managed to drink hot coffee. I was sweating like a pig and thirsty like a rabies-infected dog.

Forgot to take a pic before we started devouring this tiny little piece of cheese cake. LOL.. I like Mc cheese cake better than the library coffee shop's ones.
sis MNA eating the yummy cheese cake.... She seemed to like it.

That's zym. On ipod, sulky like he always seems to be. He said its his normal behaviour. But I think it's the songs.That's me sipping my Latte. It was too white. I could taste the milk more than the coffee. Didn't really mind coz' I was so darn thirsty.

That's us before we went back home. I took this picture with the last space left in the camera.

After being able to take zym off from ipod with extreme talkativeness and non-stop questions, we kept on talking nonsense till we felt like sleeping on the table.

It was a great night. I laughed heartily after a long time... Thanks sis MNA and lil bro zym.

Merry X-mas and Happy New Year 2009 to you all!!
=

သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန႔ ကုသိုလ္

2008-10-13T23:13:00.000-07:00

ဒီေန႔ ဟာ သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန႔မို႔လို႔ စာေရးသူက စာတစ္ပုဒ္ အထူးတလည္ ေရးဖုိ႔ ဆႏၵရွိမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာသာတရားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့စာမ်က္နွာကို ေရးဖို႔အတြက္ စာေရးသူမွာ လံုေလာက္တဲ့ ဗဟုသုတနဲ႔ ေ၀ဖန္ဆင္ၿခင္မွဳ မရွိခဲ့ မရွိေသးတဲ့အတြက္ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ပါ၀င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကိုပဲ တိုက္ရိုက္ ကူးယူေဖာ္ၿပေတာ့မယ္လို႔ အၾကံၿဖစ္မိပါတယ္။

စာေရးသူ ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ စာအုပ္ကေတာ့ သာသနာေတာ္ ထြန္းကားၿပန္႔ပြားေရးဦးစီးဌာနက ထုတ္ေ၀လုိက္တဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ၀င္ေကာင္းတစ္ေယာက္ဆုိတဲ့ စာအုပ္ပါ။ ေရးသားဖုိ႔ ရာထားမိတာကေတာ့ သံသရာဟူသည္ အဘယ္နည္း ဆိုတဲ့ စာပိုဒ္မွ ရဟႏၱာ အရွင္ နာဂေသန ႏွင့္ မိလိႏၵမင္းၾကီးတို႔ရဲ႕ အေမးအေၿဖ (စာ ၂၄၅) ပါပဲ။ သိၿပီးသား ဖတ္ၿပီးသားဆုိရင္ေတာ့ၿဖင့္လညး္ သည္းခံေပးၾကပါလုိ႔။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

=============================================================

ကွ်္ဘ၀ ကွ်္ဘံုမွ ရုပ္နာမ္ တစ္စံုတစ္ရာ မေၿပာင္းေရႊ႕ပဲ ဟိုဘ၀ ဟိုဘံု၌ ပဋိသေႏၵေနနိုင္ပံုကို မိလိႏၵာပဥွာတြင္ ကွ်္သို႔ ဆုိထား၏။

အရွင္ နာဂေသန ။ ။ မင္းၿမတ္- ဥပမာကား တစံုတေယာက္ေသာ ေယာက်္ားသည္ မီးတိုင္တစ္ခုမွ မီးတိုင္တစ္ခုကို ညွိထြန္း၏။ မင္းၿမတ္ အသို႔နညး္။ ထိုမီးသည္ ထိုမီးတိုင္မွ ေၿပာင္းေရႊ႕သြားသေလာ။

မိလိႏၵမင္း ။ ။ အရွင္ဘုရား - မေၿပာင္းေရႊ႕ပါ။

အရွင္ နာဂေသန ။ ။ မင္းၿမတ္ - ကွ်္အတူပင္ ကွ်္ဘ၀မွ တစံုတရာ မေၿပာင္းေရႊ႕ပဲ ပဋိသေႏၵၿဖစ္၏။

မိလိႏၵမင္း ။ ။ ထို႔ထက္ အလြန္ ဥပမာ ၿပဳပါဦးေလာ့။

အရွင္ နာဂေသန ။ ။ မင္းၿမတ္ - သင္မင္းၿမတ္သည္ ငယ္စဥ္က ကဗ်ာဆရာထံမွ တစံုတခုေသာ ကဗ်ာကို သင္ဖူးေၾကာင္း မွတ္မိပါ၏ေလာ။

မိလိႏၵမင္း ။ ။ အရွင္ဘုရား - မွတ္မိပါ၏။

အရွင္ နာဂေသန ။ ။ မင္းၿမတ္- အသို႔နည္း။ ထုိကဗ်ာသည္ ဆရာထံမွ ေၿပာင္းေရႊ႕လာသေလာ။

မိလိႏၵမင္း ။ ။ အရွင္ဘုရား - မေၿပာင္းေရႊ႕ပါ။

အရွင္ နာဂေသန ။ ။ မင္းၿမတ္ - ကွ်္အတူသာလွ်င္ ကွ်္ဘ၀မွ တစံုတရာ မေၿပာင္းေရႊ႕ပဲ ဟိုဘ၀၌္ ပဋိသေႏၵ စြဲယူ၏။

သို႔ၿဖစ္႐်္ တစ္ဘ၀မွ တစ္ဘ၀သို႔ ေၿပာင္းေရႊ႕႐်္ သံသရာလည္ပတ္ရာတြင္ ကွ်္ဘ၀ကွ်္ဘံုမွ ရုပ္နာမ္နွင့္ ဟိုဘ၀ ဟိုဘံုမွ ရုပ္နာမ္သည္ ထပ္တူထပ္မွ် လံုး၀ တူသည္လညး္ မဟုတ္၊ တကြဲတၿပား လံုး၀ ၿခားနားသည္လည္း မဟုတ္၊ ႏြားနုိ႔မွ နို႔ဓမ္းစသည္ ၿဖစ္ရာတြင္ ႏို႔ဓမ္းသည္ ႏြားနုိ႔ မဟုတ္ေသာ္လည္း ႏြားနို႔နွင့္ အေၾကာင္းမကင္းသကဲ့သုိ႔ ထုိ႔အတူပင္ ကွ်္ဘ၀မွကွ်္ဘံုမွ ရုပ္နာမ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဟိုဘ၀ဟိုဘံုမွာ ရုပ္နာမ္အက်ိဳးတရား ၿဖစ္ေပၚရၿခင္း ၿဖစ္သည္။

================================================

မိေ၀း ဘေ၀း နိုင္ငံရပ္ၿခားမွာ ေရာက္ရွိေနတဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သီတင္းကၽြတ္မွာ ၿပဳလုပ္ေနက် ကုသိုလ္မ်ားကို အလြယ္တကူ မၿပဳလုပ္နို္င္တဲ့အတြက္ အခု ေဖာ္ၿပထားတဲ့ အေမးအေၿဖကို သီတင္းကၽြတ္ကုသိုလ္မ်ားထဲက တစ္ခုအပါအ၀င္အၿဖစ္ တင္ဆက္လိုက္ရပါတယ္။

က်န္းမာ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။

Thanks but...

2008-10-08T05:15:00.000-07:00

ဒီပို႔စ္ေလးကိုတင္ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းက ေၿပာခ်င္တာေလးေတြရွိလို႔ပါ။ စာေရးသူရဲ႔ စာပိုဒ္ေတြကို ေ၀ဖန္နုိင္ပါတယ္၊ အၿမင္ဖလွယ္နိုင္ပါတယ္။ ကြဲလြဲၿငင္းခုန္ၿခင္းကိုလည္း စာေရးသူကိုယ္တိုင္ကိုက နွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ကို အားေပးၿပဳလုပ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေ၇းကိုယ္တာအရ ေစာ္ကားတာနဲ႔ ကဲ့ရဲ႕တာကိုေတာ့ ခြင့္မၿပဳနုိင္ပါဘူး။

ဒီစာမ်က္နွာဟာ စာေရးသူရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္နွာၿဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူ တင္ဖုိ႔ ဆႏၵရွိတဲ့အရာကို စာပိုဒ္ေတြ အၿဖစ္ တင္မွာပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအရာေတြဟာ ညည္းတြားၿခင္း၊ ငိုေၾကြးၿခင္း၊ ၾကြား၀ါၿခင္း၊ မွ်ေ၀ၿခင္း ေတြ ၿဖစ္နုိင္သလို ဘာအေၾကာင္းရယ္မွ မရွိပါပဲ စိတ္လြင့္ပါးၿခင္းကို ကုစားဖုိ႔သက္သက္ စာမ်က္နွာေပၚေရာက္ေနတဲ့ စာပိုဒ္မ်ိဳးေတြကိုလည္း စာေရးသူဆႏၵ၇ွိရင္ တင္မွာပါပဲ။

စာရွဳသူသေဘာက်ေ၀ဖန္နုိင္တယ္ဆိုေပမယ့္ စိတ္ညစ္ညဴးၿခင္းကို ထြက္ေပါက္ေပးထားတဲ့ ဒီေနရာေလးမွာ ေရာက္ေနတဲ့ စာေရးသူရဲ႕ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ညည္းတြားၿခင္းေတြကို ေ၀ဖန္တယ္ဆိုတဲ့သေဘာမ်ိဳးပါသလိုလုိနဲ႔ ေငါ့ၿခင္း၊ စကားနာထိုးၿခင္းလိုမ်ိဳး အၿပဳအမူေတြကို ဒီစာမ်က္ႏွာေပၚမွာၿဖစ္ေစ အၿပင္မွာ လူကိုယ္တိုင္ၿဖစ္ေစ ၿပဳခဲ့ရင္ေတာ့ စာေရးသူက ၿပန္လည္ ေၿဖရွင္းဖုိ႔ အသင့္ရွိေနတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ၾကိဳတင္သတိေပးခ်င္ပါတယ္။

စာေရးသူ စိတ္ထြက္ေပါက္ေပးရာ ၿဖစ္တဲ့ ဒီေနရာေလးမွာ စာေရးသူ စိတ္ညစ္စိတ္ရွဳပ္တဲ့အခါတိုင္း ညည္းတြားတာေတြက မေတြ႔ၿမင္ခ်င္လုိ႔ ထြက္ခြာသြားမယ္ဆိုရင္လညး္ စာေရးသူမတားနုိင္ပါဘူး။ အဲဒီလိုပဲ နားလည္ေပးဖို႔ လည္း စာေရးသူမေတာင္းဆိုပါဘူး။ လူဆိုတာ ကိုယ္မၾကံဳဖူးသေရြ႕ နားလည္ေပးနုိင္ဖုိ႔ ခဲယဥ္းမွန္း စာေရးသူသိနားလည္ ထားလို႔ပါ။ စာေ၇းသူကိုယ္တိုင္လည္း လူတစ္ေယာက္မို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နည္းပါးတယ္လုိ႔ ဆိုနိုင္တယ္လုိ႔ ေၿပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ စာေရးသူကို နားမလည္ေပးနုိင္ရင္လညး္ ကိစၥမရွိတာမို႔ စာေရးသူ စိတ္မဆိုးပါဘူး။

စာေရးသူ မရိုင္းစိုင္းတတ္ပါဘူး။ သို႔ေပမယ့္ လုိအပ္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခုခံတတ္ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
=========================================

စာေမးပြဲ

2008-10-06T06:00:00.000-07:00

ဒီေန႔ သိပ္မေၿဖနုိင္ပါဘူး။ အကုန္ေတာ့ ေၿဖခဲ့လုိက္ေပမယ့္ ေက်ာင္းကို ေနာက္က်မွေရာက္သြားတာရယ္၊ အေတြးေခ်ာ္ၿပီး essay တစ္ပုဒ္ကို ေခ်ာ္ေတာေငါ့ၿပီး ေ၇းထားတာ တစ္မ်က္နွာေလာက္ရွိမွ ေသခ်ာစဥ္းစားမိလုိ႔ အစကၿပန္ေရးရလုိ႔ အခ်ိန္မရၿဖစ္သြားၿပီး Q&A multiple choice ေလးပုဒ္ မေၿဖလုိက္ရပဲ က်န္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တစ္ညလံုးထေနရက္နဲ႔ စာေသခ်ာ မဖတ္ပဲ အင္တာနက္ေပၚ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ေနတဲ့ ကုိယ့္အၿပစ္နဲ႔ကိုယ္မို႔ ဘာမွမညည္းေတာ့ပါဘူး။ အရင္တုန္းက ကုန္းရုန္းဖတ္ထားတာေလးေတြက ဒီေန႔မွာ ဖာဖာေထးေထးေလးၿဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးလိုက္လုိ႔ အဆင္ေၿပသြားတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာပါ။

တကယ္ေတာ့လညး္ စာေမးပြဲဆုိတာ စာဖတ္တဲ့သူေတြအတြက္၊ ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာကို တည့္တည့္မတ္မတ္လုပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအတြက္ မခက္ခဲပါဘူး (ဟုတ္ကဲ့၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဲဒီလို ေက်ာင္းသားမ်ိဳး မဟုတ္မွန္းသိလုိ႔လညး္ သိပ္၀မ္းမနည္းေနေတာ့ပါဘူး)

ေသခ်ာေၿဖမယ္ဆိုၿပီး အရင္ကတည္းက ၾကည့္မိသလိုလိုရွိထားတဲ့ biochem ေန႔တုန္းက နားတစ္ဖက္က external ear ေယာင္ေနလုိက္တာတ ရိပ္ရိပ္မူးၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္ ယိုင္ေနလု႔ိ ေနာက္ တစ္batch နဲ႔မွ ေရာေၿဖမယ္ဆိုၿပီး စာတင္လိုက္ပါတယ္။ ညေနဘက္ နည္းနည္းသက္သာသြားမွ ေဆးခန္းကို သြားလိုက္ရပါတယ္။ သြားေၿဖခဲ့ရင္ ေၿဖလုိ႔ရမွာေပမယ့္ အဲဒီေန႔က မူးေနပံုမ်ိဳးနဲ႔ အာရံုစူးစိုက္မွဳနည္းပါးမွာရယ္၊ စိတ္မရွည္ပဲ ၿဖစ္သလို လုပ္ခဲ့မိမွာရယ္နဲ႔ အမွားေတြ ေၿဖခဲ့မိမွာရယ္ေတြကို စိုးရိမ္လုိ႔ပါ။ အမွတ္နည္းနည္းနဲ႔ record ထဲပါသြားတာထက္ ေနာက္က်မွ result ရတာက ပိုၿပီး ခံရသက္သာတယ္လုိ႔ ၿမင္မိပါတယ္။

ေနာက္တစ္ဘာသာ Reproductive Biology & Embryology ကုိေတာ့ အေသ က်ားခဲႏြားလဲ စာၾကည့္သြားမွ ၿဖစ္ပါေတာ့မယ္။

ကဲကဲ၊ ေၿပာေနၾကာတယ္။ ခုခ်က္ခ်င္းပဲ........

စာၾကည့္ေတာ့မယ္လုိ႔ ထင္သြားပါသလား စာဖတ္သူ။ အဟဲ.. မဟုတ္ရပါဘူး။ ခုတေလာ ဂြမ္းခ်င္သလိုလိုၿဖစ္ေနတဲ့ ကြန္ၿပဴတာအစုတ္ေလးကို ေလွ်ာက္ကလိထားတဲ့ လက္စေလးေတြ က်န္ေသးလို႔ ဆက္ကလိလုိက္ပါဦးမယ္။

ေနာက္တစ္ခုက အခုမွပဲ ရန္ကုန္မွာ စာအုပ္ရွားတယ္ဆိုတာကို အမွန္တကယ္လက္ခံလုိက္ပါၿပီ။ စာအုပ္မရွိဘူးမဟုတ္ပါဘူး။ ရွိပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ လုိအပ္တဲ့စာအုပ္မ်ိဳးကို ရွာလို႔ရဖုိ႔ဆိုတာ ဒီမွာနဲ႔ ယွဥ္လုိက္ရင္ အင္မတန္ခက္ခဲတယ္ဆိုတာကို လံုး၀ လက္ခံလုိက္ပါၿပီ။

ဒီေန႔ ေနာက္တစ္ခု သိလိုက္ရတာက ဘယ္ေလာက္ပဲ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္ေနေန၊ ဘယ္ေလာက္ပဲစိတ္တိုေနေန မ်က္နွာမွာ အၿပဳံးေလးတစ္ခုနဲ႔ အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ေနနိုင္ဖုိ႔ အေရးၾကီးတယ္လို႔ပါ။ (မနက္က စာေမးပြဲေၿဖအၿပီး သယ္ရငး္ေတြနဲ႔ မနက္+ေန႔လည္စာ ထြက္စားၾကရာမွာ စကားတစ္ခြန္းမွ မေၿပာပဲ ေငါင္ေနလုိ႔ အထင္လြဲတာ ခံရေတာ့မလို႔ပါ။ တကယ္ေတာ့ မအိပ္ရေသးလုိ႔ လူက ၿငီးစီစီၿဖစ္ၿပီး ဘာမွမစဥး္စားပဲ ေၿပာခ်င္ရာေၿပာမိသြားမွာစိုးလို႔ စကားမေၿပာပဲ ထိန္းထားတာကို အထင္လြဲခံရေတာ့မလုိ ၿဖစ္တာပါ။) သတိထားမိသြားလို႔ အတင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပင္လိုက္ေတာ့မွပဲ နည္းနည္းအဆင္ေၿပသြားပါတယ္။ နားလည္ေပးတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြမို႔လုိ႔ ေတာ္ေသးပါရဲ႕။

ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲဲ။

(ဒီလို ပုိ႔စ္ေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခ ုတင္ေနကတညး္က စာေမးပြဲ တြင္းမွာၿဖစ္ရက္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စိတ္လြင့္ေနတယ္ဆုိတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိလို႔ စိတ္ပ်က္ပါရဲ႕။)

======================================

လူသားဆန္ပါ။

2008-10-05T02:04:00.000-07:00

လူသားဆန္ပါတဲ့...

ေ၇းထားတဲ့ စာသားကို စာေရးသူဘာသာၿပန္ေတြးၾက္ည့္ေတာ့ အဓိပ္ပါယ္က ေတြးရင္းနဲ႔ မီးခိုးၾကြက္ေလွ်ာက္ၿဖစ္ေနေတာ့မယ့္ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ သိပ္ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း မေရးေတာ့ပဲ ဒီအတိုင္းေလးပဲ ၿမင္မိသလို ေ၇းပါေတာ့မယ္။

စိတ္ထဲေပၚလာတာေလးကို ေရးမလုိ႔ၾကံမိတာၿဖစ္တဲ့အတြက္ စာဖတ္သူအၿမင္နဲ႔လည္း တူခ်င္မွတူမွာၿဖစ္တဲ့အခါ မတူခဲ့ဘူးဆိုရင္လညး္ ၾကိဳက္သလိုေ၀ဖန္နုိ္င္ပါတယ္။

လူသားတစ္ေယာက္ၿဖစ္လာၿပီဆိုကတည္းက လူသားေတြနဲ႔ေ၀းရာမွာ အနက္ရွိဳင္းဆံုးအဓိပ္ပါယ္ကို ရွာမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ လူသားဆန္စြာပဲေနထို္င္ရင္း ဘ၀အဓိပ္ပါယ္ကို သင္ယူမလားဆုိၿပီး ဆံုးၿဖတ္ၾက၇ပါတယ္။ ဆံုးၿဖတ္တယ္ဆိုတာထက္ ဆံုးၿဖတ္ခြင့္ရွိတယ္လုိ႔ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။

လူသားေတြနဲ႔ ေ၀းရာမွာ ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၿပင္ပစိတ္အေနွာင့္အယွက္ကင္းကင္းနဲ႔ အသက္ရွင္ၿခင္းရဲ႔ အနက္ရွိဳင္းဆံုးအဓိပ္ပါယ္ဆိုတာကို ရွာေဖြဖုိ႔အသင့္ေတာ္ဆံုးလုိ႔ စာေရးသူက ၿမင္မိသလို စာဖတ္သူလညး္ လက္ခံမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ရွိရွိသမွ်အရာအားလံုးထက္ ထိန္းေက်ာင္းဖို႔ အခက္ဆံုးသည္ မိမိစိတ္ပဲလို႔ စာေရးသူက ဆုိခ်င္တယ္ဆိုရင္ မွားတယ္လုိ႔ ၿငင္းခ်င္ပါသလား။ အဲဒီစိတ္ကို နိုင္နင္းစြာ ကြပ္ကဲဖို႔အတြက္ ၿပင္ပပေယာက ကင္းလြတ္တဲ့ ဆိတ္ၿငိမ္ရာအရပ္ကို ရွာမွီးေနထိုင္တယ္ဆိုတာ သဘာ၀က်တဲ့အလုပ္တစ္ခုလို႔ စာေရးသူက ၿမင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုေရးသားမယ့္ အေၾကာင္းက အဲဒီလို ဆိတ္ၿငိမ္ရာကို ရွာမွီးဖို႔ တိုက္တြန္းမယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေရးတာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒီမွာပဲ ရပ္လုိက္ပါရေစ။

လူရယ္လုိ႔ ၿဖစ္လာၿပီဆိုရင္ၿဖင့္ လူ႔ဘ၀ရဲ႕ ရင္ဆိုင္ရၿမဲၿဖစ္တဲ့ အရာေတြအားလံဳးကို ေတြ႔ၾကံဳရင္ဆိုင္ၾကရမွာ လူသားတိုင္းအတြက္ ဓမၼတာပါပဲ။ အဲဒီလုိ ရင္ဆိုင္ၾကရာမွာ စိတ္တည္ၿငိမ္မွဳေလးတစ္ခု ရရွိၾကဖုိ႔ဆိုတာကေတာ့ ခက္ခဲပါတယ္။ စာေရးသူကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို တည္ၿငိမ္လြန္းတယ္လုိ႔ ထင္မိလုိ႔ ေရးေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္အၿမင္ကိုသာ ေဖာ္ၿပေနၿခင္းပါ။ စာဖတ္သူသိၿပီးသား အေၾကာင္းအရာေတြကို ထပ္ခါတလဲလဲေရးသလိုၿဖစ္ရင္လညး္ ၿဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္လညး္ သည္းခံေပးပါလုိ႔။

ေလာက သဘာ၀အရ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မနာလို ၀န္တိုၿခင္း စတဲ့ေကြ႔ေကာက္တဲ့လူ႔သေဘာေတြကို ရင္ဆုိင္ၾကရတာ လူ႔ေလာကရဲ႕ ထံုးစံၿဖစ္စဥ္ေတြပါ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ကင္းတဲ့ သူဆိုတာ မ၇ွိပါဘူး။ စိတ္တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္ၿခင္း အခ်ိဳးအဆအလိုက္ ကြာၿခားတာပဲရွိမွာပါ။

စာေရးသူ တစ္ေနရာမွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာသားတစ္ခုကို ၿပန္ေရးၿပခ်င္ပါတယ္။ လူဆိုတာ အသက္အရြယ္ၾကီးလာတိုင္း ရင့္က်က္လာတာမဟုတ္သလို၊ ရင့့္က်က္တိုင္းလညး္ ၿပည့္၀တယ္လုိ႔ ဆိုလုိ႔ ရတာမဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ အဲဒီစကားအေတာ္မွန္ပါတယ္။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အေထြေထြၿဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ဥိးခ်င္းစီရဲ႕ ပင္ကိုယ္သဘာ၀အလုိက္ ေဒါသၾကီးခ်င္လညး္ၾကီးမယ္၊ မနာလိုတရားအားၾကီးခ်င္လညး္ ၾကီးမယ္၊ ေမာဟေတြေ၀ၿခင္းမ်ားခ်င္လညး္ မ်ားမယ္၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကမွာပါပဲ။ အဲဒီလိုရွိၾကတဲ့ အထဲမွာမွ ကိုယ္ပိုင္ဗီဇနဲ႔ အေၿခအေနေပၚလုိက္ၿပီး အေၾကာင္းရင္းခံေတြ ကြဲၿပားခ်င္ကြဲၿပားၾကဦးမွာပါ။

ေဒါသၾကိးတဲ့သူေတြမွာလညး္ ကိုယ့္ကိုလာထိမွ ေဒါသထြက္တတ္တဲ့သူ ရွိရင္ရွိမွာၿဖစ္သလုိ မတရားတာၿမင္ရံုနဲ႔ကို ေဒါသထြက္တတ္တဲ့သူလညး္ ရွိခ်င္ရွိမွာပါ။ အလကားေနရင္းနဲ႔လညး္ ေဒါသတရားအားၾကီးလို႔ အခ်ဳပ္ခန္း၊ ေထာင္ စတာေတြမွာ ရာဇ၀တ္သားေတြ ၿဖစ္ေနၾက၇တဲ့သူေတြလညး္ ရွိမွာပါပဲ။ အဲဒီလိုပဲ ကိုယ့္ထက္ လူ႔အဆင့္အတန္းပိုၿမင့္ၿမင့္ေနရတယ္ဆုိၿပီး မနာလို၀န္တိုၿခင္း အားၾကီးေနတတ္တဲ့သူေတြ ရွိသလို၊ ကိုယ့္ထက္ပညာ၊ ဂုဏ္ သာတဲ့သူေတြကို မနာလိုတဲ့သူေတြလညး္ ရွိၾကတာပါပဲ။ ေတြေ၀မိန္းေမာၿခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလညး္ အေၿခအေနခ်င္းသာကြဲၿပားခ်င္ကြဲၿပားမွာေပမယ့္ လူ႔သဘာ၀အရ ေတြ႔ၾကံဳၾကရမွာခ်ည္းပါပဲ။ လူဆိုတာရယ္လုိ႔ ၿဖစ္လာရင္ ဒီသဘာ၀ေတြကို အနည္းနဲ႔အမ်ား ေတြ႔ၾကံဳခံစားၾကရမယ္လုိ႔ စာေရးသူယံုၾကည္ပါတယ္။

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဒီအရာေတြက လူ႔ေလာကထဲမွာ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ေနထိုင္ရင္ ေတြ႔ၾကံဳေနရမယ့္အရာေတြ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအရာေတြနဲ႔ မပတ္သတ္မေတြ႔ၾကံဳခ်င္ရင္လည္း မရပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္အတြက္လုပ္နိုင္တဲ့အရာကေတာ့ ဒီအရာေတြကို ကိုယ့္ဆီမွာ နည္းနိုင္သမွ် အနည္းဆံုးၿဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္ဖို႔နဲ႔ ဒီအရာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လာခဲ့ရရင္လညး္ ပရိယာယ္ၾကြယ္၀စြာရင္ဆိုင္နုိင္ဖုိ႔၊ ကိုယ့္ဆီကိုကပ္ပါလာမယ့္ ကံနဲ႔ အက်ိဳးဆက္လုိ႔ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ေတြ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ အရာ (ကိုယ္လုပ္လုိက္တဲ့ action တစ္ခု၇ဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ consequence reaction ေပါ့ေလ..) တတ္နိုင္သမွ်နည္းေအာင္ ေနတတ္ဖို႔ပါပဲ။

ကိုယ္လုပ္လုိက္တဲ့ အရာတစ္ခုေၾကာင့္ ၿဖစ္ေပၚသြားတဲ့ energy ဟာ ၿပန္လည္ အသံုးမၿပဳမခ်င္း မကုန္ဆံုးေသးပဲ ၇ွိေနသလိုပဲ ကိုယ္ၿပဳလုပ္လိုက္တဲ့ ကံကလည္း အက်ိဳးေပးမၿပီးမခ်င္း ရွိေနမဲ့အရာလုိ႔ စာေရးသူက ၿမင္မိပါတယ္။ အဲတာေၾကာင့္ အစကတည္းက မေကာင္းတဲ့အရာေတြကို မလုပ္မိရင္ ေနာက္ကေန အက်ိဳးဆက္ဆိုတာက လုိက္ပါလာစရာအေၾကာင္းလညး္ မရွိေတာ့ပါဘူး။ စာေရးသူေၿပာတာ မွားခ်င္ရင္လညး္မွားမွာပါ။ မွားတယ္ထင္ခဲ့ရင္လည္း ၾကိဳက္သလို ကြဲလြဲနုိင္ပါတယ္။

အဲဒီလိုပဲ ကိုယ္ေကာင္း၇င္ ေခါင္းဘယ္မွ မေရြ႕ဘူးလို႔ ယူဆၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာေကာင္းေအာင္ေနေနခဲ့ၿပီး ၿပင္ပမွ မိမိကို တိုက္ရိုက္လာေရာက္ပတ္သတ္ ထိပါးလာနုိင္တဲ့ action ေတြအတြက္ ၾကိဳတင္မၿပင္ဆင္ထားနိုင္ခဲ့ရင္လည္း ဒုကၡေရာက္နိုင္တယ္လုိ႔ စာေရးသူက ၿမင္မိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔ မိမိရဲ႕ စိတ္ကို မိမိၿပင္ဆင္တယ္ဆိုရာမွာ မိမိဘက္ကိုၿပင္ဆင္ရံုမကပဲ တၿခားပေယာဂေတြအတြက္လည္း ၿပင္ဆင္ထားသင့္ပါတယ္။ အဲဒီလို ၿပင္ဆင္ထားၿခင္းဟာလညး္ လူသားဆန္ၿခင္းတစ္မ်ိဳးပဲလုိ႔ လူေတြၾကားထဲက လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေနထုိင္တဲ့ စာေရးသူက ဆုိခ်င္ပါေတာ့တယ္။
----------------------------------------

ေကာင္းေသာေန႔ပါ..

2008-10-04T08:48:00.000-07:00

ဒီေန႔ ရန္ကုန္က သယ္ရင္းပို႔လုိက္တဲ့စာနဲ႔အတူ အမွတ္စာရင္းနွစ္ခု ရသြားလုိ႔ အေတာ္ေပ်ာ္ေနပါတယ္။

လိပ္စာမွားၿပီးပို႔လိုက္လို႔ မွားသြားတဲ့အိမ္က ဖုန္းလွမ္းဆက္ၿပီး လာပို႔ေပးတာပါ။ ဖုန္းနံပါတ္ပါ စာအိတ္ေပၚထည့္ေရးေပးလိုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်းဇူးတင္ရပါမယ္။

ခုတေလာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းေနပါတယ္။ စာလည္းမက်က္နိုင္၊ နံုးေခြေနတဲ့အၿပင္ နားတစ္ဘက္ကလည္း တစ္ခုခုပိတ္ေနသလိုလုိ ခံစားရလုိ႔ မေန႔က ဆ၇ာ၀န္သြားၿပလုိက္ေတာ့ ဆရာ၀န္က အမ္စီနဲ႔ ေဆးသံုးမ်ိဳးမွန္မွန္ေသာက္ပါဆိုၿပီး ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။ ၅၀ေက်ာ္ေတာင္ ေပးလိုက္ရပါတယ္။

ဒီေန႔လညး္ တစ္ေန႔လံုး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာမ်ား အသက္မွရွိေသးရဲ႔လားလုိ႔ေတာင္ ထင္ခ်င္စရာေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ အရာအားလံုး အဆင္ေၿပတယ္လုိ႔ ေၿပာလို႔ရပါတယ္။ အိမ္ကို လြမ္းေပမယ့္ အိမ္မၿပန္နို္င္ေသးပဲ ေၿဖရမယ့္ စာေမးပြဲေတြအတြက္ စာၾကည့္ရေတာ့မွာပါ။ ရန္ကုန္မွာက စာအုပ္ရွားတဲ့အတြက္ ဒီမွာပဲ မၿပန္ပဲ စာၾကည့္ၿဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္။

နေမာ္နမဲ့လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကို ေတာ္ေတာ္ၿပင္ရပါဦးမယ္..

အခ်ဳပ္ေၿပာရရင္ေတာ့...
ဒီေန႔ ဒီခ်ိန္မွာ ဒီေလာက္ ရင့္က်က္လာေအာင္ သင္ၿပေပးခဲ့တယ္လုိ႔ ယူဆလုိ႔ရတဲ့ လူသားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..

----------------------------------------------------